วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์)

Rating: 3.6/5 (5 votes)

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 19.30 น.

 

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์) ถ้าจะเลือกวัดในกรุงเทพที่ “เล่าเรื่องกรุงรัตนโกสินทร์ได้ทั้งเมือง” ชื่อที่เดินเข้ามาในหัวแทบจะทันที วัดตั้งอยู่ย่านถนนสนามไชยและถนนมหาราช เขตพระนคร ใกล้พระบรมมหาราชวัง เป็นทำเลที่ไม่ใช่แค่สะดวกต่อการเดินทาง แต่ยังบอกนัยสำคัญของวัดในฐานะศูนย์กลางศรัทธาและการเรียนรู้ของรัฐตั้งแต่ยุคต้นกรุงอีกด้วย

 

ในเชิงประวัติศาสตร์ วัดโพธิ์ถูกมองว่าเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 1 ตามเรื่องเล่าหลักของกรุงรัตนโกสินทร์ยุคตั้งต้น จุดตั้งใจสำคัญคือการสร้างสภาพแวดล้อมให้พระภิกษุสงฆ์ได้เล่าเรียนพระปริยัติธรรมและเป็นหลักยึดของบ้านเมือง เมื่อกาลเวลาผ่านมาถึงสมัยรัชกาลที่ 3 ความยิ่งใหญ่ของวัดไม่ได้หยุดอยู่ที่การบูรณะให้สวยงาม แต่ขยับไปสู่ “ภารกิจสาธารณะ” ที่ชัดเจนยิ่งขึ้น คือการนำตำราวิชาการด้านต่าง ๆ มาจารึกไว้โดยรอบ เพื่อเผยแพร่ความรู้ให้ประชาชน จนเกิดภาพจำอันโด่งดังว่า วัดโพธิ์เปรียบเหมือน “มหาวิทยาลัยแห่งแรกของไทย” ในแบบที่ความรู้ไม่ได้อยู่บนชั้นหนังสือ แต่อยู่บนผนัง อยู่บนแผ่นจารึก และอยู่ในพื้นที่ที่ผู้คนเดินผ่านได้จริง

 

เสน่ห์ของวัดโพธิ์จึงไม่ใช่แค่การเป็นแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรม หากคือการเป็น “พิพิธภัณฑ์มีชีวิต” ที่สถาปัตยกรรมทำหน้าที่มากกว่าความงาม ลองสังเกตการจัดวางพื้นที่ของวัดแบบวัดหลวงในกรุง ลานและแนวทางเดินพาเราไล่จากประตูเข้าสู่ส่วนสำคัญของวัดอย่างค่อยเป็นค่อยไป เหมือนกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่มีบทนำ บทหลัก และบทสรุป เพียงแต่หนังสือเล่มนี้ทำด้วยกำแพง เจดีย์ วิหาร และลวดลายประดับอันละเอียดอ่อน

 

ไฮไลต์ที่คนทั่วโลกรู้จักคือ “พระพุทธไสยาสน์” องค์ใหญ่ ซึ่งสร้างในสมัยรัชกาลที่ 3 ก่ออิฐถือปูนปิดทองทั้งองค์ ยาว 46 เมตร สูง 15 เมตร ความอลังการของสัดส่วนทำให้การยืนอยู่ต่อหน้าองค์พระคล้ายถูกดึงให้เงียบลงโดยอัตโนมัติ แต่รายละเอียดที่ทำให้พระพุทธไสยาสน์ของวัดโพธิ์ “พูดได้ด้วยตัวเอง” คือฝ่าพระบาททั้งสองข้างที่ประดับมุกเป็นภาพมงคล 108 ประการ ตามคติอินเดียว่าด้วยลักษณะของมหาบุรุษ การชมให้คุ้มจึงไม่ใช่แค่ถ่ายรูปให้เห็นความยาว แต่คือการค่อย ๆ ดูลวดลาย ดูการแบ่งช่อง ดูระบบสัญลักษณ์ที่ซ่อนความเชื่อไว้ในงานช่าง

 

