หน้าแรก lovethailand >สถานที่ท่องเที่ยวภาคเหนือ >สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ >อ.ดอยหล่อ >ต.ดอยหล่อ > วัดม่อนห้วยแก้ว
TL;DR: วัดม่อนห้วยแก้ว อยู่ที่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ 50160 เปิดทุกวัน เวลา 06.00 - 19.00 น. การเดินทางสะดวก จากเชียงใหม่ใช้ทางหลวงหมายเลข 108 ผ่านหางดงและสันป่าตองเข้าสู่อำเภอดอยหล่อ แล้วเข้าสู่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14.
วัดม่อนห้วยแก้ว

วันเปิดทำการ: ทุกวัน
เวลาเปิดทำการ: 06.00 - 19.00 น.
วัดม่อนห้วยแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ วัดแห่งนี้มีความสำคัญต่างจากวัดเก่าแก่หลายแห่งในเชียงใหม่ เพราะกำเนิดขึ้นจากความต้องการของคนในชุมชนโดยตรงในช่วง พ.ศ. 2537 ก่อนพัฒนาจากพื้นที่สาธารณประโยชน์และสำนักสงฆ์รัตนารามขึ้นเป็นวัดอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันยังคงเป็นศูนย์รวมศรัทธาของชาวบ้านดอยหล่อ เป็นสถานที่ทำบุญ ประกอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา และสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชนชนบทของเชียงใหม่ได้อย่างชัดเจน
เสน่ห์สำคัญของวัดม่อนห้วยแก้วไม่ได้อยู่ที่การเป็นวัดท่องเที่ยวขนาดใหญ่หรือมีสิ่งก่อสร้างระดับมหึมา หากอยู่ที่เรื่องราวการก่อกำเนิดซึ่งเชื่อมโยงกับภูมิประเทศ แหล่งน้ำ และวิถีของชาวบ้านในพื้นที่อย่างแนบแน่น ก่อนที่จะเป็นวัด พื้นที่บริเวณนี้เคยเป็นที่ว่างสาธารณประโยชน์ของหมู่บ้าน มีสภาพเป็นพื้นที่ป่าและเนินดินสลับกับลำห้วยขนาดเล็กที่เรียกว่า “ห้วยแก้ว” ซึ่งมีน้ำซับตามธรรมชาติและเคยเป็นแหล่งน้ำกินของคนในชุมชน ชื่อของวัดจึงไม่ได้เป็นเพียงชื่อเรียกทางศาสนา แต่ยังรักษาความทรงจำเกี่ยวกับภูมิประเทศและทรัพยากรน้ำที่เคยมีบทบาทสำคัญต่อชีวิตของชาวบ้านเอาไว้ด้วย
พื้นที่วัดตั้งอยู่ในบ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ มีหลักฐานระบุถึงโฉนดที่ดินเลขที่ 889 ประเภท น.ส.4 จ. โดยด้านตะวันออกและด้านใต้ของพื้นที่ติดกับเขตหมู่บ้านจัดสรร ขณะที่ด้านเหนือและด้านตะวันตกติดกับพื้นที่ราชพัสดุ ภูมิประเทศเดิมที่เป็นเนินและร่องน้ำเล็ก ๆ ช่วยอธิบายที่มาของคำว่า “ม่อน” ซึ่งในบริบทภาคเหนือใช้เรียกพื้นที่สูงหรือเนิน และคำว่า “ห้วยแก้ว” ซึ่งเป็นชื่อของลำห้วยเดิมในบริเวณนี้ ชื่อ “วัดม่อนห้วยแก้ว” จึงมีความสัมพันธ์กับภูมิประเทศของชุมชนอย่างตรงไปตรงมา
จุดเริ่มต้นของวัดเกิดขึ้นอย่างชัดเจนใน พ.ศ. 2537 เมื่อชาวบ้าน 2 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านห้วยโจ้ หมู่ที่ 5 ภายใต้การนำของกำนันอำนวย กาบวัง และบ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ภายใต้การนำของพ่อหลวงตา วงษ์ตาเขียว ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านในเวลานั้น เห็นพ้องกันว่าชุมชนควรมีวัดของตนเอง เหตุผลสำคัญคือวัดดอยหล่อซึ่งชาวบ้านเคยเดินทางไปทำบุญอยู่ห่างจากหมู่บ้าน การเดินทางไปประกอบศาสนกิจในชีวิตประจำวันจึงไม่สะดวก โดยเฉพาะในบริบทของชุมชนชนบทเมื่อกว่า 30 ปีก่อนที่ระบบคมนาคมและยานพาหนะยังไม่คล่องตัวเช่นปัจจุบัน
