มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

วันเปิดทำการ: วันจันทร์ – วันศุกร์ (สำหรับการติดต่อสำนักงานในเวลาราชการ)

เวลาเปิดทำการ: 08.30 – 16.30 น.

 

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (Rajamangala University of Technology Thanyaburi: RMUTT) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐด้านวิชาชีพ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ตั้งอยู่ที่เลขที่ 39 หมู่ 1 ถนนรังสิต–นครนายก ตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีประวัติสืบเนื่องจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ก่อนพัฒนาเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีตามกฎหมายเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีการจัดการศึกษาทั้งพื้นที่คลอง 6 และศูนย์รังสิต โดยครอบคลุมศาสตร์ด้านวิศวกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม บริหารธุรกิจ วิทยาศาสตร์ การเกษตร เทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ เทคโนโลยีสื่อสารมวลชน ศิลปกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปศาสตร์ การแพทย์บูรณาการ และพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมีจุดเด่นด้านการผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติ การประยุกต์องค์ความรู้กับเทคโนโลยีสมัยใหม่ และการพัฒนานวัตกรรมที่ตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมและชุมชน

 

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีมีความสำคัญต่อระบบการอุดมศึกษาไทย เพราะเป็นหนึ่งในสถาบันที่เติบโตจากการเรียกร้องให้ผู้เรียนสายอาชีวศึกษามีโอกาสเข้าถึงการศึกษาระดับปริญญาอย่างทัดเทียมกับผู้เรียนสายสามัญ ประวัติการก่อตั้งจึงไม่ได้เริ่มต้นจากการสร้างมหาวิทยาลัยขึ้นใหม่บนพื้นที่ว่างเพียงอย่างเดียว แต่มีรากฐานจากความพยายามเปลี่ยนระบบการศึกษาวิชาชีพของประเทศให้สามารถผลิตบุคลากรที่มีทั้งความรู้ทางวิชาการ ความเชี่ยวชาญทางเทคนิค และทักษะการปฏิบัติงานจริง แนวคิดดังกล่าวยังคงเป็นหัวใจของอัตลักษณ์ราชมงคลธัญบุรีในปัจจุบัน

 

ที่ตั้งหลักของมหาวิทยาลัยอยู่บริเวณคลอง 6 จังหวัดปทุมธานี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีภูมิหลังทางประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับการเกษตร ระบบชลประทาน และการขยายตัวของชุมชนในทุ่งรังสิต พื้นที่ดังกล่าวเคยมีลักษณะเป็นทุ่งนาและชุมชนเกษตรกรรม ก่อนที่ถนนรังสิต–นครนายกจะมีบทบาทสำคัญต่อการคมนาคมและการพัฒนาเมือง การตั้งศูนย์กลางการศึกษาด้านเทคโนโลยีในบริเวณนี้จึงช่วยเชื่อมโยงพื้นที่เกษตรกรรมดั้งเดิมกับการพัฒนาอุตสาหกรรม การศึกษา และการสร้างกำลังคนสำหรับเศรษฐกิจสมัยใหม่

 

ภูมิทัศน์ภายในมหาวิทยาลัยมีลักษณะเป็นพื้นที่การศึกษาขนาดใหญ่ ประกอบด้วยกลุ่มอาคารเรียน อาคารสำนักงาน ห้องปฏิบัติการ หอประชุม สนามกีฬา หอพัก สวนหย่อม สระน้ำ และพื้นที่สีเขียวที่เชื่อมต่อกัน การจัดผังอาคารและสภาพแวดล้อมช่วยให้มหาวิทยาลัยรองรับกิจกรรมการเรียนรู้หลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่การบรรยายในห้องเรียนและการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ไปจนถึงการฝึกปฏิบัติทางวิศวกรรม การสร้างผลงานศิลปะ และการจัดกิจกรรมของนักศึกษา พื้นที่หลายแห่งยังแสดงถึงเอกลักษณ์ของมหาวิทยาลัยผ่านการใช้รูปดอกบัวเป็นองค์ประกอบสำคัญทางสถาปัตยกรรมและประติมากรรม

 

เพื่อทำความเข้าใจความเป็นมาของมหาวิทยาลัย จำเป็นต้องย้อนกลับไปยังสภาพการศึกษาของไทยก่อน พ.ศ. 2518 ในช่วงนั้นผู้เรียนสายอาชีวศึกษาจำนวนมากมีข้อจำกัดในการศึกษาต่อระดับปริญญา เพราะระบบการจัดการศึกษายังแยกการเรียนสายอาชีพออกจากระบบอุดมศึกษาในหลายด้าน ส่งผลให้เกิดความพยายามเรียกร้องโอกาสทางการศึกษาที่เท่าเทียม ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2517 นักศึกษาอาชีวศึกษาจากหลายสถาบันได้รวมตัวกันเรียกร้องให้กระทรวงศึกษาธิการพัฒนาการศึกษาสายวิชาชีพให้สามารถศึกษาต่อถึงระดับปริญญาได้

 

การเคลื่อนไหวดังกล่าวมีส่วนสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงนโยบายการศึกษาของประเทศ และนำไปสู่การจัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. 2518 สถาบันใหม่มีภารกิจในการผลิตครูอาชีวศึกษาและบุคลากรด้านวิชาชีพ การจัดการศึกษาระดับปริญญาและระดับต่ำกว่าปริญญา การวิจัยด้านเทคโนโลยี ตลอดจนการบริการทางวิชาการแก่สังคม นับเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้การศึกษาด้านวิชาชีพของไทยมีเส้นทางพัฒนาสู่การศึกษาระดับอุดมศึกษาอย่างชัดเจน

 

