วัดชำนิหัตถการ

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 18.00 น.

 

วัดชำนิหัตถการ หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดสามง่าม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 199 ถนนพระรามที่ 1 แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330 บริเวณเชิงสะพานกษัตริย์ศึกและแนวพื้นที่เก่าริมคลองนางหงส์ เป็นวัดเก่าแก่ใจกลางกรุงเทพมหานครที่มีหลักฐานการตั้งวัดใน พ.ศ. 2367 และมีคุณค่าทั้งด้านศาสนา ประวัติศาสตร์ชุมชน และศิลปกรรมไทย-จีนในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

 

วัดแห่งนี้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการไหว้พระ ทำบุญ ชมพระอุโบสถเก่า ศึกษางานช่างแบบพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 และเดินเที่ยววัดเก่าในย่านปทุมวัน-รองเมืองร่วมกับสถานที่ใกล้เคียง เช่น วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร วัดชัยมงคล วัดสระบัว บ้านจิม ทอมป์สัน หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร และย่านสนามกีฬาแห่งชาติ จุดเด่นของวัดชำนิหัตถการคือความเป็นวัดขนาดไม่ใหญ่มาก แต่มีประวัติและศิลปกรรมที่แน่นพอสำหรับผู้ที่สนใจวัดเก่าในกรุงเทพฯ ชั้นใน

 

ประวัติดั้งเดิมของวัดชำนิหัตถการมีรายละเอียดที่ผูกพันกับชื่อเดิมหลายชื่อ วัดนี้เคยเป็นที่รู้จักในนาม “วัดพิกุลทอง” หรือ “วัดพิกุลทองคลองนางหงส์” และชาวบ้านนิยมเรียกว่า “วัดสามง่าม” ชื่อวัดสามง่ามยังคงปรากฏในความทรงจำของชุมชนและการเรียกขานในพื้นที่รองเมืองมาจนถึงปัจจุบัน ทำให้วัดนี้เป็นวัดที่มีทั้งชื่อราชการและชื่อท้องถิ่นซึ่งสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชนเมืองเก่าอย่างชัดเจน

 

หลักฐานสำคัญของวัดชำนิหัตถการอยู่ที่ พ.ศ. 2367 ซึ่งเป็นช่วงปลายรัชกาลที่ 2 และรอยต่อสู่รัชกาลที่ 3 ในเวลานั้นพระยาชำนิหัตถการ ซึ่งเป็นนายช่างในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ได้บูรณะวัดขึ้นใหม่และขนานนามว่า “วัดพระยาชำนิ” ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โปรดพระราชทานนามใหม่ว่า “วัดชำนิหัตถการ” เพื่อเป็นเกียรติแก่พระยาชำนิหัตถการ ผู้มีบทบาทสำคัญในการบูรณะและสร้างชื่อวัดให้เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์กรุงเทพฯ

 

ชื่อ “ชำนิหัตถการ” จึงไม่ใช่เพียงชื่อวัดที่มีความหมายไพเราะ แต่เป็นนามที่บันทึกความทรงจำของนายช่างผู้มีฝีมือและเกี่ยวข้องกับงานช่างของวังหน้าในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น คำว่า “หัตถการ” ให้ความหมายเชื่อมโยงกับฝีมือ งานช่าง และความชำนาญเชิงศิลป์ เมื่อประกอบกับประวัติของพระยาชำนิหัตถการ ชื่อนี้จึงช่วยให้ผู้มาเยือนเข้าใจว่าวัดแห่งนี้มีสายสัมพันธ์กับโลกของงานช่าง งานบูรณะ และศิลปกรรมราชสำนักมากกว่าวัดชุมชนทั่วไป

 

