มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

วันเปิดทำการ: วันจันทร์ – วันศุกร์ (สำหรับการติดต่อสำนักงาน)

เวลาเปิดทำการ: 08.30 – 16.30 น.

 

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ หรือ Dhurakij Pundit University (DPU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีประวัติการจัดการศึกษามาตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ก่อตั้งโดย ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัต ด้วยความมุ่งหมายที่จะใช้การศึกษาเป็นเครื่องมือพัฒนาคนและสร้างประโยชน์แก่สังคมและประเทศชาติ มหาวิทยาลัยเริ่มต้นจากการจัดการศึกษาด้านธุรกิจบนถนนพระราม 6 ก่อนพัฒนาเป็นวิทยาลัยใน พ.ศ. 2513 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2527 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เลขที่ 110/1-4 ถนนประชาชื่น แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 ใกล้แนวเขตจังหวัดนนทบุรี โดยเปิดสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก และการศึกษาวิชาชีพหลายรูปแบบ ครอบคลุมบริหารธุรกิจ การบัญชี นิเทศศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยีดิจิทัล กฎหมาย การท่องเที่ยว การบิน ภาษา การออกแบบ และวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยมีจุดเด่นด้านการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงความรู้ทางวิชาการกับทักษะการทำงานจริง ตลอดจนการพัฒนาผู้เรียนให้สามารถปรับตัวเข้าสู่เศรษฐกิจและสังคมยุคใหม่

 

แม้มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์จะมีที่ตั้งทางการอยู่ในกรุงเทพมหานคร แต่ทำเลบนถนนประชาชื่นใกล้แยกพงษ์เพชรและถนนงามวงศ์วานทำให้มหาวิทยาลัยมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับชุมชนฝั่งนนทบุรี ทั้งในด้านการเดินทาง การพักอาศัย ร้านอาหาร และกิจกรรมทางเศรษฐกิจ พื้นที่โดยรอบมหาวิทยาลัยประกอบด้วยย่านทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร และพื้นที่ตำบลบางเขนกับตำบลท่าทรายในอำเภอเมืองนนทบุรีซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน ความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์ดังกล่าวทำให้มหาวิทยาลัยเป็นจุดเชื่อมต่อของการศึกษาในพื้นที่กรุงเทพมหานครและนนทบุรีโดยไม่จำเป็นต้องมีสถานะเป็นมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนนทบุรี

 

สภาพแวดล้อมของมหาวิทยาลัยมีลักษณะเป็นพื้นที่การศึกษาขนาดใหญ่ท่ามกลางเมือง มีอาคารเรียน อาคารสำนักงาน ห้องปฏิบัติการ พื้นที่สีเขียว สถานที่ออกกำลังกาย และพื้นที่สำหรับกิจกรรมนักศึกษา การจัดภูมิทัศน์ภายในช่วยสร้างบรรยากาศที่แตกต่างจากความหนาแน่นของถนนและชุมชนโดยรอบ โดยเฉพาะบริเวณที่มีต้นไม้ใหญ่ ทางเดิน และลานกิจกรรมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของนักศึกษา การออกแบบพื้นที่ให้รองรับทั้งการเรียน การทำงานกลุ่ม และการพักผ่อนสะท้อนแนวคิดของมหาวิทยาลัยที่มองการศึกษาเป็นกระบวนการพัฒนาคนอย่างรอบด้าน

 

ความเป็นมาของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์มีความเกี่ยวพันกับพัฒนาการเศรษฐกิจไทยในช่วงครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 25 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศไทยกำลังขยายตัวทางการค้า การเงิน การผลิต และระบบบริการ ภาคธุรกิจต้องการบุคลากรที่มีความรู้ด้านบัญชี การเงิน การตลาด การบริหารจัดการ และงานสำนักงานมากขึ้น ขณะเดียวกันโอกาสเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษายังมีข้อจำกัดเมื่อเทียบกับจำนวนผู้ต้องการเรียน สถาบันการศึกษาเอกชนจึงเริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญในการขยายโอกาสทางการศึกษาและเตรียมกำลังคนให้สอดคล้องกับความต้องการของระบบเศรษฐกิจ

 

ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยคือ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัต ซึ่งร่วมกันวางรากฐานสถานศึกษาด้วยปณิธานที่จะทำงานด้านการศึกษาเพื่อประโยชน์แก่สังคมและประเทศชาติ แนวคิดดังกล่าวให้ความสำคัญกับการสร้างผู้เรียนที่มีความสามารถทางวิชาชีพควบคู่กับคุณธรรม จริยธรรม และความรับผิดชอบต่อส่วนรวม เพราะการพัฒนาธุรกิจในความหมายของผู้ก่อตั้งไม่ได้หมายถึงการสร้างผลกำไรเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับความซื่อสัตย์ ความรู้ ความสามารถในการบริหารทรัพยากร และความรับผิดชอบที่ผู้ประกอบอาชีพพึงมีต่อสังคม