ในระยะเริ่มแรก วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษายังไม่มีศูนย์กลางการศึกษาระดับปริญญาที่สามารถรวมการเรียนการสอนของทุกคณะไว้ในพื้นที่เดียวกัน การดำเนินงานจึงกระจายอยู่ในสถานศึกษาหลายแห่ง และมีสำนักงานประสานงานอยู่ที่วิทยาเขตเทเวศร์ กรุงเทพมหานคร ลักษณะการจัดการศึกษาดังกล่าวทำให้การบริหารงาน การใช้ทรัพยากร การประสานงานระหว่างคณะ และการขยายอาคารสถานที่มีข้อจำกัดอย่างมาก จึงเกิดแนวคิดในการสร้างศูนย์กลางการศึกษาระดับปริญญาแห่งใหม่ที่มีพื้นที่เพียงพอสำหรับการเติบโตในระยะยาว

 

ในช่วงแรกของการบริหารวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา นายสวาสดิ์ ไชยคุณา เป็นบุคคลสำคัญ โดยได้รับแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งอธิการบดีเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2519 และต่อมาได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2523 บทบาทของผู้บริหารในยุคบุกเบิกเกี่ยวข้องกับการวางระบบการจัดการศึกษาด้านวิชาชีพในระดับปริญญา และการประสานการดำเนินงานของสถานศึกษาที่กระจายอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ

 

ต่อมาใน พ.ศ. 2527 ซึ่งเป็นช่วงที่ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว ดำรงตำแหน่งอธิการบดีคนที่ 2 วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาได้รับการจัดสรรที่ดินราชพัสดุจากกรมธนารักษ์สำหรับพัฒนาศูนย์กลางการศึกษาระดับปริญญาในจังหวัดปทุมธานี พื้นที่ดังกล่าวประกอบด้วยที่ดินบริเวณคลอง 6 ฝั่งตะวันตกและพื้นที่บริเวณคลองรังสิตฝั่งเหนือ รวมพื้นที่ประมาณ 720 ไร่ การได้รับที่ดินเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะทำให้แนวคิดสร้างศูนย์กลางการศึกษาที่มีอาคารเรียนและสิ่งอำนวยความสะดวกครบถ้วนเริ่มมีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ

 

การพัฒนาพื้นที่ไม่ได้ดำเนินไปโดยปราศจากอุปสรรค เนื่องจากบริเวณดังกล่าวมีชาวบ้านและเกษตรกรอาศัยและทำกินอยู่มาก่อน การเข้าใช้พื้นที่จึงต้องมีการเจรจาและสร้างความเข้าใจกับชุมชนอย่างต่อเนื่อง เจ้าหน้าที่และคณาจารย์ของวิทยาลัยได้ลงพื้นที่ประสานงานกับผู้นำชุมชนและครอบครัวที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้สามารถปรับปรุงพื้นที่และพัฒนาสาธารณูปโภคสำหรับสถานศึกษาได้ กระบวนการเจรจาใช้เวลานานกว่าหนึ่งปี ก่อนที่งานปรับปรุงพื้นที่และการก่อสร้างจะดำเนินการได้อย่างเป็นรูปธรรม

 

การก่อสร้างศูนย์กลางการศึกษาระดับปริญญาเริ่มดำเนินการอย่างจริงจังตั้งแต่ปีงบประมาณ พ.ศ. 2530 โดยประกอบด้วยการปรับระดับพื้นที่ การทำถนน การจัดระบบสาธารณูปโภค และการก่อสร้างอาคารเรียน งานพัฒนาเหล่านี้จำเป็นต้องคำนึงถึงภูมิประเทศซึ่งเป็นที่ราบลุ่มและมีความสัมพันธ์กับระบบคลองชลประทาน การพัฒนามหาวิทยาลัยจึงเกิดขึ้นบนพื้นฐานของการปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์เกษตรกรรมให้กลายเป็นพื้นที่การศึกษาและการวิจัยระดับอุดมศึกษา

 

วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัย เมื่อสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ศูนย์กลางการศึกษาระดับปริญญาวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ณ คลอง 6 จังหวัดปทุมธานี พิธีดังกล่าวถือเป็นหมุดหมายแห่งการพัฒนาพื้นที่ที่ต่อมากลายเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีในปัจจุบัน

 

ในโอกาสเดียวกัน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงปลูกต้นบัวสวรรค์บริเวณลานประติมากรรมสัญลักษณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อพื้นที่ลานอนันต์รังสรรค์ เหตุการณ์นี้มีความสำคัญต่ออัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย เพราะต่อมามีการกำหนดให้ต้นบัวสวรรค์เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย เพื่อระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณและสะท้อนคุณค่าของความเจริญงอกงามทางปัญญา

 

วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2531 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ให้แก่วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ชื่อดังกล่าวมีความหมายว่า สถาบันเทคโนโลยีอันเป็นมงคลแห่งพระราชา และกลายเป็นรากฐานสำคัญของอัตลักษณ์ร่วมกันของสถาบันในเครือราชมงคล วันที่ 15 กันยายนจึงเป็นวันสำคัญที่ชาวราชมงคลจัดกิจกรรมเพื่อระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณและคุณค่าของชื่อพระราชทาน

 

การเปลี่ยนจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษามาเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ช่วยสร้างภาพลักษณ์และขอบเขตการดำเนินงานด้านเทคโนโลยีและการอุดมศึกษาที่ชัดเจนขึ้น สถาบันยังคงให้ความสำคัญกับการจัดการศึกษาที่เน้นการฝึกปฏิบัติและการนำความรู้ไปใช้ในอาชีพ โดยมีการพัฒนาคณะวิชาด้านวิศวกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม ศิลปกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การบริหารธุรกิจ และวิชาชีพประยุกต์หลายด้านควบคู่กัน

 

เมื่อประเทศไทยมีการปรับโครงสร้างการอุดมศึกษาภายใต้แนวทางของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 จึงเกิดการพิจารณาปรับสถานะของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลให้สอดคล้องกับระบบมหาวิทยาลัยของประเทศ ต่อมาพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ได้จัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลขึ้น 9 แห่ง โดยหนึ่งในนั้นคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 การเปลี่ยนสถานะครั้งนี้ทำให้มหาวิทยาลัยมีโครงสร้างการบริหารและภารกิจด้านการอุดมศึกษาของตนเองอย่างชัดเจน