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ มีคลองนางหงส์ผ่าน และอยู่ในบริเวณรองเมืองซึ่งเป็นย่านเก่าใกล้ทางรถไฟ คลองผดุงกรุงเกษม สะพานกษัตริย์ศึก และถนนพระรามที่ 1 สภาพแวดล้อมดังกล่าวทำให้วัดชำนิหัตถการมีลักษณะเป็นวัดเมืองที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ซึ่งเปลี่ยนผ่านจากชุมชนเก่าไปสู่ย่านคมนาคมและพาณิชยกรรมของกรุงเทพฯ ชั้นใน แม้ปัจจุบันรอบวัดจะเต็มไปด้วยถนน อาคาร บ้านเรือน โรงเรียน ร้านอาหาร และเส้นทางเดินเมือง แต่วัดยังคงรักษาบทบาทศาสนสถานของชุมชนรองเมืองไว้อย่างต่อเนื่อง

 

ในทางศิลปกรรม พระอุโบสถของวัดชำนิหัตถการเป็นจุดสำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง ตัวอาคารมีขนาดกว้างประมาณ 8 เมตร ยาวประมาณ 10 เมตร และสร้างขึ้นในช่วงปลายรัชกาลที่ 2 ตามข้อมูลประวัติวัด ลักษณะเด่นคือรูปแบบศิลปกรรมจีนและงานประดับแบบพระราชนิยมในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะหน้าบันที่ประดับเครื่องถ้วยและปูนปั้นแบบจีน ทำให้พระอุโบสถมีเอกลักษณ์แตกต่างจากวัดไทยที่ใช้ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์แบบขนบเดิม

 

งานประดับหน้าบันและองค์ประกอบของพระอุโบสถสะท้อนรสนิยมศิลปะในยุคที่ไทยรับอิทธิพลจีนเข้ามาผสมกับงานวัดอย่างเข้มข้น ลายพันธุ์พฤกษา ปูนปั้น เครื่องถ้วย และกรอบหน้าบันแบบจีนช่วยสร้างความงามที่ละเอียดและมีมิติ ภาพรวมของอุโบสถจึงเหมาะกับผู้ที่สนใจพัฒนาการสถาปัตยกรรมไทยช่วงรัชกาลที่ 3 ซึ่งวัดหลายแห่งเริ่มลดองค์ประกอบเครื่องลำยอง แล้วหันมาใช้ลวดลายอย่างจีนและงานปูนปั้นแทน

 

ผังอาคารสำคัญในเขตพุทธาวาสของวัดมีลักษณะน่าสนใจ โดยพระอุโบสถตั้งอยู่ด้านหน้าในแนวทิศตะวันออก-ตะวันตก และวิหารตั้งขวางอยู่ด้านหลังในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทำให้เกิดผังโดยรวมคล้ายรูปตัว T ลักษณะผังเช่นนี้สัมพันธ์กับวัดที่สร้างหรือบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 3 หลายแห่ง จึงเป็นอีกจุดหนึ่งที่ทำให้วัดชำนิหัตถการมีคุณค่าทางการศึกษา ไม่ใช่เพียงแค่สถานที่ไหว้พระในย่านปทุมวันเท่านั้น

 

ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย โดยมีข้อมูลศิลปกรรมระบุพระนามว่า “พระศรีสรรเพชญทศพลญาณ” ด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานลดหลั่นลงมาอีก 2 องค์ และมีพระพุทธรูปยืนกับพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานในพื้นที่ประกอบ ทำให้ภายในอุโบสถมีลักษณะเป็นพื้นที่สักการะที่รวมพระพุทธรูปหลายองค์ไว้ในอาคารเดียว

 

พระประธานปางมารวิชัยมีความหมายสำคัญในเชิงพุทธประวัติ เพราะเป็นปางที่แสดงเหตุการณ์พระพุทธเจ้าทรงชนะมารก่อนตรัสรู้ เป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคงทางจิตใจ ความเพียร และการเอาชนะกิเลส ผู้มาไหว้พระจึงนิยมตั้งจิตอธิษฐานเพื่อความเป็นสิริมงคล ความสำเร็จ ความมั่นคงในชีวิต และการมีกำลังใจในการก้าวผ่านอุปสรรค