 

ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 สถานศึกษาที่เป็นต้นกำเนิดมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้เปิดดำเนินการที่ถนนพระราม 6 กรุงเทพมหานคร โดยมีการศึกษาด้านบริหารธุรกิจเป็นแกนหลัก ในระยะแรกการจัดการเรียนการสอนมุ่งสร้างความรู้ด้านการบริหาร พาณิชยกรรม บัญชี การเงิน การธนาคาร การตลาด และงานสำนักงาน ซึ่งเป็นทักษะสำคัญสำหรับการพัฒนาธุรกิจในยุคนั้น การเริ่มต้นจากศาสตร์ด้านธุรกิจจึงเป็นที่มาของชื่อและอัตลักษณ์ของสถาบันที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

 

ชื่อ ธุรกิจบัณฑิตย์ สื่อถึงความเป็นผู้มีความรู้รอบด้านทางธุรกิจ และสะท้อนเป้าหมายในการสร้างผู้สำเร็จการศึกษาที่สามารถนำความรู้ไปประกอบอาชีพได้อย่างเหมาะสม คำว่าบัณฑิตย์ยังเชื่อมโยงกับความหมายของผู้รู้และผู้มีปัญญา ทำให้ชื่อสถาบันไม่ได้จำกัดความสำคัญไว้เพียงงานพาณิชย์ แต่ครอบคลุมความคาดหวังต่อการพัฒนาบุคลากรที่มีทั้งความสามารถและคุณสมบัติทางจริยธรรม

 

เมื่อการดำเนินงานมีความมั่นคงมากขึ้น สถาบันธุรกิจบัณฑิตย์ได้รับการพัฒนาเป็นวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ใน พ.ศ. 2513 ภายใต้กรอบกฎหมายที่รองรับการจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาเอกชน การเปลี่ยนสถานะดังกล่าวทำให้สถาบันสามารถขยายระบบการศึกษาและพัฒนาหลักสูตรในระดับปริญญาได้อย่างเป็นทางการ สาขาวิชาที่มีบทบาทในช่วงต้นครอบคลุมบริหารธุรกิจ การบัญชี เศรษฐศาสตร์ และนิติศาสตร์ ซึ่งสะท้อนความจำเป็นของการผลิตบุคลากรที่เข้าใจทั้งระบบธุรกิจ การเงิน และกฎหมาย

 

การศึกษาด้านบัญชีมีความสำคัญต่อการเติบโตของกิจการและระบบเศรษฐกิจที่ต้องการความโปร่งใสในการจัดทำข้อมูลทางการเงิน ส่วนเศรษฐศาสตร์ช่วยพัฒนาความเข้าใจเกี่ยวกับตลาด ทรัพยากร และนโยบายทางเศรษฐกิจ ขณะที่นิติศาสตร์สนับสนุนความรู้เกี่ยวกับกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่ใช้กำกับความสัมพันธ์ในสังคมและภาคธุรกิจ การมีศาสตร์เหล่านี้อยู่ในระบบการศึกษาของวิทยาลัยจึงเป็นการวางพื้นฐานที่ทำให้สถาบันสามารถเติบโตจากโรงเรียนด้านธุรกิจสู่สถานศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มีความหลากหลายทางวิชาการ

 

วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527 เป็นอีกหมุดหมายสำคัญของสถาบัน เมื่อวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ การเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยสะท้อนความพร้อมด้านการจัดการศึกษา บุคลากร และการพัฒนาระบบวิชาการของสถาบัน ซึ่งต่อมาได้ขยายการเรียนการสอนไปสู่ระดับบัณฑิตศึกษา ตลอดจนพัฒนาคณะและหน่วยงานวิชาการให้รองรับศาสตร์ที่มีความหลากหลายมากขึ้น

 

การขยายตัวของมหาวิทยาลัยทำให้พื้นที่เดิมบนถนนพระราม 6 ไม่สามารถรองรับการเพิ่มขึ้นของกิจกรรมและความต้องการใช้อาคารเรียนได้อย่างเพียงพอ มหาวิทยาลัยจึงพัฒนาสถานที่จัดการศึกษาบนถนนประชาชื่นริมคลองประปา ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางกว่าสถานที่เดิม ก่อนขยายการดำเนินงานในบริเวณดังกล่าวอย่างเป็นรูปธรรมจนกลายเป็นที่ตั้งหลักใน พ.ศ. 2532 พื้นที่แห่งใหม่นี้เอื้อต่อการก่อสร้างอาคารเรียน ห้องปฏิบัติการ ห้องสมุด และสถานที่สนับสนุนกิจกรรมนักศึกษา ตลอดจนการจัดภูมิทัศน์ให้เหมาะกับการเป็นมหาวิทยาลัยสมัยใหม่

 

