วัดแม่เหียะ

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 17.00 น.

 

วัดแม่เหียะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ 2 บ้านแม่เหียะ ตำบลแม่แวน อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 โดยมีพระฉัตรชัย กมฺมสุโก เป็นเจ้าอาวาส วัดแห่งนี้เป็นศูนย์รวมจิตใจของบ้านแม่เหียะและเป็นวัดชุมชนสำคัญในตำบลแม่แวน เพราะเชื่อมโยงกับประวัติการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้าน วิถีเกษตรกรรม เส้นทางน้ำ ลำเหมือง พื้นที่นา ถนนสายหลัก และกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาของชาวบ้านมาอย่างต่อเนื่อง

 

บ้านแม่เหียะเป็นหมู่บ้านหมู่ 2 ของตำบลแม่แวน อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทล้านนาที่มีทั้งหมู่บ้าน วัด โรงเรียน พื้นที่เกษตรกรรม ลำน้ำแม่แวน ลำเหมืองสาธารณประโยชน์ และเส้นทางเชื่อมโยงหมู่บ้านต่าง ๆ ในตำบลแม่แวน บ้านแม่เหียะอยู่ห่างจากตัวอำเภอพร้าวไปทางทิศใต้ประมาณ 7 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ไปทางทิศเหนือประมาณ 90 กิโลเมตร อาณาเขตของหมู่บ้านเชื่อมกับบ้านไชยงาม บ้านเหล่า บ้านล้อง บ้านแม่แวน และลำน้ำแม่แวน ทำให้วัดแม่เหียะอยู่ในจุดที่สัมพันธ์กับชุมชนรอบด้านอย่างชัดเจน

 

ประวัติบ้านแม่เหียะมีเรื่องราวของการย้ายถิ่นและการตั้งหลักแหล่งของผู้คนหลายกลุ่ม ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งอพยพมาจากบ้านสันต้นแหน อำเภอดอยสะเก็ด และอีกกลุ่มมาจากบ้านแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ รวมถึงเรื่องเล่าที่กล่าวถึงผู้คนจากบ้านต๋องกาย ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลหนองควาย อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อบ้านแม่เหียะจึงสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างถิ่นเดิมกับถิ่นใหม่ เมื่อผู้คนย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในอำเภอพร้าว ชื่อบ้านเดิมและความทรงจำของชุมชนก็ถูกนำมาสืบต่อในพื้นที่ใหม่ และวัดแม่เหียะก็กลายเป็นศูนย์กลางศรัทธาของชุมชนใหม่นี้

 

ข้อมูลท้องถิ่นกล่าวว่าชุมชนบ้านแม่เหียะเคยประกอบด้วยกลุ่มบ้านสำคัญ 3 กลุ่ม คือ บ้านแม่เหียะ บ้านต้นแหน และบ้านไชยงาม ต่อมาบ้านไชยงามได้แยกการปกครองออกไปเป็นหมู่ 9 ของตำบลแม่แวน ขณะที่บ้านแม่เหียะยังคงเป็นหมู่ 2 และมีวัดแม่เหียะเป็นศูนย์รวมทางจิตใจของพื้นที่ ความสัมพันธ์ระหว่างบ้านแม่เหียะ บ้านต้นแหน บ้านเหล่า และชุมชนใกล้เคียงมีความสำคัญ เพราะในอดีตผู้คนจากหลายหมู่บ้านมีส่วนร่วมกันสร้างและใช้วัดเป็นพื้นที่ศาสนา วัดแม่เหียะจึงเป็นศูนย์กลางที่มีความหมายเกินขอบเขตของหมู่บ้านเดียว

 

