วัดสำเภา

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 17.00 น.

 

วัดสำเภา จังหวัดเชียงใหม่ เป็นวัดเก่าแก่ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่ ตั้งอยู่บริเวณถนนราชดำเนินและถนนราชภาคินัย ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามกับวัดพันอ้น และอยู่ห่างจากประตูท่าแพเพียงประมาณ 250 เมตร จุดเด่นของวัดอยู่ที่ประวัติความเป็นมาซึ่งสัมพันธ์กับพ่อค้าชาวเมืองระแหง ศรัทธาการสร้างสำเภาทองบรรจุไว้ในพระเจดีย์ สถาปัตยกรรมล้านนาอันประณีต พระวิหารบนฐานยกสูง พระเจดีย์ศิลปะล้านนา พระอุโบสถเก่าแก่ และบรรยากาศสงบใจกลางถนนคนเดินท่าแพ วัดแห่งนี้จึงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการไหว้พระ ชมศิลปกรรมล้านนา และเรียนรู้ประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ในมุมที่ลึกกว่าการเดินเที่ยวผ่านย่านเมืองเก่าเพียงผิวเผิน

 

วัดสำเภาเป็นวัดที่มีความน่าสนใจมากกว่าขนาดพื้นที่ เพราะถึงแม้จะเป็นวัดขนาดไม่ใหญ่เมื่อเทียบกับวัดสำคัญหลายแห่งในเชียงใหม่ แต่เนื้อหาทางประวัติศาสตร์และศิลปกรรมภายในวัดมีความเข้มข้นสูง วัดตั้งอยู่ในทำเลสำคัญของเมืองเก่า บนแนวถนนราชดำเนินซึ่งเป็นถนนที่เชื่อมต่อจากประตูท่าแพเข้าสู่ใจกลางเวียงเชียงใหม่ และเป็นเส้นทางหลักของถนนคนเดินวันอาทิตย์ นักท่องเที่ยวที่เดินจากประตูท่าแพไปยังวัดเจดีย์หลวง วัดพันเตา หรือวัดพระสิงห์ สามารถแวะวัดสำเภาได้อย่างสะดวก โดยไม่ต้องออกนอกเส้นทางหลักของเมืองเก่า

 

ความสำคัญของวัดสำเภาเริ่มจากเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์ที่สืบทอดกันมาในท้องถิ่น ประวัติวัดกล่าวว่าสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏนามผู้สร้างอย่างแน่ชัด ต่อมามีพ่อค้าชาวเมืองระแหง ซึ่งคือพื้นที่จังหวัดตากในปัจจุบัน เดินทางขึ้นมาค้าขายในเมืองเชียงใหม่และเกิดศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงสร้างสำเภาทองบรรจุไว้ในพระเจดีย์ของวัดแห่งนี้ ชื่อ “วัดสำเภา” จึงมีรากความหมายโยงกับคำว่า “สะเภา” หรือเรือสำเภา กลายเป็นชื่อที่บอกเล่าความสัมพันธ์ระหว่างการค้า ศรัทธา และเมืองเชียงใหม่ในอดีตได้อย่างชัดเจน

 

เรื่องสำเภาทองทำให้วัดสำเภาแตกต่างจากวัดอื่นในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่ เพราะวัดจำนวนมากในเมืองเก่ามักโดดเด่นด้วยพระธาตุ พระพุทธรูปสำคัญ หรือความเกี่ยวข้องกับกษัตริย์ล้านนา แต่วัดสำเภามีแก่นเรื่องที่เชื่อมโยงกับพ่อค้า การเดินทาง และศรัทธาของผู้คนที่เข้ามาในเมืองเชียงใหม่ การสร้างสำเภาทองบรรจุไว้ในเจดีย์สะท้อนว่าผู้คนในอดีตไม่ได้สร้างวัดเพียงเพื่อเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมเท่านั้น แต่ยังใช้วัดเป็นพื้นที่ฝากศรัทธา ฝากความทรงจำ และฝากคุณค่าทางจิตใจไว้กับพระพุทธศาสนา

 