การย้ายและขยายพื้นที่สู่ถนนประชาชื่นมีความสำคัญต่อการสร้างภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัย เพราะทำให้สถาบันสามารถพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิชาการได้เป็นระบบมากขึ้น อาคารเรียนไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเพียงสถานที่จัดบรรยาย แต่ยังรองรับการทดลอง การฝึกปฏิบัติ การผลิตสื่อ การทำงานกลุ่ม และกิจกรรมพัฒนานักศึกษา พื้นที่มหาวิทยาลัยจึงพัฒนาจากสถานที่เรียนเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ที่มีองค์ประกอบครบถ้วนมากขึ้น

 

ต่อมาใน พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติ เพื่อรองรับการจัดการศึกษาที่เชื่อมโยงกับผู้เรียนและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจระหว่างประเทศ และใน พ.ศ. 2553 ได้ก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติจีน ซึ่งสะท้อนความสำคัญของความร่วมมือทางการศึกษาและเศรษฐกิจระหว่างประเทศไทยกับประเทศจีน การพัฒนาการศึกษานานาชาติทำให้มหาวิทยาลัยสามารถขยายบทบาทจากการผลิตกำลังคนเพื่อธุรกิจภายในประเทศไปสู่การสร้างทักษะสำหรับการทำงานในสภาพแวดล้อมข้ามวัฒนธรรม

 

ใน พ.ศ. 2551 มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้รับรางวัลด้านการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับอุดมศึกษา ประเภทดีเลิศ จากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา โดยเป็นหนึ่งในสถาบันที่ได้รับรางวัลในครั้งนั้นร่วมกับมหาวิทยาลัยของรัฐ การได้รับการยอมรับดังกล่าวสะท้อนความสำคัญของการพัฒนาระบบบริหารคุณภาพและมาตรฐานการศึกษา ซึ่งเป็นภารกิจจำเป็นสำหรับมหาวิทยาลัยเอกชนที่ต้องรักษาความเชื่อมั่นของผู้เรียนและสังคม

 

ตั้งแต่ พ.ศ. 2559 ดร.ดาริกา ลัทธพิพัฒน์ ดำรงตำแหน่งอธิการบดีและผลักดันแนวคิดการพัฒนาบัณฑิตให้มีทักษะที่สอดคล้องกับโลกการทำงานยุคใหม่ ภายใต้วิสัยทัศน์ด้านการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ การเรียนรู้เชิงปฏิบัติ และความสามารถในการประกอบธุรกิจ ใน พ.ศ. 2569 มหาวิทยาลัยยังคงให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะที่จำเป็นต่ออนาคต โดยเฉพาะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การทำงานร่วมกับภาคอุตสาหกรรม และการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงความสนใจของผู้เรียนกับเส้นทางอาชีพ

 

ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ในอดีตผูกพันกับการศึกษาด้านบริหารธุรกิจ การบัญชี และกฎหมาย แต่ความเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจและเทคโนโลยีทำให้มหาวิทยาลัยขยายไปสู่ศาสตร์อีกหลายกลุ่ม ทั้งวิศวกรรมศาสตร์ คอมพิวเตอร์ การสื่อสารดิจิทัล การผลิตภาพยนตร์ การออกแบบเกม การบิน การท่องเที่ยวและการโรงแรม การแพทย์แผนไทย พยาบาลศาสตร์ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด และวิทยาศาสตร์การกีฬา ความหลากหลายดังกล่าวทำให้ภาพรวมของ DPU ในปัจจุบันแตกต่างจากสถาบันที่เปิดสอนเฉพาะด้านธุรกิจอย่างในยุคแรก

 

ตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยมีความเชื่อมโยงกับพระสิทธาธิราช ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของพระพิฆเนศ เทพที่เกี่ยวข้องกับศิลปวิทยาและปัญญา องค์ประกอบสำคัญของดวงตราประกอบด้วยรูปองค์เทพประทับบนพระแท่น กลีบบัวซ้อนกัน 32 กลีบ และนพรัตน์ 9 ดวง โดยกลีบบัวสื่อถึงคุณธรรมและความเจริญงอกงาม ส่วนนพรัตน์เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติอันพึงประสงค์ของบัณฑิต เช่น ความรู้ ความสามารถ ความขยัน ความรับผิดชอบ และความซื่อสัตย์ อัตลักษณ์เหล่านี้สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างความสำเร็จทางวิชาชีพกับการพัฒนาคุณธรรมของผู้เรียน

 

สีประจำมหาวิทยาลัยคือสีม่วงและสีฟ้า โดยสีม่วงสื่อถึงอุตสาหกรรมหรือกระบวนการผลิตสินค้า ส่วนสีฟ้าสื่อถึงพาณิชยกรรมและการค้า เมื่อใช้ร่วมกันจึงสื่อถึงการดำเนินธุรกิจในความหมายที่ครอบคลุมทั้งการผลิตและการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการ สีทั้งสองปรากฏเป็นส่วนสำคัญของธงและอัตลักษณ์สถาบัน และมีความเกี่ยวข้องกับประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่มุ่งสร้างความรู้ด้านธุรกิจ