การได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ทำให้วัดแม่เหียะเป็นวัดเก่าแก่ของตำบลแม่แวนที่มีอายุยาวนานมากกว่า 180 ปี ความเก่าแก่ระดับนี้ทำให้วัดมีคุณค่าในฐานะสถานที่เก็บรักษาความทรงจำของชุมชน ไม่ใช่เพียงสถานที่ประกอบพิธีกรรมในปัจจุบัน วัดได้ผ่านชีวิตของชาวบ้านหลายรุ่น ตั้งแต่รุ่นผู้ก่อตั้งหมู่บ้าน รุ่นที่ร่วมกันสร้างวัด รุ่นที่ดูแลเสนาสนะและทำบุญประจำปี ไปจนถึงคนรุ่นปัจจุบันที่ยังใช้วัดเป็นสถานที่ทำบุญ ฟังธรรม และพบปะกันในโอกาสสำคัญของหมู่บ้าน

 

วิสุงคามสีมาของวัดแม่เหียะได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 การได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมามีความสำคัญต่อวัด เพราะเป็นการกำหนดเขตสำหรับประกอบสังฆกรรมตามพระธรรมวินัย และสะท้อนความพร้อมของวัดในฐานะศาสนสถานที่รองรับกิจกรรมสำคัญของคณะสงฆ์และชุมชน เมื่อมองร่วมกับปีตั้งวัด พ.ศ. 2380 จะเห็นว่าวัดแม่เหียะมีทั้งรากเก่าแก่ในระดับหมู่บ้านและพัฒนาการทางศาสนสถานที่ต่อเนื่องจนมีสถานะมั่นคงในระบบคณะสงฆ์

 

ที่ดินตั้งวัดแม่เหียะมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวา ลักษณะที่ตั้งของวัดสัมพันธ์กับชุมชนโดยรอบอย่างชัดเจน อาณาเขตด้านหนึ่งติดลำเหมืองสาธารณประโยชน์ อีกด้านเชื่อมกับถนน ทางสาธารณประโยชน์ บ้านเรือน และทุ่งนา ภาพเช่นนี้สะท้อนลักษณะของวัดบ้านในล้านนาได้ดี เพราะวัดไม่ได้แยกออกจากชีวิตประจำวันของชาวบ้าน แต่ตั้งอยู่ท่ามกลางพื้นที่อยู่อาศัย ทางสัญจร แหล่งน้ำ และพื้นที่เกษตรกรรม วัดจึงทำหน้าที่เป็นทั้งพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และพื้นที่กลางของหมู่บ้านในเวลาเดียวกัน

 

อาคารเสนาสนะของวัดแม่เหียะมีองค์ประกอบสำคัญที่สะท้อนศิลปกรรมและศรัทธาท้องถิ่น ได้แก่ วิหารศิลปะไทยใหญ่ ศาลาการเปรียญทรงไทยใหญ่ และกุฏิสงฆ์ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญคือพระพุทธรูปพระประธาน การมีวิหารและศาลาการเปรียญที่ระบุลักษณะไทยใหญ่ช่วยเพิ่มมิติทางศิลปกรรมให้กับวัด เพราะแสดงให้เห็นอิทธิพลทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์และงานช่างในพื้นที่ภาคเหนือ วัดแม่เหียะจึงไม่ใช่เพียงวัดบ้านทั่วไป แต่มีคุณค่าด้านรูปแบบศาสนสถานและศิลปะพื้นถิ่นที่น่าสนใจ

 

วิหารศิลปะไทยใหญ่เป็นหนึ่งในจุดที่ควรให้ความสำคัญเมื่อมาเยือนวัดแม่เหียะ เพราะวิหารคือพื้นที่ที่ชาวบ้านใช้ไหว้พระ ฟังธรรม และร่วมพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา ลักษณะไทยใหญ่ในอาคารศาสนสถานทำให้วัดมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและช่วยให้ผู้มาเยือนได้เห็นความหลากหลายทางวัฒนธรรมในพื้นที่พร้าว ศาลาการเปรียญทรงไทยใหญ่เป็นอีกองค์ประกอบที่แสดงบทบาทของวัดในฐานะพื้นที่ประชุม ฟังธรรม และกิจกรรมของชุมชน ส่วนกุฏิสงฆ์ทำให้เห็นว่าวัดยังมีชีวิตทางพระพุทธศาสนา มีพระสงฆ์ดูแลและจำพรรษาในพื้นที่จริง

 