ความคิดในการสร้างวัดจึงไม่ได้เริ่มจากโครงการท่องเที่ยวหรือการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชย์ แต่เริ่มจากความต้องการพื้นฐานของชาวบ้านที่จะมีสถานที่สำหรับทำบุญ ฟังธรรม ประกอบพิธีกรรม และทำกิจกรรมส่วนรวมในหมู่บ้านของตนเอง วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2537 จึงเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของประวัติวัด เพราะเป็นวันที่ชาวบ้านเริ่มดำเนินการปรับพื้นที่เพื่อใช้เป็นสถานที่ทางพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง
หลังจากเริ่มปรับพื้นที่เพียงไม่กี่วัน วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้มีการอาราธนาพระสุพรหมยานเถร ซึ่งขณะนั้นเป็นเจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีจอมทอง พร้อมด้วยเจ้าคณะตำบลดอยหล่อ เขต 1 และเขต 2 มาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ในการจัดเข้ารุกขมูลกรรมเป็นเวลา 7 วัน การดำเนินกิจกรรมทางสงฆ์ในช่วงเริ่มต้นนี้มีความหมายมากกว่าการประกอบพิธี เพราะช่วยทำให้พื้นที่ซึ่งเคยเป็นที่ว่างสาธารณะเริ่มมีสถานะและบทบาทใหม่ในฐานะพื้นที่ศาสนา มีพระสงฆ์เข้ามาปฏิบัติธรรม และมีชาวบ้านร่วมแรงร่วมใจกันสร้างพื้นฐานของชุมชนวัดขึ้นมา
ชื่อแรกของสถานที่แห่งนี้คือ สำนักสงฆ์รัตนาราม ซึ่งเป็นสถานะในช่วงเริ่มต้นก่อนจะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นวัดอย่างสมบูรณ์ การเป็นสำนักสงฆ์ในระยะแรกทำให้พื้นที่ค่อย ๆ พัฒนาตามกำลังศรัทธาของชุมชน พระสงฆ์ และผู้สนับสนุน โดยไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันทุกส่วน การก่อสร้างและพัฒนาวัดจึงเป็นกระบวนการต่อเนื่องที่ต้องอาศัยทั้งแรงงาน เงินบริจาค วัสดุ และความร่วมมือจากคนหลายกลุ่ม
บุคคลสำคัญอีกคนหนึ่งในการพัฒนาสำนักสงฆ์รัตนารามคือ ดร.วิรัช หงษ์บุญไตร ซึ่งนำคณะญาติธรรมจากกรุงเทพฯ เข้ามาร่วมอุปถัมภ์และสนับสนุนการก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ ภายในวัด การสนับสนุนจากญาติธรรมนอกพื้นที่ช่วยให้ชุมชนซึ่งกำลังก่อร่างสร้างวัดสามารถเดินหน้าพัฒนาสถานที่ได้ต่อเนื่อง และเป็นตัวอย่างของเครือข่ายศรัทธาที่เชื่อมโยงพระพุทธศาสนาระหว่างชุมชนท้องถิ่นกับผู้ศรัทธาจากส่วนอื่นของประเทศ
ในช่วงเดียวกันมีการนิมนต์พระสมหวัง กลฺยาโณ จากวัดฟ้าหลั่งมารักษาการเจ้าอาวาส ทำหน้าที่ดูแลพระสงฆ์และดำเนินการพัฒนาสำนักสงฆ์ การมีพระสงฆ์ประจำทำหน้าที่ดูแลอย่างต่อเนื่องเป็นองค์ประกอบสำคัญต่อการก้าวจากสำนักสงฆ์ไปสู่การเป็นวัด เพราะนอกจากการก่อสร้างถาวรวัตถุแล้ว ยังต้องสร้างระบบกิจกรรมทางศาสนา การปฏิบัติธรรม และความสัมพันธ์กับชุมชนให้มั่นคงควบคู่กันไป