 

ต้นไม้สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยคือต้นไผ่ ซึ่งได้รับการใช้แทนแนวคิดเรื่องความอดทน ความเพียร ความรัก และความสามัคคี ไผ่เป็นพืชที่มีความยืดหยุ่นและมีลักษณะเจริญเติบโตเป็นกอ เมื่ออยู่รวมกันย่อมแสดงถึงความแข็งแกร่งและพลังของความร่วมมือ ความหมายดังกล่าวสอดคล้องกับการเรียนรู้ในระดับมหาวิทยาลัยที่ต้องอาศัยทั้งความมุ่งมั่นส่วนบุคคลและการทำงานร่วมกับผู้อื่น

 

สถานที่สำคัญที่สะท้อนประวัติของมหาวิทยาลัยอย่างชัดเจนคือ หอประวัติและพิพิธภัณฑ์ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2546 เพื่อเชิดชูเกียรติและรักษาความทรงจำเกี่ยวกับหนึ่งในผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์นำเสนอเนื้อหาทั้งเรื่องราวชีวิตของ ดร.ไสว และประวัติการก่อตั้งสถาบันร่วมกับอาจารย์สนั่น เกตุทัต โดยแบ่งส่วนการจัดแสดงเป็น 14 ห้อง ทำให้เป็นแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญสำหรับผู้สนใจประวัติศาสตร์การศึกษาเอกชนและพัฒนาการของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

 

เนื้อหาภายในพิพิธภัณฑ์ช่วยให้ผู้เข้าชมเห็นความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตของผู้ก่อตั้งกับพัฒนาการทางการเมือง สังคม และการศึกษาไทย โดยเฉพาะแนวคิดการจัดการศึกษาที่ให้ความสำคัญกับโอกาสของผู้เรียนและประโยชน์ต่อประเทศชาติ เรื่องราวการวางรากฐานสถาบันยังสะท้อนความพยายามของผู้บริหารและบุคลากรหลายรุ่นในการพัฒนาอาคารสถานที่ การจัดหลักสูตร และการสร้างความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นกับมหาวิทยาลัยเอกชน

 

อีกพื้นที่สำคัญคือศูนย์เรียนรู้และหอสมุด ซึ่งพัฒนาต่อเนื่องจากห้องสมุดขนาดเล็กที่เกิดขึ้นพร้อมกับสถาบันใน พ.ศ. 2511 ไปสู่ระบบบริการสารสนเทศสำหรับนักศึกษาและบุคลากรในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันหอสมุดทำหน้าที่สนับสนุนการศึกษาค้นคว้าผ่านทรัพยากรทั้งสิ่งพิมพ์และดิจิทัล รวมถึงพื้นที่สำหรับอ่านหนังสือและการเรียนรู้ด้วยตนเอง การพัฒนาหอสมุดเป็นภาพสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของสถาบันจากยุคที่การศึกษาอาศัยหนังสือและเอกสารเป็นหลัก ไปสู่ระบบการเรียนรู้ที่ใช้ฐานข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศร่วมกัน

 

มหาวิทยาลัยมีพื้นที่สนับสนุนการเรียนรู้ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรม เช่น DPU Makerspace และห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ANT DPU Computer Lab ซึ่งตอบสนองความต้องการของหลักสูตรด้านการออกแบบ การพัฒนาเกม คอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีดิจิทัล พื้นที่ลักษณะนี้ช่วยให้ผู้เรียนทดลองสร้างผลงาน ฝึกใช้เครื่องมือ เรียนรู้การทำงานร่วมกัน และพัฒนาความคิดสร้างสรรค์จากแนวคิดให้เกิดเป็นชิ้นงานหรือโครงการที่สามารถนำไปต่อยอดได้

 

ห้องปฏิบัติการด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพมีความสำคัญต่อการศึกษาของคณะและวิทยาลัยที่เกี่ยวข้องกับการพยาบาล เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด และศาสตร์สุขภาพอื่น เนื่องจากการจัดการศึกษาในกลุ่มนี้จำเป็นต้องมีทั้งความรู้ทางทฤษฎีและทักษะปฏิบัติที่อยู่ภายใต้มาตรฐานวิชาชีพ การเรียนในห้องปฏิบัติการช่วยให้ผู้เรียนทำความเข้าใจเครื่องมือ กระบวนการตรวจวิเคราะห์ และหลักปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยและความรับผิดชอบต่อผู้รับบริการ

 

