กาดหลังปริ๊นส์

Rating: 3.8/5 (5 votes)

วันเปิดทำการ: วันเสาร์–วันอาทิตย์

เวลาเปิดทำการ: 07.00–17.00 น. (แนะนำไปช่วง 07.00–11.00 น. ของเยอะและเดินสบายกว่า)

 

กาดหลังปริ๊นส์ ถ้าคุณโตมากับเชียงใหม่ หรือเคยมาเรียน/มาทำงานแถวฝั่งแม่น้ำปิง คุณอาจคุ้นชื่อในฐานะ “ถนนคนเดินของเก่า” ที่เคยทอดยาวแถวหลังโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัยบนถนนบำรุงราษฎร์ บรรยากาศแบบแบกะดิน ต่อรองได้ เดินไปเจอของแปลกได้เรื่อย ๆ เหมือนกำลังเปิดลิ้นชักความทรงจำของคนอื่นดูทีละใบ แต่วันนี้ถ้าคุณตั้งใจมาตามชื่อเดิมอย่างเดียว มีโอกาสงงนิดหนึ่ง เพราะพื้นที่เดิมถูกยกเลิกไปแล้ว และหัวใจของตลาด “กาดหลังปรินส์” ได้ย้ายฐานไปอยู่ที่โซนหนองฮ่อ ซึ่งหลายคนเรียกกันชัด ๆ ว่า “ตลาดมือสองหนองฮ่อ” หรือ “ตลาดประชารัฐสินค้ามือสองหนองฮ่อ” ข้อดีคือได้พื้นที่กว้างขึ้น เดินเป็นระบบขึ้น และจำนวนร้านค้าที่รวมตัวกันก็ทำให้มันยังเป็นสวรรค์ของสายมือสองเหมือนเดิม เพียงแต่เปลี่ยนฉากจากริมถนนในเมือง มาเป็นลานตลาดที่รองรับคนและของได้มากกว่า

 

สิ่งที่ทำให้ตลาดมือสองแบบนี้ “เป็นวัฒนธรรมเมือง” ไม่ใช่แค่เรื่องราคาถูกหรือของหายาก แต่มันคือพื้นที่ที่คนเมืองเอาของจากบ้าน จากกิจการเล็ก ๆ จากการย้ายที่อยู่ หรือจากการเปลี่ยนยุคของเครื่องใช้ มาวางต่อชีวิตให้คนอื่นได้ใช้อีกครั้ง เมืองที่โตเร็วจะมีคลื่นของการย้ายบ้าน ย้ายงาน รีโนเวท ร้านปิด–ร้านเปิด ของจำนวนมากจึงไหลออกมาเป็นมือสองแบบที่ยังใช้งานได้จริง และกาดมือสองก็ทำหน้าที่เหมือนจุดนัดพบของ “เศรษฐกิจหมุนเวียน” เวอร์ชันชุมชน คือของไม่ต้องใหม่เสมอไป แต่ขอให้คุ้มค่า ใช้ได้ และตรงกับความต้องการของคนที่กำลังมองหา

 

เสน่ห์อีกอย่างคือ “ภาษาในการซื้อขาย” ของตลาดมือสอง ที่นี่การต่อรองไม่ใช่ความตึงเครียด แต่มักเป็นการคุยกันให้รู้ว่าเราตั้งใจซื้อจริงไหม ของชิ้นนี้มีตำหนิอะไร ซ่อมได้หรือเปล่า ขอลดได้เท่าไรถึงจะพอดีสำหรับทั้งสองฝ่าย ถ้าคุณเข้ามาแบบสุภาพ ตรงไปตรงมา และไม่กดราคาแบบไม่ให้เกียรติ โอกาสได้ราคาดีมักเกิดขึ้นเอง โดยเฉพาะของชิ้นใหญ่หรือของที่ต้องขนย้าย เพราะคนขายเองก็อยากให้ของไปต่อกับคนที่พร้อมรับไปดูแล

 