พระพุทธรูปพระประธานของวัดแม่เหียะเป็นปูชนียวัตถุหลักที่ควรสักการะเมื่อเดินทางมาถึงวัด พระประธานเป็นศูนย์กลางของการกราบไหว้ การทำบุญ และการประกอบพิธีกรรมของชาวบ้าน ความสำคัญของพระประธานในวัดชุมชนไม่ได้อยู่เพียงความงามทางศิลปะ แต่ยังอยู่ที่บทบาททางจิตใจ เพราะเป็นองค์แทนพระพุทธเจ้าที่ชาวบ้านยึดเป็นหลักในการทำบุญ ตั้งจิตอธิษฐาน และร่วมกิจกรรมทางศาสนาตลอดปี ผู้มาเยือนควรไหว้พระด้วยความสำรวมและให้ความเคารพต่อพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของวัด

 

พระฉัตรชัย กมฺมสุโก เป็นเจ้าอาวาสวัดแม่เหียะตามข้อมูลที่ใช้จัดทำบทความนี้ บทบาทของเจ้าอาวาสในวัดชุมชนมีความสำคัญต่อการดูแลพื้นที่วัด การนำพากิจกรรมทางพระพุทธศาสนา การรักษาระเบียบของศาสนสถาน และการประสานความสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์กับชาวบ้าน วัดแม่เหียะเป็นวัดที่มีประวัติยาวนานและมีพื้นที่ใช้งานร่วมกับชุมชน การดูแลวัดจึงต้องอาศัยทั้งพระสงฆ์ คณะกรรมการวัด ผู้นำชุมชน ผู้สูงอายุ และคณะศรัทธาที่ช่วยกันรักษาวัดให้ดำรงอยู่ต่อไป

 

ความสำคัญของวัดแม่เหียะต่อชุมชนเห็นได้จากบทบาทในฐานะศูนย์กลางศาสนกิจของบ้านแม่เหียะ ชาวบ้านใช้วัดเป็นสถานที่ทำบุญ ฟังธรรม ถวายภัตตาหาร ถวายสังฆทาน ร่วมพิธีกรรมในวันพระ และประกอบกิจกรรมในช่วงวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา วัดยังเป็นพื้นที่ที่ช่วยเชื่อมคนหลายวัยเข้าด้วยกัน ทั้งผู้สูงอายุ ผู้ใหญ่ เด็ก เยาวชน และคนที่ย้ายออกไปทำงานนอกพื้นที่แต่กลับมาร่วมงานบุญในโอกาสสำคัญ ความสัมพันธ์นี้ทำให้วัดเป็นกลไกหนึ่งในการรักษาความเป็นชุมชน

 

ประเพณีท้องถิ่นของบ้านแม่เหียะและตำบลแม่แวนมีหลายอย่าง เช่น ประเพณีทานข้าวใหม่เดือน 4 เป็ง ปี๋ใหม่เมืองหรือสงกรานต์ การรดน้ำดำหัว การสรงน้ำพระ การแห่ไม้ค้ำโพธิ์ ประเพณีสรงน้ำพระธาตุ ประเพณีเลี้ยงผีปู่ย่าในเดือน 9 เหนือ วันเข้าพรรษา สิบสองเป็งหรือประเพณีปล่อยเปรตปล่อยผี วันออกพรรษา ทานก๋วยสลาก งานบุญกฐิน ยี่เป็ง และเทศน์มหาชาติธรรมหลวง วัดแม่เหียะจึงอยู่ในระบบประเพณีล้านนาที่มีทั้งศาสนา ความเชื่อ เครือญาติ และความร่วมมือของคนในหมู่บ้านเชื่อมอยู่ด้วยกัน

 