ด้านนิเทศศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยให้ความสำคัญกับการสร้างสรรค์สื่อดิจิทัล การผลิตภาพยนตร์ การสร้างเนื้อหาบนแพลตฟอร์มออนไลน์ และการสื่อสารแบรนด์ ซึ่งเป็นศาสตร์ที่ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากความเปลี่ยนแปลงของสื่อและพฤติกรรมผู้บริโภค หลักสูตรเกี่ยวข้องกับทั้งการพัฒนาแนวคิด การเล่าเรื่อง การถ่ายทำ การตัดต่อ การใช้เทคโนโลยีสร้างสรรค์ และการทำความเข้าใจกลุ่มเป้าหมาย นักศึกษาจึงสามารถนำองค์ความรู้ไปใช้กับงานในอุตสาหกรรมสื่อ โฆษณา ความบันเทิง และธุรกิจดิจิทัล

 

คณะศิลปกรรมศาสตร์และวิทยาลัยด้านการออกแบบและเทคโนโลยีบันเทิงมีบทบาทในการพัฒนาผู้เรียนที่สนใจงานสร้างสรรค์ โดยครอบคลุมการออกแบบแฟชั่น กราฟิกดิจิทัล การออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน ศิลปะดิจิทัล และการออกแบบเชิงโต้ตอบ ตลอดจนการพัฒนาเกม การศึกษาในกลุ่มนี้ต้องผสมผสานพื้นฐานด้านศิลปะ ความเข้าใจผู้ใช้งาน ทักษะซอฟต์แวร์ และการนำเสนอผลงานเชิงวิชาชีพ เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับตลาดแรงงานสร้างสรรค์ที่มีการแข่งขันและเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

 

ด้านวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเปิดสอนสาขาที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจยุคใหม่ เช่น วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมโลจิสติกส์ วิศวกรรมยานยนต์สมัยใหม่ และเทคโนโลยีสารสนเทศและปัญญาประดิษฐ์ ศาสตร์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับการออกแบบระบบอัจฉริยะ การจัดการข้อมูล การขนส่งและห่วงโซ่อุปทาน ตลอดจนการประยุกต์เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของกระบวนการทำงาน การมีหลักสูตรในกลุ่มนี้ช่วยขยายบทบาทของมหาวิทยาลัยจากการบริหารธุรกิจไปสู่การสร้างบุคลากรที่สามารถพัฒนาและใช้เทคโนโลยีโดยตรง

 

การจัดการศึกษาด้านธุรกิจการบินและการอำนวยการบินเป็นอีกแนวทางหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่เชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมบริการและการคมนาคมระหว่างประเทศ สาขาวิชาดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของธุรกิจสายการบิน การบริหารกระบวนการบริการ และความรู้ด้านเทคโนโลยีการบิน ผู้สนใจเรียนสายนี้ต้องพิจารณารูปแบบหลักสูตร คุณสมบัติผู้สมัคร และข้อกำหนดด้านวิชาชีพ โดยเฉพาะหลักสูตรที่มีส่วนเชื่อมโยงกับการฝึกบินและใบอนุญาตนักบิน

 

การศึกษาด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรมมีความสัมพันธ์โดยตรงกับบทบาทของประเทศไทยในอุตสาหกรรมการบริการ มหาวิทยาลัยจัดหลักสูตรเกี่ยวกับการโรงแรมและธุรกิจอาหาร การท่องเที่ยวและธุรกิจอีเวนต์ รวมถึงศิลปะการประกอบอาหาร ซึ่งช่วยให้นักศึกษาเรียนรู้ทั้งการบริหารงานบริการ การจัดกิจกรรม การดูแลประสบการณ์ผู้ใช้บริการ และการพัฒนาทักษะด้านอาหาร การเรียนรู้เชิงปฏิบัติในสายนี้มีความสำคัญ เพราะคุณภาพของงานบริการขึ้นอยู่กับทั้งความรู้ด้านการจัดการและความสามารถในการทำงานจริง

 

ภายในมหาวิทยาลัยมีโรงแรมและพื้นที่ฝึกปฏิบัติด้านการบริการที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนของคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม โดยโรงแรม DPU Place เป็นสถานที่ซึ่งมีบทบาทด้านการฝึกงานและการให้บริการที่พัก ตลอดจนการจัดประชุมและสัมมนา การใช้พื้นที่ฝึกปฏิบัติจริงช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจกระบวนการทำงานของธุรกิจโรงแรม ตั้งแต่การบริการผู้เข้าพักไปจนถึงการบริหารกิจกรรมและการประสานงานระหว่างฝ่ายต่าง ๆ

 

การขยายตัวของกลุ่มหลักสูตรด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพเป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงสำคัญของมหาวิทยาลัยในยุคหลัง เพราะสะท้อนความต้องการบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพและคุณภาพชีวิตของประชาชน มหาวิทยาลัยมีการจัดการศึกษาด้านพยาบาลศาสตร์ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด การแพทย์แผนไทย วิทยาศาสตร์การกีฬา และวิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง โดยแต่ละสาขามีขอบเขตการเรียนรู้และมาตรฐานวิชาชีพแตกต่างกัน การศึกษากลุ่มนี้จึงต้องให้ความสำคัญกับคุณภาพหลักสูตร การฝึกปฏิบัติ และความรับผิดชอบต่อผู้รับบริการ

