เสาชิงช้า

Rating: 4/5 (7 votes)

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: โดยทั่วไปเข้าชมได้ตลอดวัน (เป็นจุดสาธารณะกลางแจ้ง แนะนำไปช่วง 08:00 – 18:00 น. เพื่อแสงสวยและเดินสบาย)

 

เสาชิงช้า (Giant Swing) คือแลนด์มาร์ก “เสาแดงคู่” ที่ตั้งตระหง่านหน้า วัดสุทัศน์เทพวราราม บนถนนบำรุงเมือง เขตพระนคร และเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของกรุงเทพมหานครที่คนเห็นแล้วจำเมืองได้ทันที ถึงจะเป็นจุดที่ดูเหมือนแค่แวะถ่ายรูป แต่ถ้าเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วค่อย ๆ มอง คุณจะสัมผัสได้ว่ามันเป็นชิ้นส่วนของ “กรุงเทพเมืองเก่า” ที่มีทั้งความเชื่อ พิธีกรรม และประวัติศาสตร์เมืองซ้อนอยู่ในพื้นที่เดียวกัน

 

ลักษณะเด่นของเสาชิงช้าคือโครงสร้างเสาคู่ขนาดใหญ่ ทาสีแดงชาด สูงราว 21 เมตร ซึ่งทำให้มันโดดเด่นมากแม้จะอยู่ท่ามกลางถนนและอาคารเมือง ในเชิงภาพถ่าย เสาชิงช้าเป็นฉากที่ “ถ่ายง่ายแต่ได้เรื่อง” เพราะด้านหนึ่งคือวัดสุทัศน์ที่งามแบบไทย อีกด้านคือจังหวะถนนเมืองเก่าที่มีชีวิต ทั้งคนเดิน รถเมล์ และร้านรวงรอบ ๆ ที่ทำให้ภาพออกมามีอารมณ์กรุงเทพจริง ไม่ใช่แค่ภาพแลนด์มาร์กโดด ๆ

 

ความเป็นมาของเสาชิงช้าเริ่มชัดในสมัยรัชกาลที่ 1 เมื่อสร้างกรุงเทพฯ แล้ว มีการสร้างโบสถ์พราหมณ์และเสาชิงช้าเพื่อใช้ในพิธีตามความเชื่อแบบพราหมณ์ โดยเสาชิงช้าถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2327 ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ย้ายมาตั้งในตำแหน่งถนนบำรุงเมืองบริเวณหน้าวัดสุทัศน์ดังที่เห็นในปัจจุบัน และมีการเปลี่ยนเสาใหม่หลายครั้งเพื่อคงสภาพและความมั่นคงของโครงสร้าง เช่น ช่วง พ.ศ. 2463 ในรัชกาลที่ 6 และมีการเปลี่ยนเสาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2513 โดยยังคงลักษณะเดิมไว้ ก่อนจะมีการเปลี่ยนเสาใหม่ครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2549 โดยใช้ไม้สักทองจากจังหวัดแพร่

 

ในอดีต เสาชิงช้าไม่ได้เป็นแค่ “สิ่งปลูกสร้างสวย ๆ” แต่มันเคยเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพิธีสำคัญในศาสนาพราหมณ์ คือพิธีตรียัมปวาย (หรือที่คนคุ้นชื่อว่า “พิธีโล้ชิงช้า”) ซึ่งเป็นการประกอบพิธีและการละเล่นเพื่อถวายบูชาพระอิศวรตามคติความเชื่อเดิม โดยต่อมาพิธีนี้ถูกยกเลิกในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2478 ภาพของเสาชิงช้าที่เหลืออยู่ในวันนี้จึงเหมือน “หลักฐานกลางถนน” ที่บอกเราว่า เมืองนี้เคยมีพิธีกรรมและจังหวะความศรัทธาที่ผูกกับพื้นที่สาธารณะอย่างจริงจัง

 

ถ้าคุณอยากเที่ยวให้คุ้ม แนะนำให้มองเสาชิงช้าในแบบ “แวะแล้วต่อเรื่อง” คือเริ่มจากแวะถ่ายรูปและยืนมองรายละเอียดสักพัก จากนั้นข้ามไปชมวัดสุทัศน์ (ถ้าตั้งใจเข้า) แล้วค่อยต่อเดินไปย่านถนนดินสอเพื่อสายกิน หรือขยับไปโลหะปราสาท–ภูเขาทองเพื่อเก็บกลิ่นอายเมืองเก่าต่อเนื่อง เส้นทางแถวนี้เดินเพลินมาก แต่ควรเผื่อแรงและน้ำดื่ม โดยเฉพาะช่วงกลางวันแดดจะค่อนข้างตรง

 

การเดินทาง วิธีง่ายสุดคือใช้รถเมล์ลงโซนหน้าวัดสุทัศน์/เสาชิงช้า โดยรถเมล์ธรรมดาที่ไปถึงได้ เช่น สาย 12, 42 และรถเมล์ปรับอากาศสาย 12 อีกทางเลือกคือใช้รถเมล์สายอื่น ๆ ไปลงถนนราชดำเนินบริเวณสี่แยกคอกวัว แล้วเดินตามถนนดินสอมาถึงหน้าวัดสุทัศน์ (จะได้ฟีลเดินเมืองเก่าแบบต่อเนื่อง) หากมาแท็กซี่/รถส่วนตัว แนะนำให้เผื่อเวลาเรื่องรถติดและจังหวะหาที่จอด เพราะย่านนี้เป็นโซนท่องเที่ยวและหน่วยงานราชการ การจราจรขึ้นลงตามเวลาและกิจกรรมค่อนข้างชัด

 

ข้อควรระวังเล็ก ๆ คือเสาชิงช้าอยู่บริเวณเกาะกลางถนนและทางแยก การข้ามถนนควรใช้ทางข้ามและระวังรถเลี้ยว โดยเฉพาะช่วงเย็นที่รถเริ่มหนาแน่น ถ้ามีเด็กหรือผู้สูงอายุไปด้วย ให้จับจังหวะข้ามแบบใจเย็น ๆ แล้วทริปจะสบายขึ้นเยอะ

 

 

ตอบ: อยู่หน้าวัดสุทัศน์เทพวราราม บนถนนบำรุงเมือง เขตพระนคร เป็นจุดแลนด์มาร์กย่านเมืองเก่าที่เห็นเด่นชัดมาก

 

ตอบ: แนะนำช่วงเช้าหรือช่วงเย็น เพราะแดดไม่แรง เดินสบาย และแสงถ่ายรูปสวย โดยเฉพาะช่วงเย็นจะได้มิติสีแดงของเสากับบรรยากาศเมืองเก่าชัดมาก

 

ตอบ: เป็นพิธีพราหมณ์ในอดีตที่เคยใช้เสาชิงช้าเป็นส่วนหนึ่งของพิธี เพื่อถวายบูชาและสรรเสริญพระอิศวร ก่อนจะยกเลิกใน พ.ศ. 2478

 

ตอบ: มุมที่มีฉากหลังเป็นวัดสุทัศน์จะได้อารมณ์ไทยคลาสสิก ส่วนมุมกว้างจากฝั่งลานคนเมืองจะได้ฟีล “เมืองเก่ามีชีวิต” เพราะติดถนนและผู้คนผ่านไปมา

 

ตอบ: แนะนำไปวัดสุทัศน์ต่อทันที แล้วเดินต่อถนนดินสอ (สายกิน) หรือขยับไปโลหะปราสาท–ภูเขาทอง เพื่อเก็บจังหวะเมืองเก่าแบบต่อเนื่อง