งานกฐินและผ้าป่าเป็นกิจกรรมที่มีความสำคัญต่อวัดแม่เหียะ เพราะเป็นช่วงเวลาที่ชาวบ้านและคณะศรัทธาร่วมกันสนับสนุนวัด ดูแลเสนาสนะ และทำบุญใหญ่ร่วมกัน งานเข้าพรรษาและออกพรรษาเป็นช่วงที่วัดมีบทบาทในการรวมจิตใจของชุมชน วันพระเป็นจังหวะให้ชาวบ้านได้เข้าวัดฟังธรรมและรักษาศีล ส่วนประเพณีทานก๋วยสลากและยี่เป็งช่วยสะท้อนวิถีล้านนาที่มีความละเอียดอ่อนทั้งด้านการทำบุญ การระลึกถึงผู้ล่วงลับ และการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชน

 

สถานะปัจจุบันของวัดแม่เหียะยังปรากฏในกิจกรรมและโครงการของท้องถิ่น เช่น งานจัดซื้อจัดจ้างที่กล่าวถึงการขุดลอกและวางท่อระบายน้ำลำเหมืองสาธารณประโยชน์บริเวณหน้าวัดแม่เหียะ บ้านแม่เหียะ หมู่ 2 และโครงการปรับปรุงสาธารณูปโภคในบ้านแม่เหียะ ข้อมูลเหล่านี้สะท้อนว่าวัดและชุมชนรอบวัดยังเป็นพื้นที่ใช้งานจริง มีเส้นทาง มีระบบน้ำ และมีการพัฒนาพื้นที่อย่างต่อเนื่อง วัดแม่เหียะจึงไม่ใช่สถานที่ที่มีอยู่เพียงในประวัติศาสตร์ แต่ยังเป็นจุดอ้างอิงสำคัญของชุมชนในปัจจุบัน

 

จุดเด่นของวัดแม่เหียะคือการเป็นวัดเก่าแก่ของบ้านแม่เหียะที่มีปีตั้งวัดชัดเจน มีวิสุงคามสีมา มีที่ดินวัดชัดเจน มีอาคารศาสนสถานในรูปแบบไทยใหญ่ และมีบทบาทต่อประเพณีชุมชนล้านนาอย่างต่อเนื่อง วัดแห่งนี้เหมาะสำหรับผู้ที่สนใจวัดชุมชน ประวัติหมู่บ้าน ศิลปกรรมไทยใหญ่ในพื้นที่ภาคเหนือ วิถีเกษตรกรรม และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสงบ ผู้มาเยือนไม่ควรมองวัดแม่เหียะเป็นเพียงวัดเล็กในหมู่บ้าน เพราะวัดแห่งนี้มีเรื่องราวที่เชื่อมทั้งการตั้งถิ่นฐาน การเดินทางของผู้คน วัด วิหาร ศาลาการเปรียญ ลำเหมือง และงานบุญเข้าไว้ด้วยกัน

 

สิ่งที่ควรชมและควรสักการะเมื่อมาเยือนวัดแม่เหียะ ได้แก่ พระประธาน วิหารศิลปะไทยใหญ่ ศาลาการเปรียญทรงไทยใหญ่ ลานวัด พื้นที่ประกอบศาสนกิจ และบรรยากาศรอบวัดที่เชื่อมกับบ้านเรือน ลำเหมือง และพื้นที่นา การเดินชมควรทำอย่างสำรวม ไม่เข้าเขตกุฏิสงฆ์หรือพื้นที่ส่วนตัวของพระสงฆ์โดยไม่ได้รับอนุญาต และควรให้ความสำคัญกับผู้ที่มาทำบุญหรือประกอบพิธีกรรมในพื้นที่ก่อนเสมอ การถ่ายภาพควรทำด้วยความเคารพ โดยเฉพาะบริเวณพระประธานและพื้นที่ภายในอาคารศาสนสถาน

 

วัดแม่เหียะเหมาะกับการเที่ยวแบบค่อย ๆ อ่านพื้นที่ เพราะชุมชนมีประวัติการย้ายถิ่น มีชื่อบ้านที่สัมพันธ์กับถิ่นเดิม มีวัดเก่า มีวิสุงคามสีมา มีอาคารศาสนสถานที่สะท้อนศิลปกรรมพื้นถิ่น และมีประเพณีที่ยังผูกกับวิถีล้านนา ผู้เดินทางควรสังเกตความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับหมู่บ้านโดยรอบ ทั้งถนน ลำเหมือง ทุ่งนา บ้านเรือน และชุมชนใกล้เคียง เพราะองค์ประกอบเหล่านี้ทำให้วัดแม่เหียะมีความหมายมากกว่าจุดหมายปลายทาง แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบชีวิตชุมชนบ้านแม่เหียะอย่างแท้จริง