 

คณะศิลปศาสตร์ยังทำหน้าที่พัฒนาความสามารถด้านภาษาเพื่อการทำงานในโลกธุรกิจ ทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาจีน และภาษาตะวันออกที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพ เช่น ภาษาญี่ปุ่นและภาษาเกาหลี การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมเป็นทักษะสำคัญของธุรกิจระหว่างประเทศ การท่องเที่ยว การค้า และงานบริการ ขณะที่คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์และคณะรัฐประศาสนศาสตร์สนับสนุนองค์ความรู้เกี่ยวกับกฎหมาย การบริหารภาครัฐ นโยบายสาธารณะ และการดำเนินงานขององค์กรในสังคม

 

ในส่วนของการศึกษานานาชาติ DPU International College จัดหลักสูตรที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในกลุ่มธุรกิจ การท่องเที่ยว ระบบสารสนเทศ และการสร้างสรรค์สื่อดิจิทัล โดยมีรูปแบบการศึกษาที่ออกแบบเพื่อผู้เรียนที่ต้องการพัฒนาทักษะการทำงานระดับนานาชาติ การมีนักศึกษาต่างชาติและกิจกรรมข้ามวัฒนธรรมช่วยสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่เปิดกว้าง และทำให้นักศึกษาได้ฝึกการทำงานร่วมกับผู้คนจากพื้นฐานทางภาษาและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน

 

การพัฒนาหลักสูตรใน พ.ศ. 2569 มีความสัมพันธ์กับความเปลี่ยนแปลงของตลาดงาน ซึ่งให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีดิจิทัล การสร้างเนื้อหาออนไลน์ ความสามารถด้านข้อมูล และการใช้ปัญญาประดิษฐ์ร่วมกับทักษะวิชาชีพ มหาวิทยาลัยจึงมีการนำเสนอการเรียนรู้ภายใต้แนวคิดการพัฒนาศักยภาพผู้เรียนให้เหมาะกับอนาคต ทั้งในด้านการเรียนรายวิชา การทำโครงงาน และการเชื่อมต่อองค์ความรู้กับสถานประกอบการ แนวทางดังกล่าวทำให้ผู้เรียนสามารถเห็นความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เรียนกับทักษะที่จำเป็นต่อการประกอบอาชีพอย่างชัดเจน

 

กิจกรรมทางวิชาการที่มหาวิทยาลัยจัดขึ้นมีความหลากหลาย ตั้งแต่การสัมมนา การฝึกอบรม การแข่งขัน การจัดนิทรรศการผลงาน ไปจนถึงการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก บทบาทเหล่านี้ทำให้มหาวิทยาลัยเป็นพื้นที่แลกเปลี่ยนองค์ความรู้ระหว่างนักศึกษา คณาจารย์ ผู้ประกอบการ และชุมชน นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ทดลองทำงานในบริบทที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์จริง โดยมีผู้เชี่ยวชาญจากหลายสาขาเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้

 

ด้านวัฒนธรรมและประเพณี มหาวิทยาลัยยังคงให้ความสำคัญกับกิจกรรมที่สร้างความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษาและคณาจารย์ โดยเฉพาะพิธีไหว้ครูซึ่งสะท้อนคุณค่าของความกตัญญู ความเคารพต่อผู้ถ่ายทอดความรู้ และความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่กับรุ่นน้อง ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2569 วิทยาลัยการแพทย์แบบบูรณาการร่วมกับคณะวิทยาศาสตร์การกีฬาสุขภาพได้จัดพิธีไหว้ครู ณ ห้องประชุมปรีดี พนมยงค์ พร้อมกิจกรรมส่งเสริมความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษา กิจกรรมดังกล่าวเป็นตัวอย่างของการนำประเพณีไทยมาเชื่อมโยงกับการพัฒนาชีวิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัยสมัยใหม่

 

พิธีไหว้ครูมีความหมายมากกว่าการแสดงความเคารพตามรูปแบบพิธีการ เพราะยังเป็นโอกาสให้ผู้เรียนตระหนักถึงจริยธรรมและความรับผิดชอบในการใช้ความรู้ โดยเฉพาะในสาขาที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพและการให้บริการประชาชน การแสดงความกตัญญูต่อครูบาอาจารย์จึงเป็นส่วนหนึ่งของการปลูกฝังทัศนคติที่เหมาะสมต่อการประกอบวิชาชีพ ควบคู่กับกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์และพัฒนาศักยภาพของนักศึกษา

 