หลังจากการพัฒนาอย่างต่อเนื่องนับจาก พ.ศ. 2537 สำนักสงฆ์รัตนารามได้รับการพิจารณาจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดโดยสมบูรณ์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2542 และใช้ชื่อว่า “วัดม่อนห้วยแก้ว” พร้อมแต่งตั้งพระสมหวัง กลฺยาโณ เป็นเจ้าอาวาส ผู้ทำหน้าที่ดูแลและพัฒนาวัดสืบต่อมา ปัจจุบันพระสมหวังได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูกัลยาณปราโมทย์ และข้อมูลกิจกรรมทางศาสนาล่าสุดในปี 2568 ยังคงระบุพระครูกัลยาณปราโมทย์เป็นเจ้าอาวาสวัดม่อนห้วยแก้ว
เมื่อมองในมิติของประวัติศาสตร์ชุมชน ระยะเวลาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2542 คือช่วงประมาณ 5 ปีที่เปลี่ยนพื้นที่ป่าและสาธารณประโยชน์ของหมู่บ้านให้กลายเป็นวัดที่มีสถานะทางกฎหมายและทางคณะสงฆ์อย่างเต็มรูปแบบ สิ่งที่เกิดขึ้นสะท้อนรูปแบบการเกิดวัดในชุมชนไทยซึ่งไม่ได้จำเป็นต้องมีอายุหลายร้อยปีจึงจะมีความสำคัญ วัดที่สร้างขึ้นในยุคใหม่สามารถมีคุณค่าทางสังคมได้จากกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนและบทบาทที่ตอบสนองชีวิตของคนในพื้นที่โดยตรง
วัดม่อนห้วยแก้วเป็นวัดราษฎร์ในสังกัดมหานิกาย โดยฐานข้อมูลรายชื่อวัดระบุรหัสวัด 350240107 และที่อยู่ในหมู่ 14 บ้านหลังม่อน ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ ข้อมูลดังกล่าวสอดคล้องกับประวัติเดิมของวัดและยังแสดงให้เห็นว่าวัดแห่งนี้ยังอยู่ในระบบทะเบียนวัดของพื้นที่ดอยหล่อในปัจจุบัน
ในปี 2568 วัดม่อนห้วยแก้วยังปรากฏในโครงการกฐินสามัคคีทั่วไทย โดยมีการกำหนดทอดกฐินเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2568 เวลา 09.30 น. และมีข้อมูลพระจำพรรษา 5 รูป หลักฐานร่วมสมัยนี้ช่วยยืนยันบทบาทของวัดในฐานะวัดที่ยังมีกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาและมีพระสงฆ์ประจำ ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ทางประวัติศาสตร์หรือสถานที่ท่องเที่ยวที่ขาดกิจกรรมของชุมชนสงฆ์
ความสำคัญของวัดต่อชุมชนดอยหล่อ จึงควรมองจากเหตุผลที่ชาวบ้านสร้างวัดขึ้นตั้งแต่แรก วัดเกิดเพราะคนบ้านห้วยโจ้และบ้านหลังม่อนต้องการสถานที่ทำบุญที่อยู่ใกล้ชุมชนมากกว่าวัดดอยหล่อ สิ่งนี้ทำให้วัดมีบทบาทเป็นศูนย์กลางทางจิตใจและพื้นที่พบปะของคนในหมู่บ้านตั้งแต่วันแรก เมื่อมีงานบุญ ชาวบ้านไม่จำเป็นต้องเดินทางไกลเช่นอดีต และกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาสามารถเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของชุมชนได้ง่ายขึ้น
สำหรับชุมชนล้านนา วัดโดยทั่วไปไม่ได้ทำหน้าที่เฉพาะเป็นสถานที่กราบพระ แต่ยังเป็นพื้นที่ที่เชื่อมคนหลายรุ่นเข้าด้วยกันผ่านวันสำคัญทางศาสนา การถวายสังฆทาน การทำบุญในช่วงเทศกาล และงานกฐิน วัดม่อนห้วยแก้วมีบริบทเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะหลักฐานการจัดกฐินและการมีพระจำพรรษาในปัจจุบันที่แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชนยังดำเนินต่อเนื่อง