อีกด้านหนึ่งที่ทำให้วัดโพธิ์แตกต่าง คือสายใยระหว่าง “ความรู้” กับ “สุขภาวะ” ที่ยังจับต้องได้ในปัจจุบัน วัดมีโรงเรียนแพทย์แผนโบราณและการนวดแผนโบราณอยู่ในพื้นที่ เปิดให้บริการและมีอัตราค่าบริการชัดเจน เป็นภาพต่อเนื่องจากยุคจารึกที่รวบรวมองค์ความรู้แพทย์แผนไทยไว้กับวัด การมาวัดโพธิ์จึงเหมือนพบจุดตัดของศาสนา ศิลปกรรม และภูมิปัญญาการดูแลร่างกาย ที่อยู่ร่วมกันโดยไม่ขัดเขิน

 

สำหรับผู้มาเยือน สิ่งที่ควรให้ความสำคัญไม่แพ้การชม คือมารยาทในพุทธสถาน วัดโพธิ์ระบุชัดเรื่องการแต่งกายสุภาพ โดยเฉพาะสุภาพสตรีห้ามสวมกางเกงขาสั้นเหนือเข่า รวมถึงการถอดรองเท้าก่อนเข้าพื้นที่พุทธสถาน การไม่ขึ้นไปบนองค์พระ และข้อปฏิบัติต่อพระสงฆ์ตามธรรมเนียม เพื่อให้การท่องเที่ยวไม่ไปกระทบความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่และศรัทธาของผู้คนที่มาปฏิบัติศาสนกิจจริง ๆ

 

การเดินทาง การมาวัดโพธิ์ทำได้หลายวิธีและค่อนข้างตรงไปตรงมา ถ้าใช้รถไฟฟ้าใต้ดินสามารถลง MRT สถานีสนามไชย ทางออก 1 แล้วเดินต่อไม่นาน ส่วนรถโดยสารประจำทางมีหลายสายผ่านย่านนี้ และถ้าอยากได้บรรยากาศ “กรุงเทพริมน้ำ” การนั่งเรือด่วนเจ้าพระยาแล้วเชื่อมต่อเรือข้ามฟากมายังย่านท่าเตียนก็เป็นวิธีที่ทั้งสะดวกและได้อารมณ์เมืองเก่า สำหรับผู้ขับรถส่วนตัว วัดระบุว่าจอดได้ที่ถนนเชตุพนโดยมีค่าบริการรายชั่วโมง ทั้งหมดนี้ทำให้วัดโพธิ์เป็นหมุดหมายที่วางแผนทริปครึ่งวันหรือหนึ่งวันในเขตพระนครได้สบาย โดยจับคู่กับพระบรมมหาราชวัง พิพิธภัณฑ์ใกล้เคียง หรือการเดินเล่นย่านท่าเรือได้อย่างลงตัว

 

ถ้าถามว่าควรเผื่อเวลาเท่าไร คำตอบที่ดีที่สุดคือ “เผื่อให้กับความเงียบ” เพราะวัดโพธิ์ไม่ได้มีไว้ให้รีบเดินผ่าน การไล่มองงานช่าง การค่อย ๆ ยืนดูสัดส่วนของอาคาร การอ่านจารึกบางส่วน หรือแม้แต่การนั่งพักใต้ร่มไม้แล้วมองผู้คนที่เข้าออก จะทำให้เราเห็นว่าวัดในเมืองหลวงไม่ได้เป็นแค่ฉากหลังของการท่องเที่ยว แต่เป็นพื้นที่ที่ความศรัทธา ความรู้ และชีวิตประจำวันของกรุงเทพยังคงไหลเวียนอยู่ด้วยกัน

 

 

ตอบ: เปิดให้เข้าชมทุกวัน ตามเวลา 08.00 – 19.30 น.

 

ตอบ: ชาวต่างชาติต้องซื้อบัตรเข้าชม 300 บาท/คน

 

ตอบ: ลง MRT สถานีสนามไชย แล้วออกทางออก 1 จากนั้นเดินต่อไปวัดได้

 

ตอบ: พระพุทธไสยาสน์ และฝ่าพระบาทประดับมุก “มงคล 108 ประการ” รวมถึงการเดินชมจารึกและงานสถาปัตยกรรมภายในวัด

 

ตอบ: แต่งกายสุภาพ และควรหลีกเลี่ยงกางเกงขาสั้นเหนือเข่า โดยเฉพาะสุภาพสตรี ตามข้อแนะนำของวัด