พิธีสำเร็จการศึกษา กิจกรรมรับนักศึกษาใหม่ การทำกิจกรรมจิตอาสา และการเชื่อมโยงเครือข่ายศิษย์เก่าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการเรียนรู้ที่ช่วยให้นักศึกษาได้พัฒนาความสามารถนอกเหนือจากเนื้อหาวิชาการ การมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านี้ช่วยฝึกการทำงานเป็นทีม ความรับผิดชอบ การจัดการเวลา และทักษะการสื่อสาร ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้จริงหลังสำเร็จการศึกษา

 

ความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยกับชุมชนโดยรอบมีความสำคัญทั้งในเชิงเศรษฐกิจและสังคม การมีนักศึกษา บุคลากร และผู้มาติดต่อมหาวิทยาลัยจำนวนมากช่วยสนับสนุนกิจกรรมของร้านอาหาร ร้านค้า ที่พัก และบริการต่าง ๆ ในย่านถนนประชาชื่นและงามวงศ์วาน ขณะเดียวกันมหาวิทยาลัยยังสามารถใช้ความเชี่ยวชาญทางวิชาการจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะหรือบริการความรู้แก่ภาคส่วนต่าง ๆ ได้ ความสัมพันธ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าสถาบันการศึกษาไม่ได้แยกตัวจากเมือง แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบเศรษฐกิจและชีวิตประจำวันของชุมชน

 

สำหรับผู้ที่สนใจการท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์มีจุดน่าสนใจจากประวัติศาสตร์การก่อตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชน โดยเฉพาะหอประวัติและพิพิธภัณฑ์ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ ซึ่งช่วยให้เข้าใจบทบาทของผู้ก่อตั้งและการเปลี่ยนแปลงของสถาบันในแต่ละยุค นอกจากนี้กิจกรรมการเปิดบ้านมหาวิทยาลัย นิทรรศการผลงานนักศึกษา และกิจกรรมทางวิชาการที่เปิดรับผู้สนใจภายนอกยังเป็นโอกาสให้ได้เห็นการเรียนรู้ในสาขาวิชาต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยอย่างใกล้ชิด

 

อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่จัดการศึกษา ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวที่เปิดให้เข้าชมทุกอาคารได้โดยไม่มีเงื่อนไข การเข้าชมห้องปฏิบัติการทางวิศวกรรม ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สุขภาพ หรือพื้นที่การเรียนการสอนเฉพาะต้องเป็นไปตามระเบียบของมหาวิทยาลัย ส่วนการเข้าชมหอประวัติและพิพิธภัณฑ์ควรตรวจสอบวันเปิดบริการและประสานงานกับหน่วยงานที่ดูแลโดยตรง เพื่อให้การเยี่ยมชมไม่กระทบกิจกรรมทางวิชาการและเป็นไปอย่างเหมาะสม

 

การเดินทาง ไปมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์สามารถใช้รถยนต์ส่วนตัว รถโดยสารประจำทาง รถไฟฟ้า และบริการรถรับจ้าง โดยมหาวิทยาลัยตั้งอยู่บนถนนประชาชื่น แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ผู้ที่เดินทางโดยรถยนต์จากกรุงเทพมหานครสามารถใช้ถนนงามวงศ์วานหรือถนนวิภาวดีรังสิตแล้วเชื่อมต่อเข้าสู่ถนนประชาชื่นตามเส้นทางที่เหมาะสม ส่วนผู้ที่เดินทางจากนนทบุรีสามารถใช้ถนนงามวงศ์วานผ่านบริเวณแยกพงษ์เพชรแล้วเข้าสู่ถนนประชาชื่นได้

 

สำหรับระบบขนส่งสาธารณะ มหาวิทยาลัยระบุเส้นทางรถประจำทางที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สาย 24, 66, 70 และ 2-32 ผู้ที่ใช้รถไฟฟ้าสายสีเขียวสามารถลงสถานีเสนานิคมแล้วต่อรถประจำทางสาย 24 ขณะที่ผู้ใช้รถไฟฟ้าสายสีชมพูสามารถลงสถานีแจ้งวัฒนะ 14 แล้วต่อรถประจำทางสาย 66 ส่วนผู้ใช้รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงสามารถลงสถานีทุ่งสองห้องแล้วต่อรถรับจ้างไปยังมหาวิทยาลัยได้ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังมีการเผยแพร่ข้อมูลจุดรับส่งรถไฟฟ้าภายในระบบบริการของมหาวิทยาลัยซึ่งควรตรวจสอบรอบบริการล่าสุดก่อนออกเดินทาง

 

ผู้ที่เดินทางจากจังหวัดนนทบุรีมีทางเลือกเพิ่มเติมคือใช้รถไฟฟ้าสายสีม่วงลงสถานีศูนย์ราชการนนทบุรี ต่อรถประจำทางไปบริเวณเดอะมอลล์งามวงศ์วาน แล้วเปลี่ยนไปใช้รถโดยสารหรือรถรับส่งตามเส้นทางที่มหาวิทยาลัยแนะนำ การเดินทางด้วยวิธีนี้ช่วยให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้รถยนต์ส่วนตัวสามารถเชื่อมต่อจากระบบรถไฟฟ้ามายังพื้นที่ถนนประชาชื่นได้ แม้อาจต้องเปลี่ยนยานพาหนะมากกว่า 1 ครั้ง