สิ่งที่ควรทำเมื่อมาเยือนวัดม่อนห้วยแก้วคือการให้เวลากับบรรยากาศของวัดชุมชน มากกว่าการมองหาแลนด์มาร์กเพียงจุดเดียว ผู้เดินทางสามารถเข้าสักการะ ทำบุญ นั่งพักในพื้นที่วัด และเรียนรู้เรื่องราวของชุมชนบ้านหลังม่อนจากบริบทของสถานที่ได้ ความสงบและความเป็นวัดท้องถิ่นคือจุดเด่นที่แตกต่างจากวัดท่องเที่ยวใจกลางเมืองเชียงใหม่ซึ่งมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากตลอดวัน
ชื่อ “ม่อนห้วยแก้ว” ยังเป็นสิ่งที่ควรสังเกตเป็นพิเศษ เพราะรวมคำที่สะท้อนภูมิประเทศดั้งเดิมของพื้นที่ไว้ในชื่อเดียว “ม่อน” สื่อถึงพื้นที่เนิน ขณะที่ “ห้วยแก้ว” เป็นชื่อของลำห้วยเล็ก ๆ และแหล่งน้ำซับที่ชาวบ้านเคยใช้เป็นน้ำกิน การรักษาชื่อนี้ไว้หลังได้รับสถานะเป็นวัดใน พ.ศ. 2542 ทำให้ประวัติศาสตร์ก่อนมีวัดไม่ได้หายไป แต่ยังปรากฏอยู่ในชื่อสถานที่ทุกครั้งที่ผู้คนเรียกวัดแห่งนี้
ในแง่การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม วัดม่อนห้วยแก้วเหมาะกับผู้ที่ต้องการทำความเข้าใจเชียงใหม่ในมุมที่พ้นจากเขตเมืองเก่า เพราะอำเภอดอยหล่อเป็นพื้นที่ที่เชื่อมระหว่างชุมชนเกษตร วัดท้องถิ่น และแหล่งธรรมชาติของเชียงใหม่ตอนใต้ การแวะวัดแห่งนี้จึงสามารถเชื่อมต่อกับการเที่ยววัดพระธาตุดอยน้อย ผาช่อ และพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติแม่วางได้ในเส้นทางเดียวกัน
วัดพระธาตุดอยน้อยอยู่ห่างจากวัดม่อนห้วยแก้วประมาณ 2.8 กม. ตามข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง จึงเป็นจุดที่เหมาะสำหรับจัดไว้ในเส้นทางเดียวกัน นักท่องเที่ยวสามารถเริ่มจากการเยี่ยมวัดชุมชนอย่างวัดม่อนห้วยแก้ว จากนั้นไปชมวัดบนพื้นที่สูงและบรรยากาศที่แตกต่างกันที่วัดพระธาตุดอยน้อย ทำให้การเที่ยววัดในดอยหล่อมีทั้งมิติของประวัติชุมชนและศาสนสถานในภูมิประเทศแบบเนินเขา
หากต้องการเพิ่มมิติธรรมชาติ ผาช่อในเขตอุทยานแห่งชาติแม่วางอยู่ห่างออกไปประมาณ 7 กม. และเป็นแหล่งท่องเที่ยวธรณีสัณฐานที่มีชื่อเสียงของเชียงใหม่ นักท่องเที่ยวจึงสามารถจัดโปรแกรมครึ่งวันหรือเต็มวันโดยเริ่มจากไหว้พระในช่วงเช้า แล้วเดินทางต่อไปยังผาช่อและพื้นที่ธรรมชาติใกล้เคียงได้โดยไม่ต้องย้อนกลับเข้าเมืองเชียงใหม่
อีกจุดหนึ่งที่อยู่ใกล้คือ ตลาดปากทางเจริญ ห่างจากวัดประมาณ 3.7 กม. ซึ่งช่วยเติมมิติของวิถีชุมชนให้กับเส้นทางเที่ยว การแวะตลาดหรือร้านอาหารในตัวอำเภอดอยหล่อหลังจากทำบุญเหมาะกับผู้เดินทางที่ต้องการใช้เวลาในพื้นที่มากกว่าการแวะวัดเพียงระยะสั้น
ด้านร้านอาหารและคาเฟ่ อำเภอดอยหล่อมีตัวเลือกเพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เช่น TigerMother cafe, Cafe De Aerng, ไส้อั่วป้าตุ๋ย, De Doi Lo และสวนอาหารครัวดอยหล่อ ซึ่งปรากฏอยู่ในรายชื่อร้านอาหารยอดนิยมของพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีร้านที่ยืนยันช่องทางติดต่อได้ เช่น ต๊ะต่อนยอน Coffee Bar บนถนนสาย 108 โทร. 052-000-566, Jungle Cafe สาขาตลาดดอยหล่อ โทร. 094-836-9497, PunThai Coffee ดอยหล่อ 3 โทร. 098-253-4175 และพุทธรักษา แกลอรี คอฟฟี โทร. 089-950-5407