 

ประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีจึงมีวันที่สำคัญหลายช่วง ได้แก่ การก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาใน พ.ศ. 2518 การได้รับที่ดินสำหรับศูนย์กลางการศึกษาใน พ.ศ. 2527 การวางศิลาฤกษ์และการได้รับพระราชทานนามใน พ.ศ. 2531 และการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2548 วันที่เหล่านี้มีความหมายต่างกัน โดย พ.ศ. 2518 เป็นจุดเริ่มต้นของสถาบันต้นกำเนิด ส่วน พ.ศ. 2548 เป็นปีที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีได้รับสถานะเป็นมหาวิทยาลัยตามกฎหมาย

 

ใน พ.ศ. 2569 มหาวิทยาลัยมีรองศาสตราจารย์ ดร.สมหมาย ผิวสอาด ดำรงตำแหน่งอธิการบดี โดยได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งต่ออีกวาระหนึ่งตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2568 การบริหารมหาวิทยาลัยในยุคปัจจุบันให้ความสำคัญกับคุณภาพการศึกษา การพัฒนาบุคลากร การวิจัย เทคโนโลยี นวัตกรรม และการสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อให้มหาวิทยาลัยสามารถตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างต่อเนื่อง

 

ตราสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยมีลักษณะเป็นวงกลมประดับด้วยดอกบัวบาน 8 กลีบ สื่อถึงมรรคมีองค์ 8 และการเจริญงอกงามทางปัญญา ภายในมีพระราชลัญจกรประจำพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ด้านบนประดับพระมหาพิชัยมงกุฎและเลข 9 ส่วนด้านล่างมีแถบชื่อมหาวิทยาลัย องค์ประกอบของตราสัญลักษณ์สะท้อนความภาคภูมิใจในชื่อพระราชทานราชมงคลและการยึดมั่นในการพัฒนาความรู้ควบคู่กับคุณธรรม

 

สีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีคือสีน้ำเงินเข้ม หรือ Royal Blue โดยมหาวิทยาลัยกำหนดรหัสสีสำหรับการใช้งานทางสื่อสิ่งพิมพ์เป็น #162B75 สีดังกล่าวใช้เป็นอัตลักษณ์ในงานออกแบบและการประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัย และช่วยสร้างความเป็นเอกภาพของนักศึกษา บุคลากร และศิษย์เก่า

 

ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยคือต้นบัวสวรรค์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gustavia gracillima เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็กที่มีดอกสีชมพู กลีบดอกมีลักษณะค่อนข้างหนาและสวยงาม ความสำคัญของต้นบัวสวรรค์ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการเป็นไม้ประดับ เพราะมีความสัมพันธ์กับการเสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ศูนย์กลางการศึกษาที่คลอง 6 ใน พ.ศ. 2531 ต้นบัวสวรรค์จึงเป็นสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของสถานที่กับความภาคภูมิใจของประชาคมมหาวิทยาลัย

 

ประติมากรรมรูปดอกบัวทองภายในมหาวิทยาลัยเป็นอีกองค์ประกอบสำคัญของภูมิทัศน์ โดยมีรูปทรงกลีบบัวซ้อนลดหลั่นขึ้นสู่ยอด สื่อถึงการเรียนรู้ ความพากเพียร และการก้าวผ่านขั้นตอนต่าง ๆ จนบรรลุความสำเร็จ รูปดอกบัวปรากฏซ้ำในตราสัญลักษณ์ ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมของมหาวิทยาลัย ทำให้เกิดอัตลักษณ์ที่สามารถเชื่อมโยงความหมายทางพระพุทธศาสนากับแนวคิดการพัฒนาปัญญาของสถาบันการศึกษาได้อย่างชัดเจน

 

หอพระพุทธพิริยมงคลเป็นสถานที่สำคัญทางศาสนาและสถาปัตยกรรมภายในมหาวิทยาลัย ประดิษฐานพระพุทธพิริยมงคล พระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัยเนื้อนวโลหะ ขนาดหน้าตัก 45 นิ้ว ออกแบบโดยอาจารย์บำรุงศักดิ์ กองสุข โดยนำแนวคิดเรื่องสติ สมาธิ และปัญญามาใช้ในการสร้างสรรค์พระพุทธลักษณะ พระเศียรมีองค์ประกอบคล้ายดอกบัวตูม ส่วนพระวรกายและจีวรได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปะเชียงแสนและศิลปะอินเดียแบบคุปตะ

 

รูปแบบหอพระพุทธพิริยมงคลได้รับการออกแบบให้สัมพันธ์กับแนวคิดปัญญาภาวนา คือการพัฒนาปัญญาให้เจริญงอกงามตามลำดับ องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมมีความเชื่อมโยงกับรูปดอกบัวและหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะมรรคมีองค์ 8 และความเพียรในการพัฒนาตนเอง หลังคาและเครื่องยอดออกแบบด้วยรูปทรงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมไทยประเพณี ขณะที่พื้นที่โดยรอบได้รับการจัดให้เป็นสถานที่สงบเหมาะสำหรับการสักการะและกิจกรรมทางศาสนา

 

พิพิธภัณฑ์บัวเป็นหนึ่งในแหล่งเรียนรู้ที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2543 ในฐานะโครงการที่เกี่ยวข้องกับแนวพระราชดำริด้านการอนุรักษ์พืช และเข้าร่วมโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริใน พ.ศ. 2546 พิพิธภัณฑ์มีภารกิจสำรวจ รวบรวม ปลูกรักษา และศึกษาพันธุ์บัวเพื่อประโยชน์ทางวิชาการและการอนุรักษ์ธรรมชาติ ตลอดจนสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพืชน้ำที่มีความสำคัญต่อวัฒนธรรมไทย

 