 

มหาวิทยาลัยมีพื้นที่จอดรถและอาคารจอดรถสำหรับรองรับผู้ใช้บริการ แต่การเข้าจอดและข้อกำหนดการใช้พื้นที่ให้เป็นไปตามระเบียบปัจจุบัน ผู้ที่ต้องการมาติดต่อสำนักงาน สมัครเรียน หรือเข้าร่วมกิจกรรมขนาดใหญ่ควรเผื่อเวลาสำหรับการจราจรในบริเวณถนนประชาชื่นและถนนงามวงศ์วาน โดยเฉพาะช่วงเวลาเร่งด่วน เนื่องจากย่านดังกล่าวเป็นเส้นทางคมนาคมที่เชื่อมต่อพื้นที่กรุงเทพมหานครและนนทบุรี

 

พื้นที่รอบมหาวิทยาลัยมีสถานที่น่าสนใจทั้งด้านศิลปวัฒนธรรมและการพักผ่อน เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย วัดเสมียนนารี บ้านบางเขน และศูนย์การค้าบริเวณถนนงามวงศ์วาน ซึ่งสามารถนำมาประกอบการวางแผนเดินทางในวันเดียวกันได้ สำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาประวัติศาสตร์ของสถาบันเป็นหลัก การเริ่มต้นจากหอประวัติและพิพิธภัณฑ์ภายในมหาวิทยาลัยจะช่วยสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการก่อตั้ง DPU ก่อนออกไปสำรวจพื้นที่โดยรอบ

 

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์จึงเป็นมากกว่าสถาบันการศึกษาด้านธุรกิจ เพราะมีประวัติศาสตร์ยาวนานที่เชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงระบบการอุดมศึกษาเอกชนของประเทศไทย จากการก่อตั้งสถานศึกษาบนถนนพระราม 6 ใน พ.ศ. 2511 การพัฒนาเป็นวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย ตลอดจนการขยายพื้นที่มายังถนนประชาชื่นและการปรับตัวสู่การศึกษาในยุคดิจิทัล ล้วนสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของสังคมไทยทั้งด้านเศรษฐกิจ เทคโนโลยี และความต้องการกำลังคน ปัจจุบันมหาวิทยาลัยยังคงสืบทอดแนวคิดของผู้ก่อตั้งเรื่องการใช้การศึกษาเพื่อประโยชน์แก่สังคม พร้อมพัฒนาหลักสูตรและพื้นที่การเรียนรู้ให้สอดคล้องกับอนาคต

 

 

 

 

ตอบ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ตั้งอยู่ในแขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 โดยอยู่ใกล้แนวเขตจังหวัดนนทบุรีและย่านถนนงามวงศ์วาน

 

ตอบ: สำนักงานมหาวิทยาลัยเปิดให้ติดต่อวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.30 – 16.30 น. ส่วนเวลาเรียน กิจกรรม และหอสมุดอาจมีตารางบริการต่างกัน

 

ตอบ: มหาวิทยาลัยมีจุดเริ่มต้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ได้พัฒนาเป็นวิทยาลัยใน พ.ศ. 2513 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527

 

ตอบ: ผู้ก่อตั้งคือ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัต ซึ่งร่วมกันวางรากฐานสถานศึกษาด้วยปณิธานที่จะทำงานด้านการศึกษาเพื่อประโยชน์แก่สังคมและประเทศชาติ

 

ตอบ: เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่เปิดสอนหลักสูตรระดับอุดมศึกษาและการศึกษาวิชาชีพหลายด้าน

 

ตอบ: มีคณะและวิทยาลัยครอบคลุมบริหารธุรกิจ การบัญชี นิเทศศาสตร์ ศิลปกรรมศาสตร์ ศิลปศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี กฎหมาย รัฐประศาสนศาสตร์ การท่องเที่ยวและการโรงแรม การบิน การพยาบาล เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด วิทยาศาสตร์ และศาสตร์สุขภาพ

 

ตอบ: มีหอประวัติและพิพิธภัณฑ์ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ ซึ่งนำเสนอประวัติชีวิตผู้ก่อตั้งและพัฒนาการของมหาวิทยาลัย ผู้สนใจเข้าชมควรตรวจสอบกำหนดการกับศูนย์เรียนรู้และหอสมุดก่อนเดินทาง

 

ตอบ: สามารถใช้รถไฟฟ้าสายสีแดงลงสถานีทุ่งสองห้องแล้วต่อรถรับจ้าง หรือใช้รถไฟฟ้าสายสีชมพูลงสถานีแจ้งวัฒนะ 14 แล้วต่อรถโดยสารสาย 66 ตามเส้นทางที่มหาวิทยาลัยแนะนำ