ผู้ที่ต้องการพักค้างคืนในอำเภอดอยหล่อก็มีทางเลือกหลายระดับ โดยมีที่พักซึ่งสามารถตรวจสอบข้อมูลติดต่อได้ เช่น De Aerng Boutique Hotel โทร. 061-316-0822, Baan Rim Ping River Side Resort โทร. 089-894-9172, บ้านสวนระเบียงทุ่ง @ ดอยหล่อ โทร. 082-225-2354, Pimprajan Homestay โทร. 090-885-1545 และเชียงใหม่อินทนนท์กอล์ฟแอนด์เนเชอรัลรีสอร์ท โทร. 052-001-645 การพักในโซนดอยหล่อช่วยให้เดินทางต่อไปยังจอมทอง ดอยอินทนนท์ หรือแหล่งท่องเที่ยวทางตอนใต้ของเชียงใหม่ได้สะดวกขึ้น
การเดินทาง หากเริ่มจากตัวเมืองเชียงใหม่ สามารถใช้ทางหลวงหมายเลข 108 หรือถนนเชียงใหม่–ฮอด ผ่านอำเภอหางดงและอำเภอสันป่าตอง ลงมาทางอำเภอดอยหล่อ ระยะทางจากเขตตัวเมืองเชียงใหม่ถึงพื้นที่ดอยหล่อประมาณ 40–45 กม. จากนั้นเข้าสู่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ วัดตั้งอยู่ไม่ไกลจากแนวทางหลวงหมายเลข 108 การเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่าจึงสะดวกที่สุด โดยพิกัดพื้นที่วัดอยู่ประมาณละติจูด 18.46475 ลองจิจูด 98.77711
สำหรับผู้ที่วางแผนเดินทางต่อไปดอยอินทนนท์ จอมทอง หรือแม่วาง วัดม่อนห้วยแก้วสามารถใช้เป็นจุดแวะในเส้นทางได้โดยไม่ต้องออกนอกแนวการเดินทางหลักมากนัก ช่วงเช้าเหมาะกับการเยี่ยมวัดเพราะอากาศไม่ร้อนและบรรยากาศสงบ หลังจากนั้นสามารถเดินทางต่อไปยังวัดพระธาตุดอยน้อยหรือผาช่อได้ตามเวลาที่มี
ผู้มาเยือนควรแต่งกายสุภาพและรักษาความสงบ เนื่องจากวัดแห่งนี้ยังเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาและมีกิจกรรมทางศาสนาของชาวบ้าน ควรหลีกเลี่ยงการส่งเสียงดังในบริเวณประกอบศาสนกิจ ไม่รบกวนพระสงฆ์ในช่วงทำวัตรหรือกิจของสงฆ์ และหากมีงานบุญหรืองานพิธีของชุมชนในวันที่เดินทางไป ควรให้พื้นที่แก่ชาวบ้านในการประกอบพิธีเป็นลำดับแรก
ผู้ที่สนใจการถ่ายภาพควรมองวัดม่อนห้วยแก้วในฐานะสถานที่ที่บันทึกเรื่องราวของชุมชน มากกว่ามองเฉพาะสถาปัตยกรรม ความน่าสนใจของที่นี่อยู่ที่การเปลี่ยนพื้นที่ป่ากับลำห้วยสาธารณะให้กลายเป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาของหมู่บ้านภายในเวลาไม่กี่ปี และการที่ชื่อของห้วยแก้วยังคงอยู่คู่กับวัดจนถึงปัจจุบัน
หากเปรียบเทียบกับวัดโบราณในเชียงใหม่ วัดม่อนห้วยแก้วมีประวัติไม่ยาวนานหลายศตวรรษ แต่กลับมีหลักฐานช่วงก่อตั้งที่ชัดเจนมาก ตั้งแต่ชื่อผู้นำชุมชน วันเริ่มปรับพื้นที่ วันที่จัดรุกขมูลกรรม ผู้สนับสนุนการก่อสร้าง พระผู้เข้ามาดูแล จนถึงวันที่ได้รับการประกาศเป็นวัดอย่างสมบูรณ์ ลำดับเหตุการณ์เหล่านี้ทำให้วัดเป็นกรณีศึกษาที่ดีของกระบวนการสร้างวัดโดยชุมชนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20
จากจุดเริ่มต้นเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2537 การจัดกิจกรรมฝ่ายสงฆ์ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 การพัฒนาในนามสำนักสงฆ์รัตนาราม และการได้รับฐานะเป็นวัดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2542 วัดม่อนห้วยแก้วจึงสะท้อนแรงศรัทธาที่ค่อย ๆ เปลี่ยนความต้องการของชุมชนให้กลายเป็นสถาบันทางพระพุทธศาสนาที่ดำรงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
สำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจวัด วิถีล้านนา และประวัติชุมชน วัดม่อนห้วยแก้วเป็นจุดแวะที่ช่วยให้เห็นเชียงใหม่อีกด้านหนึ่ง นอกเหนือจากวัดสำคัญในเมืองเก่า ที่นี่ไม่มีความจำเป็นต้องเร่งรีบเดินจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง แต่เหมาะกับการใช้เวลาสั้น ๆ อย่างสงบ ไหว้พระ ทำบุญ และทำความเข้าใจว่าวัดหนึ่งแห่งสามารถเกิดขึ้นจากความร่วมมือของชุมชนได้อย่างไร
| ชื่อสถานที่ | วัดม่อนห้วยแก้ว |
| ประเภท | วัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย |
| ที่ตั้ง | บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ 50160 |
| พิกัด | 18.46475, 98.77711 |
| ชื่อเดิม | สำนักสงฆ์รัตนาราม |
| เริ่มพัฒนาพื้นที่ | 9 มกราคม พ.ศ. 2537 |
| ตั้งเป็นวัด | 22 มิถุนายน พ.ศ. 2542 |
| รหัสวัด | 350240107 |
| เจ้าอาวาส | พระครูกัลยาณปราโมทย์ |
| ที่มาของชื่อ | สัมพันธ์กับภูมิประเทศเดิมซึ่งเป็นเนินหรือ “ม่อน” และลำห้วยชื่อ “ห้วยแก้ว” ซึ่งเคยเป็นแหล่งน้ำซับและแหล่งน้ำกินของชุมชน |
| จุดเด่น | วัดที่เกิดจากความร่วมมือของชุมชนบ้านห้วยโจ้และบ้านหลังม่อน มีประวัติช่วงก่อตั้งชัดเจน และยังคงทำหน้าที่เป็นศูนย์รวมศรัทธาของชุมชนดอยหล่อ |
| วันเปิดทำการ | ทุกวัน |
| เวลาเปิดทำการ | 06.00 - 19.00 น. |
| ค่าเข้าชม | ไม่เสียค่าเข้าชม |
| สิ่งอำนวยความสะดวก | มีพื้นที่จอดรถ |
| การเดินทาง | จากเชียงใหม่ใช้ทางหลวงหมายเลข 108 ผ่านหางดงและสันป่าตองเข้าสู่อำเภอดอยหล่อ แล้วเข้าสู่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 เหมาะกับรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่า |
| สถานะปัจจุบัน | เปิดใช้งานตามปกติ มีพระสงฆ์จำพรรษาและมีกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา |
| สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง | 1. วัดพระธาตุดอยน้อย ประมาณ 2.8 กม. 2. ตลาดปากทางเจริญ ประมาณ 3.7 กม. 3. ผาช่อ อุทยานแห่งชาติแม่วาง ประมาณ 7 กม. 4. อุทยานแห่งชาติแม่วาง ประมาณ 7 กม. 5. น้ำตกโป่งสมิต ประมาณ 7 กม. |
| ร้านอาหารและคาเฟ่ใกล้เคียงในอำเภอดอยหล่อ | 1. ต๊ะต่อนยอน Coffee Bar โทร. 052-000-566 2. Jungle Cafe สาขาตลาดดอยหล่อ โทร. 094-836-9497 3. PunThai Coffee ดอยหล่อ 3 โทร. 098-253-4175 4. พุทธรักษา แกลอรี คอฟฟี โทร. 089-950-5407 5. สวนอาหารครัวดอยหล่อ |
| ที่พักใกล้เคียงในพื้นที่ดอยหล่อ | 1. De Aerng Boutique Hotel โทร. 061-316-0822 2. Baan Rim Ping River Side Resort โทร. 089-894-9172 3. บ้านสวนระเบียงทุ่ง @ ดอยหล่อ โทร. 082-225-2354 4. Pimprajan Homestay โทร. 090-885-1545 5. Chiang Mai Inthanon Golf and Natural Resort โทร. 052-001-645 |
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
ถาม: วัดม่อนห้วยแก้วอยู่ที่ไหน?