 

ด้านหลังพระอุโบสถมีวิหารพระพุทธไสยาสน์ ซึ่งเป็นอีกจุดสำคัญของวัด พระพุทธไสยาสน์เป็นพระนอนในท่าบรรทมสีหไสยาสน์ มีพระรัศมีเป็นเปลว พระพักตร์ค่อนข้างกลม พระขนงโก่ง พระโอษฐ์เล็ก และเส้นขอบพระเนตรเขียนสีดำเด่นบนองค์พระปิดทอง ลักษณะพุทธศิลป์ดังกล่าวสัมพันธ์กับรูปแบบพระพุทธรูปในสมัยรัชกาลที่ 3 และช่วยเสริมให้วัดแห่งนี้มีคุณค่าด้านงานพุทธศิลป์มากขึ้น

 

นอกจากพระประธานและพระพุทธไสยาสน์ ภายในวัดยังมีศาลาประดิษฐานพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย และพระมหากัจจายนะ ซึ่งเป็นจุดที่ประชาชนนิยมมากราบไหว้ขอพร พระสีวลีเป็นพระอรหันต์ที่คนไทยเคารพในฐานะสัญลักษณ์แห่งลาภผลและความอุดมสมบูรณ์ พระศรีอริยเมตไตรยเกี่ยวข้องกับคติพระพุทธเจ้าในอนาคต ส่วนพระมหากัจจายนะเป็นพระมหาสาวกผู้ได้รับการยกย่องด้านปัญญาและการอธิบายธรรมให้เข้าใจง่าย

 

การมีศาลาประดิษฐานพระสำคัญหลายองค์ทำให้วัดชำนิหัตถการตอบโจทย์ผู้มาเยือนหลากหลายกลุ่ม ทั้งผู้ที่ต้องการกราบพระประธานในอุโบสถ ผู้ที่ต้องการชมวิหารพระนอน ผู้ที่ต้องการขอพรพระสีวลี และผู้ที่สนใจพระมหาสาวกในคติพุทธศาสนา วัดจึงไม่ได้มีจุดเด่นเพียงด้านศิลปกรรมจีน แต่ยังเป็นพื้นที่สักการะที่ครอบคลุมมิติความศรัทธาของคนเมืองได้หลายด้าน

 

อาคารเสนาสนะของวัดประกอบด้วยกุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง มีทั้งอาคารไม้และอาคารตึก ศาลาการเปรียญหลังใหญ่ลักษณะตรีมุข ศาลาหลังเล็กแบบจตุรมุข และวิหารสำหรับประดิษฐานปูชนียวัตถุ องค์ประกอบเหล่านี้สะท้อนว่าวัดชำนิหัตถการเป็นวัดชุมชนที่มีโครงสร้างรองรับศาสนกิจครบถ้วน ทั้งการจำพรรษาของพระสงฆ์ การทำบุญ การฟังธรรม การประกอบพิธี และการดูแลศรัทธาของประชาชนในพื้นที่

 

วัดชำนิหัตถการยังมีบทบาทด้านการศึกษาพระปริยัติธรรมในอดีต โดยข้อมูลประวัติวัดระบุว่ามีโรงเรียนปริยัติธรรมเปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2501 และเกี่ยวข้องกับการเรียนทั้งแผนกธรรมและบาลี บทบาทนี้ทำให้วัดมีความสำคัญมากกว่าการเป็นวัดสวยหรือวัดเก่า เพราะวัดทำหน้าที่เป็นพื้นที่เรียนรู้พระธรรมวินัยและสนับสนุนการศึกษาของพระภิกษุสามเณรในย่านเมือง

 