 

เส้นทางเที่ยวเชื่อมโยงจากวัดแม่เหียะสามารถจัดได้หลายรูปแบบ หากต้องการเน้นวัดและศาสนสถานในตำบลแม่แวน สามารถเริ่มจากวัดแม่เหียะ แล้วต่อไปยังวัดบ้านล้อง พระธาตุสบแหวน วัดแม่แวน วัดป่าแขม วัดหนองบัวชัยมงคล วัดแม่พวก วัดขุมแจ๋ และวัดร่มเกล้า หากต้องการขยายเส้นทางไปยังตำบลใกล้เคียง สามารถเชื่อมต่อไปยังวัดสำคัญในตำบลป่าไหน่ เช่น วัดพระธาตุขุนโก๋น วัดป่าไหน่ วัดบ้านเหล่า วัดสันกลาง และวัดสันปอธง เส้นทางนี้ช่วยให้เห็นภาพรวมของอำเภอพร้าวในฐานะพื้นที่วัดชุมชนและวัฒนธรรมล้านนาที่มีความต่อเนื่อง

 

สำหรับผู้ที่สนใจธรรมชาติและวิถีชนบท วัดแม่เหียะสามารถเชื่อมกับพื้นที่ลำน้ำแม่แวน ลำเหมืองสาธารณะ พื้นที่เกษตรกรรม บ้านแม่แวน บ้านล้อง บ้านป่าแขม และเส้นทางเข้าสู่ตัวอำเภอพร้าวได้ การเดินทางลักษณะนี้เหมาะกับผู้ที่ต้องการเที่ยวช้า ๆ ใช้เวลาอ่านพื้นที่ และเข้าใจว่าศาสนสถานในชนบทไม่ได้แยกจากชีวิตประจำวันของชาวบ้าน วัดแม่เหียะมีคุณค่ามากในมิตินี้ เพราะวัดตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนที่ยังมีงานบุญ เส้นทางน้ำ และกิจกรรมท้องถิ่นดำเนินอยู่ต่อเนื่อง

 

การเดินทาง ไปวัดแม่เหียะเหมาะกับรถยนต์ส่วนตัว รถเช่า หรือรถรับจ้างท้องถิ่น จากตัวเมืองเชียงใหม่สามารถเดินทางไปทางอำเภอพร้าว แล้วเข้าสู่ตำบลแม่แวนและบ้านแม่เหียะ หมู่ 2 ควรตั้งปลายทางในแผนที่เป็น “วัดแม่เหียะ ตำบลแม่แวน อำเภอพร้าว” หรือ “บ้านแม่เหียะ ตำบลแม่แวน” ก่อนออกเดินทาง เพราะชื่อแม่เหียะอาจซ้ำกับพื้นที่อื่นในจังหวัดเชียงใหม่ การใช้รถส่วนตัวจะสะดวกต่อการแวะวัดใกล้เคียง ร้านอาหาร ที่พัก และสถานที่ท่องเที่ยวเชิงชุมชนรอบตำบลแม่แวนได้มากกว่า

 

ช่วงเวลาที่เหมาะกับการไปวัดแม่เหียะคือช่วงเช้าหรือช่วงบ่ายแก่ ๆ เพราะอากาศไม่ร้อนจัดและเหมาะกับการไหว้พระ ทำบุญ และเดินชมวัดอย่างสงบ หากต้องการเที่ยวตำบลแม่แวนให้ครบ ควรวางแผนแบบครึ่งวันถึงเต็มวัน โดยจัดวัดแม่เหียะเป็นจุดหนึ่งในเส้นทางร่วมกับวัดบ้านล้อง พระธาตุสบแหวน วัดแม่แวน และวัดป่าแขม ช่วงเข้าพรรษา ออกพรรษา ทานก๋วยสลาก ยี่เป็ง และงานบุญประจำปีเป็นช่วงที่วัดและชุมชนมีบรรยากาศทางศาสนาเด่นชัด ส่วนช่วงปลายฝนต้นหนาวถึงฤดูหนาวเหมาะกับการเที่ยวเชิงวัฒนธรรมควบคู่กับการชมบรรยากาศชนบทของพร้าว