ตอบ: วัดม่อนห้วยแก้วตั้งอยู่ที่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ 50160
ถาม: วัดม่อนห้วยแก้วสร้างขึ้นเมื่อใด?
ตอบ: ชุมชนเริ่มปรับพื้นที่เพื่อสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2537 เดิมใช้ชื่อว่าสำนักสงฆ์รัตนาราม และได้รับการยกฐานะเป็นวัดอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2542
ถาม: ทำไมชาวบ้านจึงสร้างวัดม่อนห้วยแก้ว?
ตอบ: ชาวบ้านห้วยโจ้และบ้านหลังม่อนต้องการวัดที่อยู่ใกล้ชุมชน เนื่องจากในอดีตต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดดอยหล่อซึ่งอยู่ไกลจากหมู่บ้าน จึงร่วมกันพัฒนาพื้นที่สาธารณประโยชน์ขึ้นเป็นวัด
ถาม: เจ้าอาวาสวัดม่อนห้วยแก้วปัจจุบันคือใคร?
ตอบ: พระครูกัลยาณปราโมทย์ ซึ่งเดิมคือพระสมหวัง กลฺยาโณ ผู้เข้ามาดูแลวัดตั้งแต่สมัยยังเป็นสำนักสงฆ์รัตนาราม
ถาม: วัดม่อนห้วยแก้วเปิดกี่โมงและเสียค่าเข้าหรือไม่?
ตอบ: เปิดทุกวัน เวลา 06.00 - 19.00 น. และไม่เก็บค่าเข้าชม ผู้มาเยือนสามารถทำบุญหรือบริจาคบำรุงวัดได้ตามศรัทธา
ถาม: ชื่อวัดม่อนห้วยแก้วมีที่มาอย่างไร?
ตอบ: ชื่อสัมพันธ์กับภูมิประเทศเดิมซึ่งเป็นเนินหรือม่อนและมีลำห้วยเล็กชื่อห้วยแก้ว ซึ่งมีน้ำซับและเคยเป็นแหล่งน้ำกินของชาวบ้าน
ถาม: มีสถานที่เที่ยวใดอยู่ใกล้วัดม่อนห้วยแก้ว?
ตอบ: สถานที่ใกล้เคียงที่จัดเที่ยวต่อได้ ได้แก่ วัดพระธาตุดอยน้อย ตลาดปากทางเจริญ ผาช่อ อุทยานแห่งชาติแม่วาง และน้ำตกโป่งสมิต
ถาม: เดินทางจากเมืองเชียงใหม่ไปวัดม่อนห้วยแก้วอย่างไร?
ตอบ: ใช้ทางหลวงหมายเลข 108 จากเชียงใหม่ ผ่านอำเภอหางดงและอำเภอสันป่าตองลงสู่อำเภอดอยหล่อ แล้วเข้าสู่บ้านหลังม่อน หมู่ที่ 14 การเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่าสะดวกที่สุด
หมวดหมู่: ●สถานที่ศักดิ์สิทธิ์
กลุ่ม: ●วัด
●ประเพณีไทย ●วัฒนธรรมไทย ●ประเพณีภาคเหนือ
ปรับปรุงล่าสุด : 2 เดือนที่แล้ว