เจ้าอาวาสปัจจุบันที่ปรากฏในข้อมูลกฐินล่าสุดคือพระครูปริยัติธรรมคุณ และข้อมูลกฐินสามัคคีปี 2568 ระบุว่าวัดมีพระจำพรรษา 9 รูป พร้อมกำหนดทอดกฐินในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 ข้อมูลนี้ยืนยันได้ว่าวัดชำนิหัตถการยังเป็นวัดที่เปิดใช้งานจริง มีพระสงฆ์จำพรรษา และมีกิจกรรมสำคัญตามปฏิทินพระพุทธศาสนา ไม่ใช่วัดที่มีเพียงคุณค่าทางประวัติศาสตร์แต่ขาดการใช้งานในปัจจุบัน

 

ในปี พ.ศ. 2569 วัดชำนิหัตถการยังปรากฏอยู่ในรายการศาสนสถานของสำนักงานเขตปทุมวัน และอยู่ในข้อมูลกิจกรรมวัดคู่เมืองของกรุงเทพมหานคร ซึ่งสำนักงานเขตปทุมวันรายงานการดำเนินกิจกรรมร่วมกับวัดในพื้นที่หลายแห่ง รวมถึงวัดชำนิหัตถการ กิจกรรมลักษณะนี้ช่วยสะท้อนว่าวัดยังมีความสัมพันธ์กับชุมชน หน่วยงานท้องถิ่น และการดูแลพื้นที่สาธารณะของเมืองอย่างต่อเนื่อง

 

กิจกรรมสำคัญของวัด ได้แก่ การทำบุญวันพระ การถวายสังฆทาน การฟังธรรม งานกฐิน งานผ้าป่า งานบำเพ็ญกุศล และการร่วมกิจกรรมชุมชนในเขตปทุมวัน ด้วยทำเลที่อยู่ในย่านรองเมือง วัดจึงเป็นพื้นที่เชื่อมโยงระหว่างคนในชุมชนเก่า ผู้ทำงานในเมือง นักเรียน นักศึกษา และผู้เดินทางผ่านถนนพระรามที่ 1 การมีวัดเก่าอยู่ท่ามกลางย่านคมนาคมหนาแน่นช่วยให้พื้นที่เมืองยังมีจุดพักใจและพื้นที่ศาสนาที่เข้าถึงได้ง่าย

 

บรรยากาศของวัดชำนิหัตถการเป็นวัดเมืองขนาดกะทัดรัด ผู้มาเยือนสามารถเดินชมพื้นที่หลักได้ไม่ยาก เริ่มจากพระอุโบสถ ศาลาประดิษฐานพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย และพระมหากัจจายนะ ก่อนเดินไปยังวิหารพระพุทธไสยาสน์ด้านหลังอุโบสถ ความน่าสนใจของวัดไม่ได้อยู่ที่พื้นที่กว้างใหญ่ แต่เกิดจากรายละเอียดของงานช่างและความลึกของประวัติที่ซ่อนอยู่ในพื้นที่ขนาดไม่ใหญ่กลางเมือง

 

สำหรับผู้ที่สนใจศิลปกรรม ควรใช้เวลาอย่างช้า ๆ กับบริเวณพระอุโบสถ โดยสังเกตหน้าบัน เครื่องถ้วย ปูนปั้น ลายพันธุ์พฤกษา เสาพาไล ใบเสมา และช่องประตูหน้าต่าง เพราะองค์ประกอบเหล่านี้ช่วยบอกลักษณะงานช่างยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นได้ดี วัดชำนิหัตถการจึงเหมาะกับทั้งคนทั่วไปที่ต้องการไหว้พระ และผู้ที่สนใจประวัติศาสตร์ศิลป์ซึ่งต้องการดูรายละเอียดอาคารเก่าของวัดราษฎร์ในกรุงเทพฯ

 