ในระยะแรกพิพิธภัณฑ์บัวเริ่มรวบรวมพันธุ์บัวประมาณ 40 สายพันธุ์ ก่อนขยายการรวบรวมจนมีมากกว่า 100 สายพันธุ์ตามประวัติที่หน่วยงานเผยแพร่ ครอบคลุมบัวหลวง บัวผัน บัวสาย บัวฝรั่ง บัววิกตอเรีย และบัวพันธุ์ไทยหายาก พื้นที่พิพิธภัณฑ์ประมาณ 18 ไร่ได้รับการใช้สำหรับการปลูกรักษาพันธุ์บัวและการเรียนรู้ด้านพฤกษศาสตร์ ทำให้สถานที่แห่งนี้มีคุณค่าทั้งในฐานะสวนพืชน้ำ แหล่งวิจัย และสถานที่ท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้

 

ความน่าสนใจของพิพิธภัณฑ์บัวอยู่ที่การได้เห็นความหลากหลายของพืชในกลุ่มที่คนทั่วไปมักเรียกรวมกันว่าบัว แต่มีรูปร่าง ใบ ดอก ช่วงเวลาออกดอก และลักษณะการเจริญเติบโตแตกต่างกัน บางสายพันธุ์มีใบขนาดใหญ่ลอยอยู่บนผิวน้ำ ขณะที่บางชนิดมีดอกที่ชูขึ้นเหนือระดับน้ำ ความแตกต่างดังกล่าวช่วยให้ผู้เข้าชมเข้าใจการจำแนกพันธุ์บัว ความสัมพันธ์ระหว่างพืชกับสภาพแวดล้อม และความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรพันธุกรรมพืช

 

พิพิธภัณฑ์บัวตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยบริเวณทางเข้าประตู 2 เปิดให้เข้าชมในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. และปิดวันเสาร์ วันอาทิตย์ รวมถึงวันหยุดราชการ ผู้ที่สนใจศึกษาเรื่องบัวอย่างละเอียดสามารถติดต่อเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ก่อนเข้าชม โดยเฉพาะการศึกษาดูงานเป็นหมู่คณะหรือกิจกรรมที่ต้องการคำอธิบายเกี่ยวกับพันธุ์พืช

 

นอกจากพิพิธภัณฑ์บัวแล้ว มหาวิทยาลัยยังมีหอเกียรติยศราชมงคลธัญบุรี ซึ่งตั้งอยู่บริเวณอาคารสำนักงานอธิการบดีและใช้รวบรวมเรื่องราวประวัติศาสตร์ ความสำเร็จ และพัฒนาการของมหาวิทยาลัย การเข้าชมพื้นที่ดังกล่าวจำกัดเฉพาะผู้ได้รับอนุญาต จึงควรติดต่อประสานงานกับหน่วยงานที่รับผิดชอบล่วงหน้า หอเกียรติยศมีความสำคัญในฐานะแหล่งเรียนรู้ที่ช่วยให้ผู้สนใจเข้าใจความเป็นมาของราชมงคลธัญบุรีจากยุควิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาจนถึงมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน

 

หอศิลป์ราชมงคลธัญบุรีเป็นอีกสถานที่สำคัญด้านการเรียนรู้ศิลปวัฒนธรรม ตั้งอยู่ภายในคณะศิลปกรรมศาสตร์ ทำหน้าที่สนับสนุนการนำเสนอผลงานศิลปะและกิจกรรมทางวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์ ผู้เข้าชมสามารถเรียนรู้แนวคิดการออกแบบและศิลปกรรมผ่านผลงานของนักศึกษา อาจารย์ หรือกิจกรรมจัดแสดงตามกำหนดการของหน่วยงาน โดยมหาวิทยาลัยระบุเวลาบริการวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. ยกเว้นวันหยุดราชการ

 

สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นหน่วยงานสำคัญที่สนับสนุนการเรียนการสอนและการทำวิจัย โดยมีอาคารวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นศูนย์กลางของห้องสมุดและบริการด้านข้อมูล ภายในมีทรัพยากรสารสนเทศ พื้นที่สำหรับการศึกษาค้นคว้า บริการฐานข้อมูลวิชาการ และระบบสนับสนุนการเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล หน่วยงานนี้ช่วยให้นักศึกษาสามารถพัฒนาทักษะการค้นคว้า วิเคราะห์ข้อมูล และเรียนรู้ด้วยตนเองนอกเหนือจากการเรียนในห้องบรรยายและห้องปฏิบัติการ

 

หอประชุมราชมงคลและลานอนันต์รังสรรค์เป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญต่อกิจกรรมระดับมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะพิธีการสำคัญ งานทางวิชาการ และกิจกรรมของประชาคมราชมงคล บริเวณลานมีองค์ประกอบทางภูมิทัศน์ที่เชื่อมโยงกับประติมากรรมดอกบัวและต้นบัวสวรรค์ จึงเป็นจุดที่มีคุณค่าทั้งด้านประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรม และความทรงจำร่วมของนักศึกษาและศิษย์เก่า

 

ความหลากหลายทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีครอบคลุม 12 คณะ โดยมีหน่วยงานที่ดำเนินงานทั้งในพื้นที่คลอง 6 และศูนย์รังสิต กลุ่มคณะด้านวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์เน้นการพัฒนาทักษะทางเทคนิคและการวิจัย ส่วนกลุ่มคณะด้านธุรกิจ ศิลปกรรม สื่อสารมวลชน และศิลปศาสตร์ช่วยเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ขณะที่คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมมีบทบาทในการผลิตบุคลากรที่สามารถถ่ายทอดความรู้ทางวิชาชีพ ส่วนคณะพยาบาลศาสตร์และคณะการแพทย์บูรณาการสนับสนุนองค์ความรู้ด้านสุขภาพและคุณภาพชีวิต

 

คณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นหนึ่งในคณะที่มีประวัติยาวนาน โดยมีรากฐานจากคณะวิศวกรรมเทคโนโลยีซึ่งก่อตั้งใน พ.ศ. 2518 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ใน พ.ศ. 2537 คณะมีบทบาทในการพัฒนาบุคลากรด้านวิศวกรรมโยธา วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมวัสดุ ตลอดจนศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอาหาร การเกษตร การชลประทาน และการจัดการน้ำ การจัดการศึกษาของคณะให้ความสำคัญกับการใช้ห้องทดลองและอุปกรณ์ทางเทคนิคเพื่อเชื่อมโยงทฤษฎีกับการทำงานจริง

 

คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมมีความสำคัญต่อการผลิตครูอาชีวศึกษาและผู้เชี่ยวชาญที่สามารถถ่ายทอดเทคโนโลยีในภาคการศึกษาและอุตสาหกรรม หลักสูตรเกี่ยวข้องกับวิศวกรรมเครื่องกล ไฟฟ้า อุตสาหการ คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีการผลิต และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา ความโดดเด่นของคณะอยู่ที่การผสมผสานทักษะด้านวิศวกรรมเข้ากับศาสตร์การสอน การออกแบบกระบวนการเรียนรู้ และการพัฒนาสื่อหรือระบบการฝึกอบรมสำหรับบุคลากรทางเทคนิค

 

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจัดการเรียนรู้ด้านคณิตศาสตร์ สถิติ วิทยาการคอมพิวเตอร์ การวิเคราะห์ข้อมูล วิทยาศาสตร์เคมี ชีววิทยา ฟิสิกส์ และเทคโนโลยีอาหาร โดยมีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาทักษะดิจิทัลและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ในยุคที่องค์กรจำนวนมากใช้ข้อมูลขนาดใหญ่และระบบอัตโนมัติ ความรู้ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ การวิเคราะห์ข้อมูล และการใช้วิทยาศาสตร์ประยุกต์จึงมีความสำคัญต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม

 

คณะบริหารธุรกิจมีบทบาทในการผลิตบุคลากรด้านการตลาด การจัดการ การเงิน ธุรกิจระหว่างประเทศ การบัญชี และโลจิสติกส์ ความรู้เหล่านี้สัมพันธ์โดยตรงกับการดำเนินงานของธุรกิจและการบริหารองค์กรในยุคที่ต้องใช้เทคโนโลยีและข้อมูลประกอบการตัดสินใจ การเรียนการสอนด้านบริหารธุรกิจจึงมีความสำคัญทั้งต่อผู้ที่ต้องการทำงานในองค์กรและผู้ที่ต้องการเริ่มต้นกิจการของตนเอง

 

คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชนเป็นหน่วยงานที่เชื่อมโยงการสื่อสารเข้ากับเทคโนโลยีการผลิตสื่อ โดยมีสาขาที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพและภาพยนตร์ การพิมพ์ดิจิทัลและบรรจุภัณฑ์ การโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง มัลติมีเดีย การโฆษณา ประชาสัมพันธ์ และสื่อดิจิทัล การพัฒนาของเทคโนโลยีและแพลตฟอร์มสื่อออนไลน์ทำให้สาขาเหล่านี้มีบทบาทในการผลิตบุคลากรที่สามารถสร้างเนื้อหา ออกแบบสื่อ และนำเสนอข้อมูลได้อย่างเหมาะสมกับพฤติกรรมของผู้รับสารยุคใหม่

 

คณะศิลปกรรมศาสตร์เป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการศึกษาศิลปะและการออกแบบ โดยมีการเรียนรู้ด้านจิตรกรรม ศิลปะไทย ทัศนศิลป์ ศิลปศึกษา ออกแบบนิเทศศิลป์ ออกแบบผลิตภัณฑ์ ออกแบบภายใน แฟชั่น นาฏศิลป์ และดนตรี การมีคณะศิลปกรรมศาสตร์อยู่ในมหาวิทยาลัยด้านเทคโนโลยีแสดงให้เห็นว่าแนวคิดการผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะวิศวกรรมหรืออุตสาหกรรม แต่ครอบคลุมความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานทางศิลปวัฒนธรรมและการออกแบบที่สามารถใช้ประโยชน์ในชีวิตและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้

 

คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์มีบทบาทในการพัฒนาวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับอาหารและโภชนาการ สิ่งทอ เครื่องนุ่งห่ม คหกรรมศาสตร์ และการพัฒนาองค์ความรู้สำหรับการดำรงชีวิตและการประกอบอาชีพ ศาสตร์เหล่านี้มีความเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมไทยอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะอาหารไทย การจัดการอาหาร งานหัตถกรรม และการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์จากความรู้พื้นถิ่น การศึกษาด้านคหกรรมศาสตร์จึงสามารถนำไปต่อยอดทั้งในธุรกิจบริการ อุตสาหกรรมอาหาร และงานสร้างสรรค์ที่ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นพื้นฐาน

 

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์มีบทบาทในการพัฒนาความรู้ด้านสถาปัตยกรรมและสถาปัตยกรรมภายใน โดยเชื่อมโยงการออกแบบพื้นที่กับความต้องการของผู้ใช้งาน เทคโนโลยีการก่อสร้าง และบริบททางสิ่งแวดล้อม การจัดการเรียนการสอนในกลุ่มนี้ช่วยให้นักศึกษาเข้าใจกระบวนการออกแบบตั้งแต่การวิเคราะห์พื้นที่ การพัฒนาแนวคิด ไปจนถึงการนำเสนอแบบและการประยุกต์เทคโนโลยีเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการใช้ชีวิต

 

คณะศิลปศาสตร์ส่งเสริมความรู้ด้านภาษา การท่องเที่ยว การโรงแรม อุตสาหกรรมการบริการ และพลศึกษา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสื่อสารและการพัฒนาบุคลากรสำหรับธุรกิจบริการ การจัดการศึกษาด้านการโรงแรมและการท่องเที่ยวยังมีความเชื่อมโยงกับการฝึกปฏิบัติจริงผ่านสถานที่บริการและความร่วมมือกับสถานประกอบการ โดยมหาวิทยาลัยมีโรงแรมราชบงกชเป็นสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการฝึกอบรมและการให้บริการในพื้นที่คลอง 6