 

ผู้มาเยือนควรแต่งกายสุภาพ งดใช้เสียงดัง ไม่รบกวนพระสงฆ์หรือชาวบ้าน และหลีกเลี่ยงการเข้าไปในเขตกุฏิสงฆ์หรือพื้นที่ส่วนตัวของวัดโดยไม่ได้รับอนุญาต หากมีพิธีกรรม งานบุญ หรือกิจกรรมของชุมชน ควรให้ความสำคัญกับผู้มาทำบุญในพื้นที่ก่อน การถ่ายภาพควรทำอย่างสำรวม โดยเฉพาะบริเวณพระประธาน วิหาร ศาลาการเปรียญ และจุดที่มีพิธีกรรมอยู่ มารยาทเหล่านี้ช่วยให้การเที่ยววัดชุมชนเป็นประสบการณ์ที่เหมาะสม และช่วยรักษาความเคารพต่อวัดซึ่งยังเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจจริงของชาวบ้านแม่เหียะ

 

ในภาพรวม วัดแม่เหียะเป็นวัดชุมชนที่มีคุณค่าสูงในตำบลแม่แวน เพราะได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 มีวิหารศิลปะไทยใหญ่ ศาลาการเปรียญทรงไทยใหญ่ กุฏิสงฆ์ และพระพุทธรูปพระประธานเป็นปูชนียวัตถุสำคัญ วัดยังเชื่อมกับประวัติการย้ายถิ่นของชาวบ้านแม่เหียะ ประเพณีท้องถิ่นแบบล้านนา ลำเหมืองสาธารณะ และการพัฒนาชุมชนในปัจจุบัน ความน่าสนใจของวัดแห่งนี้จึงอยู่ที่ความลึกของประวัติ ความต่อเนื่องของศรัทธา และบทบาทของวัดที่ยังเป็นศูนย์กลางชีวิตชุมชนบ้านแม่เหียะอย่างมั่นคง

 

 

ตอบ: วัดแม่เหียะตั้งอยู่หมู่ 2 บ้านแม่เหียะ ตำบลแม่แวน อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ 50190

 

ตอบ: วัดแม่เหียะได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เป็นวัดราษฎร์มหานิกายประจำบ้านแม่เหียะ หมู่ 2 ตำบลแม่แวน

 

ตอบ: สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ วิหารศิลปะไทยใหญ่ ศาลาการเปรียญทรงไทยใหญ่ กุฏิสงฆ์ และพระพุทธรูปพระประธาน

 

ตอบ: เจ้าอาวาสวัดแม่เหียะคือ พระฉัตรชัย กมฺมสุโก

 

ตอบ: วัดแม่เหียะเปิดทุกวัน เวลา 08.00 – 17.00 น.

 

ตอบ: ควรเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว รถเช่า หรือรถรับจ้างท้องถิ่น จากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางอำเภอพร้าว แล้วเข้าสู่ตำบลแม่แวนและบ้านแม่เหียะ หมู่ 2

 

ตอบ: เหมาะกับผู้ที่สนใจวัดชุมชนล้านนา วัดเก่าในอำเภอพร้าว ศิลปะไทยใหญ่ ประวัติหมู่บ้าน การไหว้พระทำบุญ และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสงบ

 

ตอบ: สถานที่ใกล้เคียง ได้แก่ พระธาตุสบแหวน วัดบ้านล้อง วัดแม่แวน วัดป่าแขม วัดหนองบัวชัยมงคล วัดแม่พวก วัดขุมแจ๋ และวัดร่มเกล้า