การเข้าไปสักการะภายในอุโบสถและวิหารควรรักษาความสงบ ถอดรองเท้าก่อนเข้าอาคาร แต่งกายสุภาพ และไม่รบกวนพระสงฆ์หรือผู้ที่มากราบไหว้ หากต้องการถ่ายภาพควรพิจารณาความเหมาะสมของพื้นที่ โดยเฉพาะบริเวณที่มีการประกอบพิธีหรือมีพุทธศาสนิกชนกำลังทำบุญ การเยี่ยมชมวัดเก่าในเมืองควรให้ความสำคัญกับความสำรวมมากพอ ๆ กับความสนใจด้านสถาปัตยกรรม

 

การเดินทาง ไปวัดชำนิหัตถการทำได้สะดวกเพราะวัดตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 1 ใกล้สะพานกษัตริย์ศึกและพื้นที่สนามกีฬาแห่งชาติ ผู้ใช้รถไฟฟ้าสามารถลงที่สถานีบีทีเอสสนามกีฬาแห่งชาติ แล้วเดินหรือต่อรถรับจ้างระยะสั้นมายังวัดได้ ผู้ที่ใช้รถยนต์สามารถใช้ถนนพระรามที่ 1 เป็นเส้นทางหลัก แต่ควรเผื่อเวลาเรื่องการจราจรและที่จอดรถ เพราะพื้นที่นี้เป็นย่านเมืองชั้นในที่มีถนน อาคารพาณิชย์ และชุมชนหนาแน่น

 

ผู้ที่เดินทางด้วยเรือคลองแสนแสบสามารถขึ้นที่ท่าเรือสะพานหัวช้าง แล้วต่อการเดินทางมายังถนนพระรามที่ 1 และเขตรองเมืองได้สะดวก เส้นทางนี้เหมาะกับผู้ที่ต้องการเดินเที่ยวเมืองต่อเนื่องจากสยาม บ้านจิม ทอมป์สัน หอศิลปฯ และสนามกีฬาแห่งชาติ ส่วนผู้ที่เดินมาจากย่านบรรทัดทองหรือวัดชัยมงคลสามารถจัดเส้นทางวัดชำนิหัตถการเป็นจุดแวะสำคัญในเส้นทางวัดราษฎร์เก่าเขตปทุมวันได้

 

วัดชำนิหัตถการสามารถจัดเป็นเส้นทางครึ่งวันร่วมกับวัดใกล้เคียงได้ดี เริ่มจากวัดบรมนิวาสราชวรวิหารซึ่งมีจิตรกรรมฝาผนังสำคัญ จากนั้นเดินทางต่อมาวัดชำนิหัตถการเพื่อชมอุโบสถศิลปกรรมจีนและวิหารพระนอน แล้วแวะวัดชัยมงคลหรือวัดสระบัว ก่อนปิดท้ายที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร บ้านจิม ทอมป์สัน หรือย่านร้านอาหารบรรทัดทอง เส้นทางนี้ให้ทั้งมิติศาสนา ศิลปะ ประวัติศาสตร์ และอาหารในวันเดียว

 

จุดแข็งของวัดชำนิหัตถการเมื่อเทียบกับวัดท่องเที่ยวขนาดใหญ่ คือความเข้มข้นของรายละเอียดในพื้นที่ขนาดเล็ก ผู้มาเยือนจะได้เห็นชื่อวัดที่ผูกกับนายช่างสำคัญ เห็นผังอาคารแบบวัดยุครัชกาลที่ 3 เห็นอุโบสถที่ใช้ลวดลายจีน เห็นพระประธานปางมารวิชัย เห็นพระพุทธไสยาสน์ และยังได้กราบพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย และพระมหากัจจายนะในพื้นที่เดียวกัน

 

สำหรับผู้อ่านที่ต้องการรู้จักกรุงเทพฯ ให้ลึกกว่าภาพของศูนย์การค้าและถนนใหญ่ วัดชำนิหัตถการเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ช่วยเปิดมุมมองของย่านปทุมวัน วัดนี้เล่าเรื่องชุมชนเก่า คลองเก่า งานช่างวังหน้า พระราชนิยมจีนในงานวัด และบทบาทของวัดราษฎร์ที่ยังอยู่ร่วมกับเมืองสมัยใหม่ได้อย่างน่าสนใจ การมาเยือนวัดจึงไม่ใช่เพียงการมาไหว้พระ แต่เป็นการเดินเข้าไปอ่านประวัติศาสตร์เมืองผ่านสถาปัตยกรรมและพื้นที่ศรัทธาของชุมชน