เมื่อพิจารณาจากที่ตั้งของวัดสำเภา จะเห็นว่าวัดอยู่ในบริเวณที่เหมาะกับการเป็นจุดแวะสำคัญของเส้นทางเมืองเก่าเชียงใหม่ ด้านหนึ่งใกล้ประตูท่าแพซึ่งเป็นประตูเมืองด้านตะวันออกที่มีชื่อเสียงที่สุด อีกด้านหนึ่งเชื่อมต่อกับวัดพันอ้น วัดเจดีย์หลวง วัดพันเตา และพื้นที่กลางเวียง บริเวณนี้จึงเป็นย่านที่มีทั้งวัด ชุมชน ร้านอาหาร คาเฟ่ ที่พัก และตลาดถนนคนเดินอยู่รวมกัน นักท่องเที่ยวสามารถใช้วัดสำเภาเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินศึกษาถนนราชดำเนิน หรือเป็นจุดพักระหว่างเที่ยววัดในเมืองเก่าได้อย่างเหมาะสม

 

พระวิหารของวัดสำเภาเป็นอาคารสถาปัตยกรรมล้านนาที่ได้รับการบูรณะ แต่ยังคงรูปแบบดั้งเดิมไว้ชัดเจน ตัวอาคารตั้งอยู่บนฐานยกสูงประมาณเมตรกว่า ๆ ทำให้พระวิหารมีความเด่นและสง่างามเมื่อมองจากลานวัด หลังคาซ้อนกัน 3 ชั้นตามแบบสถาปัตยกรรมล้านนา ชายคาและองค์ประกอบส่วนบนช่วยสร้างจังหวะทางสายตาที่อ่อนช้อย หน้าบันและเสาประดับด้วยลายปูนปั้นที่ยังคงความสมบูรณ์ มีทั้งรูปเทวดา ลายพรรณพฤกษา และสัตว์ต่าง ๆ ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สะท้อนความประณีตของช่างล้านนาได้อย่างชัดเจน

 

บันไดทางขึ้นพระวิหารเป็นมกรคายนาค สีออกส้มและทอง เมื่อเดินขึ้นไปยังตัววิหารจะเห็นการจัดวางองค์ประกอบที่เชื่อมความเชื่อทางพุทธศาสนาเข้ากับคติจักรวาลแบบล้านนา มกรและนาคเป็นสัตว์สัญลักษณ์ที่พบได้ในศิลปกรรมวัดภาคเหนือ ทำหน้าที่ทั้งเชิงตกแต่งและเชิงคติความหมาย เปรียบเสมือนผู้พิทักษ์ทางเข้าสู่พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ภายในพระวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน ปางมารวิชัยเป็นปางที่สื่อถึงชัยชนะเหนือกิเลสและอุปสรรค เป็นภาพจำสำคัญของพระพุทธรูปประธานในวิหารล้านนาหลายแห่ง

 

งานปูนปั้นบนพระวิหารเป็นส่วนที่ควรใช้เวลาเดินชมอย่างละเอียด เพราะมีความละเอียดและบอกลักษณะฝีมือช่างได้ดี ลวดลายเทวดาแสดงถึงคติเรื่องทวยเทพผู้คุ้มครองพระพุทธศาสนา ลายพรรณพฤกษาสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ ความงอกงาม และความเป็นสิริมงคล ส่วนลายสัตว์ต่าง ๆ ช่วยเพิ่มชีวิตชีวาให้กับงานศิลปกรรม เมื่อนำทุกองค์ประกอบมารวมกัน พระวิหารของวัดสำเภาจึงไม่ได้เป็นเพียงอาคารสำหรับประกอบศาสนกิจ แต่เป็นงานศิลปะที่เล่าเรื่องความเชื่อ ความศรัทธา และรสนิยมทางช่างของล้านนาในพื้นที่เมืองเก่าเชียงใหม่

 

ด้านหลังพระวิหารเป็นที่ตั้งของพระเจดีย์สำคัญของวัดสำเภา พระเจดีย์องค์นี้เป็นศิลปะล้านนา ฐานด้านล่างสุดเป็นรูปสี่เหลี่ยม รองรับฐานบัวย่อเก็จยกสูง ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาซ้อนกัน 5 ชั้น รับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทองที่หุ้มด้วยทองจังโก ส่วนยอดประดับฉัตรสีทอง 5 ชั้น ลักษณะเช่นนี้ทำให้พระเจดีย์มีทั้งความหนักแน่นของฐานและความงดงามของส่วนยอด การยกองค์ระฆังสีทองขึ้นเหนือฐานสีขาวทำให้พระเจดีย์โดดเด่นเมื่อมองจากลานวัด โดยเฉพาะในช่วงที่แสงแดดกระทบผิวทองขององค์ระฆัง