ของที่เจอบ่อยในสไตล์กาดหลังปริ๊นส์เวอร์ชันหนองฮ่อจะหลากมาก ตั้งแต่ของใช้ในบ้าน โต๊ะ ตู้ เตียง เครื่องครัว ถ้วยโถโอชาม งานไม้ งานเหล็ก ของแต่งบ้าน ไปจนถึงจักรยาน มอเตอร์ไซค์ อะไหล่รถ เครื่องมือช่าง ของสะสมวินเทจ ของเล่นเก่า กล้อง ฟิล์ม แผ่นเสียง หนังสือ มือจับประตู โคมไฟ ไปเรื่อย ๆ แบบที่บางวันคุณไม่ได้ตั้งใจซื้ออะไร แต่กลับได้ “ไอเดีย” ไปแต่งบ้านหรือไปทำร้านมากกว่าได้ของจริงด้วยซ้ำ จุดนี้ทำให้ตลาดมือสองกลายเป็นพื้นที่ของคนรักงานรีดีไซน์ งานซ่อม งานประกอบ และคนที่ชอบของมีเรื่องเล่า ไม่ได้ชอบแค่ของใหม่จากห้าง

 

ถ้าคุณอยากเดินให้ได้ของที่คุ้มจริง ๆ ให้คิดเหมือนนักคัดของมือสองมืออาชีพ: ดูโครงสร้างก่อนความสวย เช่น เฟอร์นิเจอร์ดูขา ดูรอยผุ ดูปลวกดูเชื้อรา เครื่องใช้ไฟฟ้าดูสายไฟ ดูปลั๊ก ดูสภาพภายนอกและขอทดสอบถ้าเป็นไปได้ อะไหล่รถ/อะไหล่เครื่องมือให้ดูรหัสรุ่น ขนาด และความสมบูรณ์ของชิ้นส่วน ของสะสมให้ดูรอยซ่อม รอยทำใหม่ หรือของที่ “ย้อมแมว” ให้สวยขึ้นเพื่อขายแพงขึ้น ถ้าชิ้นไหนต้องซ่อม ให้ประเมินค่าซ่อมในหัวก่อนต่อราคา จะได้ไม่จบที่ซื้อถูกแต่ซ่อมแพงจนไม่คุ้ม

 

การเดินทาง ถ้าคุณขับรถส่วนตัว แนะนำตั้งหมุดไปที่ “ตลาดมือสองหนองฮ่อ” หรือ “ตลาดประชารัฐสินค้ามือสองหนองฮ่อ” แล้วไปเช้าเพื่อหาที่จอดง่ายและเดินสบาย เส้นทางยอดนิยมคือเข้าพื้นที่โซนหนองฮ่อ ตำบลช้างเผือก ใกล้ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่ (CMECC) ถ้าคุณอยู่ในเมือง/ย่านนิมมาน การเรียกรถโดยสารผ่านแอปก็สะดวก และถ้าตั้งใจซื้อของชิ้นใหญ่ให้เตรียมแผนขนย้าย เช่น รถกระบะ/บริการส่ง หรืออย่างน้อยพกเชือก รัดของ ถุงผ้า และเทป เพราะของมือสองจำนวนมากมาแบบไม่มีแพ็กเกจพร้อมถือ

 

อีกทริคที่คนเดินกาดมือสองชอบใช้คือ “เลือกเวลาตามเป้าหมาย” ถ้าคุณอยากได้ของสวย ๆ ที่ยังไม่ถูกคัดไปก่อน ให้ไปเช้าตรู่ ถ้าคุณอยากได้ราคาดีและมีพื้นที่ต่อรองมากขึ้น ให้ไปช่วงสายถึงบ่าย เพราะคนขายเริ่มอยากระบายของและไม่อยากขนกลับ โดยเฉพาะของใหญ่ ส่วนถ้าคุณเป็นสายเดินดูเพลิน ๆ เอาบรรยากาศและความเป็นเมือง แนะนำให้แบ่งเวลาไว้เผื่อเดินแบบไม่รีบ เพราะตลาดมือสองที่ดีมักให้ “ความบังเอิญ” ทำงาน คุณจะเจอของที่ไม่เคยคิดจะหา แต่พอเห็นแล้วรู้สึกว่าใช่

 