 

สำหรับคณะเทคโนโลยีการเกษตรและคณะการแพทย์บูรณาการ มีพื้นที่จัดการศึกษาที่ศูนย์รังสิต ซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 2 พหลโยธิน 87 ซอย 2 ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ศูนย์รังสิตเป็นพื้นที่อีกแห่งของมหาวิทยาลัยเดียวกัน ไม่ใช่มหาวิทยาลัยแยกต่างหาก การแยกพื้นที่จัดการศึกษามีความสำคัญต่อผู้สมัครเรียนและนักศึกษา เพราะการเรียนในแต่ละชั้นปีหรือกิจกรรมทางวิชาการอาจดำเนินงานต่างพื้นที่ โดยเฉพาะนักศึกษาคณะเทคโนโลยีการเกษตรที่มีการจัดการเรียนวิชาศึกษาทั่วไปในพื้นที่คลอง 6 ระหว่างช่วงต้นของการศึกษา

 

คณะเทคโนโลยีการเกษตรจัดการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการผลิตพืช สัตวศาสตร์ ประมง เทคโนโลยีภูมิทัศน์ และเทคโนโลยีอาหาร ซึ่งมีความสำคัญต่อการพัฒนาระบบเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมอาหารของประเทศ หลักสูตรเหล่านี้จำเป็นต้องมีการฝึกปฏิบัติ การทดลอง และการเรียนรู้กระบวนการผลิตจริง การมีพื้นที่สำหรับการศึกษาด้านเกษตรกรรมจึงช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจทั้งหลักวิทยาศาสตร์และการจัดการทรัพยากรที่เกี่ยวข้องกับการผลิตอาหารและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร

 

คณะการแพทย์บูรณาการมีภารกิจด้านการเรียนรู้และการประยุกต์องค์ความรู้เกี่ยวกับการแพทย์แผนไทย สุขภาพ ความงาม และนวัตกรรมผลิตภัณฑ์สุขภาพ การจัดการศึกษากลุ่มนี้ช่วยเชื่อมโยงภูมิปัญญาไทยกับกระบวนการวิทยาศาสตร์และการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ตอบสนองความต้องการด้านสุขภาพของประชาชน ขณะเดียวกันยังสะท้อนการขยายตัวของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีไปสู่สาขาวิชาชีพที่มีความเกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตและระบบบริการสุขภาพ

 

คณะพยาบาลศาสตร์เป็นหน่วยงานวิชาการที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2558 และเริ่มเปิดการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2561 โดยมุ่งผลิตบัณฑิตด้านพยาบาลศาสตร์ที่มีความรู้และทักษะวิชาชีพควบคู่กับความสามารถในการประยุกต์เทคโนโลยีและนวัตกรรมทางสุขภาพ การพัฒนาคณะพยาบาลศาสตร์ช่วยเพิ่มความหลากหลายให้มหาวิทยาลัยซึ่งเดิมมีพื้นฐานเข้มแข็งด้านวิศวกรรม เทคโนโลยี และอุตสาหกรรม

 

การจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาเป็นอีกภารกิจสำคัญของมหาวิทยาลัย โดยมีหลักสูตรที่เกี่ยวข้องกับวิศวกรรมศาสตร์ การจัดการ บริหารธุรกิจ เทคโนโลยีการศึกษา วิทยาศาสตร์ประยุกต์ และสาขาวิชาชีพเฉพาะ การเรียนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกช่วยให้บุคลากรจากสถานประกอบการและภาคการศึกษาสามารถพัฒนาความเชี่ยวชาญทางวิชาการและวิจัย เพื่อประยุกต์องค์ความรู้กับการแก้ปัญหาและสร้างนวัตกรรมที่มีความสำคัญต่อประเทศ

 

งานวิจัยและนวัตกรรมของมหาวิทยาลัยมีความเกี่ยวข้องกับการผลิตและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในหลายด้าน ทั้งวิศวกรรมการผลิต ระบบอัตโนมัติ วัสดุ การจัดการพลังงาน เทคโนโลยีอาหาร การออกแบบผลิตภัณฑ์ การสื่อสารดิจิทัล และวิทยาศาสตร์สุขภาพ การสร้างผลงานวิจัยที่สามารถใช้งานจริงช่วยสนับสนุนบทบาทของมหาวิทยาลัยในฐานะสถาบันด้านเทคโนโลยีที่ทำงานร่วมกับภาคอุตสาหกรรมและสังคม ไม่ใช่เพียงการผลิตองค์ความรู้สำหรับการตีพิมพ์ทางวิชาการเท่านั้น

 

การพัฒนาความร่วมมือกับสถานประกอบการช่วยเพิ่มโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้จากสภาพการทำงานจริง ทั้งการฝึกงาน สหกิจศึกษา โครงการวิจัยร่วม และการพัฒนาทักษะทางอาชีพ ภาคอุตสาหกรรมสามารถมีส่วนร่วมในการให้โจทย์ปัญหา ข้อเสนอแนะ และความต้องการทักษะใหม่แก่สถาบัน ขณะเดียวกันมหาวิทยาลัยก็สามารถนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไปช่วยปรับปรุงกระบวนการผลิตหรือพัฒนาผลิตภัณฑ์ได้

 

การบริการวิชาการแก่ชุมชนมีความเกี่ยวข้องกับการถ่ายทอดเทคโนโลยีและความรู้วิชาชีพ โดยเฉพาะการฝึกอบรม การพัฒนาผลิตภัณฑ์ การสนับสนุนผู้ประกอบการ และการใช้เทคโนโลยีเพื่อแก้ปัญหาท้องถิ่น สำหรับจังหวัดปทุมธานีซึ่งมีทั้งพื้นที่เกษตรกรรมและอุตสาหกรรม การมีมหาวิทยาลัยที่สามารถเชื่อมโยงการเกษตร วิศวกรรม การออกแบบ และการบริหารธุรกิจเข้าด้วยกันจึงเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชนและเศรษฐกิจในพื้นที่

 

ด้านประเพณีและวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัย วันที่ 15 กันยายนเป็นวันสำคัญในการรำลึกถึงการพระราชทานนามราชมงคล โดยในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2569 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีได้จัดพิธีน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณและพิธีมอบรางวัลราชมงคลสรรเสริญ ณ หอประชุมราชมงคล มีผู้บริหาร คณาจารย์ บุคลากร และนักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรม กิจกรรมดังกล่าวสะท้อนการสืบทอดอัตลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ของสถาบันและการยกย่องผู้สร้างคุณประโยชน์แก่สังคม

 

มหาวิทยาลัยยังมีกิจกรรมสำคัญในวันที่ 18 มกราคม ซึ่งเป็นวันคล้ายวันสถาปนามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี รวมถึงพิธีพระราชทานปริญญาบัตร กิจกรรมพัฒนานักศึกษา การแข่งขันทักษะวิชาชีพ และการจัดงานทางศิลปวัฒนธรรมตามโอกาสต่าง ๆ กิจกรรมเหล่านี้ช่วยสร้างความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษา คณาจารย์ และศิษย์เก่า พร้อมส่งเสริมความภาคภูมิใจในสถาบันและความรับผิดชอบต่อวิชาชีพ

 

พิธีไหว้ครูและกิจกรรมรับนักศึกษาใหม่เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการศึกษาไทยที่มีความหมายต่อความสัมพันธ์ระหว่างผู้เรียนกับผู้สอน โดยเฉพาะในมหาวิทยาลัยด้านวิชาชีพที่การถ่ายทอดความรู้จำนวนมากเกิดขึ้นผ่านการสอนปฏิบัติ การฝึกใช้เครื่องมือ และการให้คำแนะนำจากอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญ การแสดงความเคารพต่อครูจึงมีความเชื่อมโยงกับการตระหนักถึงคุณค่าของความรู้ ความปลอดภัยในการทำงาน และจริยธรรมของผู้ประกอบอาชีพ

 

ประเพณีทางศาสนาและกิจกรรมทำบุญภายในมหาวิทยาลัยมีความเชื่อมโยงกับหอพระพุทธพิริยมงคล ซึ่งเป็นสถานที่ที่ประชาคมมหาวิทยาลัยใช้ประกอบกิจกรรมตามโอกาสทางพระพุทธศาสนา การมีศาสนสถานภายในพื้นที่การศึกษาช่วยให้ผู้เรียนและบุคลากรมีพื้นที่สำหรับการสักการะและทบทวนคุณค่าทางจิตใจ ควบคู่กับการเรียนรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

 

ในด้านการท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีมีจุดเด่นจากการรวมสถานที่เกี่ยวกับธรรมชาติ ศิลปวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และเทคโนโลยีไว้ภายในพื้นที่เดียวกัน พิพิธภัณฑ์บัวเหมาะกับผู้สนใจพืชน้ำและการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช หอศิลป์เหมาะกับผู้สนใจงานสร้างสรรค์ ส่วนหอพระพุทธพิริยมงคลและประติมากรรมบัวทองมีคุณค่าด้านการศึกษาศิลปกรรมและสัญลักษณ์สถาบัน ขณะที่หอเกียรติยศช่วยเชื่อมโยงผู้เข้าชมกับประวัติการพัฒนามหาวิทยาลัย

 

ผู้ที่ต้องการเข้าศึกษาดูงานในมหาวิทยาลัยควรพิจารณาลักษณะของสถานที่แต่ละแห่งเป็นสำคัญ เพราะแม้พิพิธภัณฑ์และพื้นที่จัดแสดงบางส่วนจะมีการให้บริการแก่ผู้สนใจภายนอก แต่อาคารเรียน ห้องปฏิบัติการ ห้องวิจัย และหอเกียรติยศมีข้อกำหนดด้านการเข้าถึงแตกต่างกัน การติดต่อหน่วยงานล่วงหน้าจึงช่วยให้การเข้าชมเป็นไปอย่างเหมาะสม โดยเฉพาะการเข้าชมแบบหมู่คณะหรือกิจกรรมที่ต้องการเจ้าหน้าที่อธิบายข้อมูล

 

พื้นที่โดยรอบมหาวิทยาลัยในจังหวัดปทุมธานียังมีแหล่งเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์และสถานที่ทางวัฒนธรรมที่น่าสนใจ โดยเฉพาะองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติในบริเวณคลอง 5 ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ผ่านนิทรรศการและกิจกรรมแบบมีส่วนร่วม นอกจากนี้บริเวณถนนรังสิต–นครนายกยังมีวัดและชุมชนที่สะท้อนประวัติศาสตร์การตั้งถิ่นฐานของผู้คนในทุ่งรังสิต จึงสามารถใช้ประกอบการวางแผนศึกษาเรื่องธรรมชาติ วัฒนธรรม และเทคโนโลยีในจังหวัดปทุมธานีได้

 

การเดินทาง ไปมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พื้นที่คลอง 6 สามารถใช้รถยนต์ส่วนตัว รถโดยสารประจำทาง รถตู้ และรถรับจ้าง โดยใช้ถนนรังสิต–นครนายกเป็นเส้นทางหลัก ผู้ที่เดินทางจากกรุงเทพมหานครสามารถใช้ถนนพหลโยธินหรือทางยกระดับอุตราภิมุขมุ่งหน้ารังสิต จากนั้นเข้าสู่ถนนรังสิต–นครนายกแล้วเดินทางต่อไปยังบริเวณคลอง 6 ส่วนผู้ที่เดินทางจากจังหวัดนครนายกหรือพื้นที่ด้านตะวันออกสามารถใช้ถนนรังสิต–นครนายกมุ่งหน้ากลับเข้าสู่จังหวัดปทุมธานีตามเส้นทางที่เหมาะสม

 