 

โดยสรุป วัดชำนิหัตถการเป็นวัดเก่าแก่ในเขตปทุมวันที่มีหลักฐานการตั้งวัดใน พ.ศ. 2367 มีชื่อเดิมเกี่ยวข้องกับวัดพิกุลทอง วัดสามง่าม และวัดพระยาชำนิ ก่อนได้รับพระราชทานนามเป็นวัดชำนิหัตถการในสมัยรัชกาลที่ 4 จุดเด่นของวัดคือพระอุโบสถศิลปกรรมจีน พระประธานปางมารวิชัย วิหารพระพุทธไสยาสน์ ศาลาประดิษฐานพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย และพระมหากัจจายนะ ตลอดจนบทบาทวัดชุมชนที่ยังเปิดใช้งานจริง มีพระสงฆ์จำพรรษา มีกิจกรรมกฐิน และเชื่อมโยงกับชุมชนรองเมืองอย่างต่อเนื่อง

 

 

ตอบ: วัดชำนิหัตถการตั้งอยู่เลขที่ 199 ถนนพระรามที่ 1 แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330 บริเวณเชิงสะพานกษัตริย์ศึก ใกล้สนามกีฬาแห่งชาติ บ้านจิม ทอมป์สัน และย่านรองเมือง

 

ตอบ: วัดเปิดทุกวัน เวลา 08.00 – 18.00 น. ผู้ที่ต้องการเข้าชมอุโบสถ วิหาร หรือร่วมพิธีเฉพาะควรเดินทางในช่วงกลางวันและติดต่อวัดก่อนหากเป็นกิจกรรมพิเศษ

 

ตอบ: วัดชำนิหัตถการเป็นวัดเก่าที่มีหลักฐานการตั้งวัดใน พ.ศ. 2367 เดิมมีชื่อเกี่ยวข้องกับวัดพิกุลทองและวัดสามง่าม ต่อมาพระยาชำนิหัตถการได้บูรณะวัดและขนานนามว่าวัดพระยาชำนิ ก่อนที่รัชกาลที่ 4 จะพระราชทานนามว่า วัดชำนิหัตถการ

 

ตอบ: พระอุโบสถมีลักษณะศิลปกรรมแบบจีน หน้าบันประดับเครื่องถ้วยและปูนปั้นแบบจีน สะท้อนงานช่างยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นและกลุ่มศิลปกรรมที่นิยมในช่วงรัชกาลที่ 3

 

ตอบ: สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ พระอุโบสถ พระประธานปางมารวิชัย วิหารพระพุทธไสยาสน์ ศาลาประดิษฐานพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย พระมหากัจจายนะ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์

 

ตอบ: เจ้าอาวาสวัดชำนิหัตถการที่ปรากฏในข้อมูลกฐินล่าสุดคือพระครูปริยัติธรรมคุณ

 

ตอบ: สามารถลงบีทีเอสสถานีสนามกีฬาแห่งชาติแล้วเดินหรือต่อรถรับจ้างระยะสั้นมายังวัด ใช้รถยนต์เข้าทางถนนพระรามที่ 1 หรือใช้เรือคลองแสนแสบขึ้นท่าสะพานหัวช้างแล้วต่อการเดินทางมายังย่านรองเมือง

 

ตอบ: สามารถแวะวัดบรมนิวาสราชวรวิหาร วัดชัยมงคล วัดสระบัว บ้านจิม ทอมป์สัน หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร สนามกีฬาแห่งชาติ เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ และย่านบรรทัดทองได้ในเส้นทางเดียวกัน