ถ้าจะเติมมุมเปรียบเทียบกับตลาดมือสองอื่นในเชียงใหม่แบบเข้าใจง่าย: กาดหลังปริ๊นส์/หนองฮ่อจะเด่นที่ของใช้จริง อะไหล่ ของสะสม และความเป็น “ลานรวมของเมือง” ที่ทุกอย่างมีโอกาสโผล่มาได้ ส่วนถ้าคุณชอบตลาดสายคราฟต์ สายชิล คาเฟ่เยอะ ๆ ตลาดอย่างจริงใจ (Jing Jai Market) จะให้บรรยากาศอีกแบบที่เน้นงานทำมือ อาหาร และความเป็นไลฟ์สไตล์มากกว่า ขณะที่กาดวโรรส (กาดหลวง) เด่นเรื่องของกินของฝากและความเป็นตลาดประจำวันของเมือง ส่วนถนนคนเดินท่าแพ/วัวลายจะเป็นโลกของงานหัตถกรรม ของที่ระลึก และการเดินเล่นยามเย็นมากกว่า “การล่าขุมทรัพย์มือสอง” ดังนั้นถ้าคุณถามว่าอยากให้เริ่มจากที่ไหน คำตอบจะย้อนกลับมาที่คำถามเดียว: คุณอยาก “ซื้อของ” หรืออยาก “อ่านเมือง” ถ้าอยากซื้อของคุ้มและเจอของแปลกจริง ๆ หนองฮ่อคือคำตอบที่ตรงที่สุด แต่ถ้าอยากเดินเมืองแบบภาพสวย ๆ กินเพลิน ๆ คุณค่อยไปต่อที่ตลาดอื่นได้ในวันเดียวกัน

 

สุดท้ายกาดมือสองแบบนี้มีเสน่ห์เพราะมันสอนเราว่า ของไม่ได้มีค่าเพราะใหม่เสมอไป แต่มีค่าเพราะ “ไปต่อได้” และในเมืองท่องเที่ยวอย่างเชียงใหม่ ที่คนมาแล้วไป คนย้ายเข้า–ย้ายออกตลอดเวลา ตลาดมือสองจึงเป็นเหมือนจุดที่ทุกชั้นชีวิตของเมืองมาบรรจบกัน ถ้าคุณเดินแบบตั้งใจ คุณจะได้ทั้งของกลับบ้าน และได้มุมมองใหม่ว่าเชียงใหม่ไม่ได้มีแค่วัด คาเฟ่ และภูเขา แต่ยังมีเศรษฐกิจชุมชนเล็ก ๆ ที่ขับเคลื่อนด้วยการใช้ซ้ำ ซ่อมแซม แลกเปลี่ยน และความไว้ใจระหว่างคนแปลกหน้าที่คุยกันแค่ไม่กี่นาที แต่ทำให้ของชิ้นหนึ่งได้เริ่มเรื่องเล่าใหม่อีกครั้ง

 

 

ตอบ: จุดเดิมแถวหลัง รร.ปรินส์ฯ บนถ.บำรุงราษฎร์ยกเลิกไปแล้ว ปัจจุบันบรรยากาศและพ่อค้าแม่ค้าหลัก ๆ ย้ายมารวมที่โซนหนองฮ่อ ซึ่งคนยังเรียกติดปากว่า “กาดหลังปริ๊นส์” อยู่

 

ตอบ: โดยมากเปิดวันเสาร์–อาทิตย์ 07.00–17.00 น. ถ้าอยากได้ของสวย/ของหายาก แนะนำไปช่วง 07.00–11.00 น.

 

ตอบ: ราคาโดยรวมจับต้องได้และต่อรองได้ โดยเฉพาะของชิ้นใหญ่หรือของที่ต้องซ่อม แนะนำต่อรองแบบสุภาพและอธิบายเหตุผลตามสภาพของ

 

ตอบ: ตรวจโครงสร้าง/การทำงานจริงก่อนความสวย ดูรอยผุ ปลวก เชื้อรา สายไฟ จุดแตกหัก และถ้าเป็นของสะสมให้ดูรอยทำใหม่หรือรอยซ่อมเพื่อกันของย้อมแมว

 

ตอบ: หลายร้านคุยตกลงกันได้เป็นเคส ๆ ไป บางร้านช่วยประสานรถขนของให้ แต่ควรเตรียมแผนไว้เองด้วย เช่น รถกระบะ/บริการขนย้าย และเตรียมอุปกรณ์รัดของ

 

ตอบ: ถ้าชอบคราฟต์และบรรยากาศคาเฟ่ให้ไปตลาดอย่างจริงใจ ถ้าชอบของกินของฝากและตลาดท้องถิ่นให้ไปกาดวโรรส ส่วนถ้าอยากเดินเล่นยามเย็นและซื้อของที่ระลึกให้ไปถนนคนเดินท่าแพหรือวัวลาย