มหาวิทยาลัยเผยแพร่ข้อมูลบริการรถตู้โดยสารเส้นทางรังสิต–มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี โดยมีจุดขึ้นรถบริเวณตรงข้ามศูนย์การค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต และจุดจอดรถตู้บริเวณใกล้ประตู 3 ฝั่งคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม เส้นทางนี้ช่วยเชื่อมต่อมหาวิทยาลัยกับศูนย์กลางการคมนาคมของย่านรังสิต อย่างไรก็ตาม ผู้โดยสารควรตรวจสอบรอบเดินรถและอัตราค่าโดยสารก่อนเดินทาง เนื่องจากการให้บริการอาจมีการปรับเปลี่ยนตามช่วงเวลา

 

ผู้ที่เดินทางด้วยระบบรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงสามารถใช้สถานีรังสิตเป็นจุดเชื่อมต่อ แล้วต่อรถโดยสารหรือรถรับจ้างไปยังมหาวิทยาลัยผ่านถนนรังสิต–นครนายก สำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปศูนย์รังสิตของมหาวิทยาลัยควรตรวจสอบที่อยู่ให้ตรงกับจุดหมาย เพราะศูนย์รังสิตตั้งอยู่บริเวณพหลโยธิน 87 ซอย 2 ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี ไม่ใช่พื้นที่คลอง 6 ซึ่งเป็นที่ตั้งหลักของมหาวิทยาลัย

 

หากเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว ควรตรวจสอบว่าต้องการเข้าประตูมหาวิทยาลัยใด โดยเฉพาะผู้ที่ต้องการไปพิพิธภัณฑ์บัวซึ่งอยู่ใกล้ประตู 2 และผู้ที่ต้องการใช้บริการรถตู้บริเวณประตู 3 การวางแผนจุดหมายภายในมหาวิทยาลัยก่อนเดินทางช่วยประหยัดเวลา เนื่องจากพื้นที่มีอาคารและถนนภายในหลายส่วน ผู้เข้าร่วมงานประชุมหรือกิจกรรมขนาดใหญ่ควรเผื่อเวลาสำหรับการจราจรบนถนนรังสิต–นครนายกในช่วงเวลาเร่งด่วนด้วย

 

สำหรับการติดต่อสำนักงานมหาวิทยาลัยโดยทั่วไปสามารถดำเนินการในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. ยกเว้นวันหยุดราชการ ส่วนเวลาเปิดให้บริการของพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด หอประชุม ร้านอาหาร และพื้นที่จัดกิจกรรมอาจแตกต่างกันตามประกาศของแต่ละหน่วยงาน ผู้ที่ต้องการติดต่อรับสมัครเรียนหรือทะเบียนนักศึกษาสามารถสอบถามสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนก่อนเดินทาง เพื่อให้ได้รับข้อมูลและคำแนะนำที่ตรงกับความต้องการ

 

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีจึงเป็นสถาบันที่มีคุณค่าทั้งด้านประวัติศาสตร์การศึกษาและการพัฒนาประเทศ จากการเรียกร้องโอกาสเรียนต่อของนักศึกษาอาชีวศึกษาใน พ.ศ. 2517 การก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาใน พ.ศ. 2518 การพัฒนาศูนย์กลางการศึกษาที่คลอง 6 การได้รับพระราชทานนามราชมงคลใน พ.ศ. 2531 และการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2548 จนถึงการดำเนินงานในปัจจุบัน ทุกช่วงเวลาสะท้อนความพยายามสร้างระบบการศึกษาที่ให้คุณค่ากับความรู้และความสามารถทางวิชาชีพ พร้อมส่งเสริมการวิจัย นวัตกรรม ศิลปวัฒนธรรม และความรับผิดชอบต่อสังคม มหาวิทยาลัยแห่งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ผลิตบัณฑิต แต่ยังเป็นพื้นที่เรียนรู้ที่เชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของคนทำงานกับอนาคตของเทคโนโลยีไทย

 

 

 

 

ตอบ: ตั้งอยู่ในจังหวัดปทุมธานี โดยที่ตั้งหลักอยู่เลขที่ 39 หมู่ 1 ถนนรังสิต–นครนายก ตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง และมีศูนย์รังสิตอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี

 

ตอบ: สำนักงานโดยทั่วไปเปิดให้ติดต่อวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. ยกเว้นวันหยุดราชการ ส่วนเวลาของห้องสมุด หอประชุม และกิจกรรมการศึกษาอาจแตกต่างกัน

 

ตอบ: มหาวิทยาลัยได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยมีรากฐานจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518

 

ตอบ: มหาวิทยาลัยพัฒนาจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของรัฐ โดยมีนายสวาสดิ์ ไชยคุณาและศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้วเป็นผู้บริหารสำคัญในช่วงพัฒนาสถาบันเดิม และได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548

 

ตอบ: มีจุดเด่นด้านการศึกษาวิชาชีพและเทคโนโลยีที่เน้นการปฏิบัติจริง ครอบคลุมวิศวกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์ บริหารธุรกิจ ศิลปกรรม เทคโนโลยีการเกษตร และวิทยาศาสตร์สุขภาพ

 

ตอบ: พิพิธภัณฑ์บัวอยู่ภายในมหาวิทยาลัยบริเวณประตู 2 เปิดบริการวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. ปิดวันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดราชการ

 

ตอบ: มีศูนย์รังสิตตั้งอยู่เลขที่ 2 พหลโยธิน 87 ซอย 2 ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี โดยมีคณะเทคโนโลยีการเกษตรและคณะการแพทย์บูรณาการเป็นหน่วยงานสำคัญที่จัดการศึกษาในพื้นที่นั้น

 

ตอบ: สามารถเดินทางด้วยรถยนต์หรือรถตู้โดยสารจากบริเวณฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต ผ่านถนนรังสิต–นครนายกไปยังคลอง 6 หรือใช้รถไฟฟ้าสายสีแดงลงสถานีรังสิตแล้วต่อรถโดยสารหรือรถรับจ้างตามความเหมาะสม