 

พระเจดีย์เป็นหัวใจสำคัญในการทำความเข้าใจวัดสำเภา เพราะเกี่ยวข้องโดยตรงกับเรื่องสำเภาทองที่พ่อค้าชาวเมืองระแหงสร้างและบรรจุไว้ภายใน ในเชิงวัฒนธรรม เจดีย์ทำหน้าที่เป็นพื้นที่บรรจุความศรัทธาและเป็นศูนย์รวมจิตใจของวัด ส่วนในเชิงสถาปัตยกรรม เจดีย์เป็นหลักหมายของพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่มักตั้งอยู่ด้านหลังพระวิหารตามผังวัดล้านนา นักท่องเที่ยวที่มาเยือนจึงควรชมพระวิหารและพระเจดีย์ควบคู่กัน เพราะทั้ง 2 ส่วนทำงานร่วมกันทั้งในมิติพิธีกรรม ผังวัด และการเล่าเรื่องประวัติความเป็นมาของวัด

 

พระอุโบสถของวัดสำเภาตั้งอยู่ด้านข้างพระวิหาร มีความเก่าแก่และมีรายละเอียดน่าสังเกตหลายจุด หลังคาซ้อนกัน 2 ชั้น ช่อฟ้ายังคงเป็นของเดิม ส่วนนาคสะดุ้งได้รับการทำขึ้นใหม่ ด้านหน้าประดับด้วยลายปูนปั้นรูปพรรณพฤกษาและกระจกหลากสี ประตูทางเข้าแกะไม้เป็นรูปเทวดา 2 องค์เฝ้าประตูอยู่ องค์ประกอบเหล่านี้ช่วยให้พระอุโบสถมีความขรึม งาม และสื่อถึงความเป็นพื้นที่ประกอบสังฆกรรมสำคัญของพระสงฆ์

 

พระอุโบสถมีความหมายต่างจากพระวิหาร เพราะพระอุโบสถเป็นพื้นที่สำหรับพิธีกรรมของคณะสงฆ์ เช่น การทำอุโบสถกรรมและพิธีสำคัญในทางพระพุทธศาสนา ส่วนพระวิหารเป็นพื้นที่ที่ฆราวาสใช้ไหว้พระ ฟังธรรม หรือร่วมกิจกรรมศาสนาได้มากกว่า การที่วัดสำเภายังคงมีทั้งพระวิหาร พระอุโบสถ และพระเจดีย์อยู่ในพื้นที่เดียวกัน ทำให้วัดมีองค์ประกอบครบถ้วนของวัดล้านนาที่ควรค่าแก่การศึกษา ผู้มาเยือนจึงสามารถเข้าใจหน้าที่ของแต่ละอาคารได้จากการเดินชมจริงในพื้นที่

 

อีกจุดหนึ่งที่ทำให้วัดสำเภามีเอกลักษณ์คือธีมเกี่ยวกับเรือสำเภา ซึ่งปรากฏในเรื่องเล่าที่มาของชื่อวัดและองค์ประกอบบางส่วนบริเวณทางเข้าวัด วัดแห่งนี้จึงมีภาพจำที่แตกต่างจากวัดอื่นในเมืองเก่าที่มักใช้สัญลักษณ์นาค สิงห์ หรือพระธาตุเป็นแกนหลัก แม้ว่าวัดจะอยู่ห่างจากทะเลมาก แต่การมีชื่อและสัญลักษณ์ที่สัมพันธ์กับเรือสำเภาช่วยสะท้อนโลกของการเดินทาง การค้า และการแลกเปลี่ยนของผู้คนในอดีต เมืองเชียงใหม่ในฐานะเมืองสำคัญของล้านนาไม่ได้แยกขาดจากผู้คนภายนอก แต่มีพ่อค้า ผู้เดินทาง และผู้มีศรัทธาจากต่างถิ่นเข้ามามีบทบาทในพื้นที่เมืองอยู่เสมอ

 

หลักฐานเชิงวัฒนธรรมอีกส่วนหนึ่งที่เพิ่มน้ำหนักให้กับความสำคัญของวัดสำเภาคือจารึกฐานพระพุทธรูปวัดสำเภา ซึ่งพบข้อมูลเกี่ยวกับการสร้างพระพุทธรูปไว้กับวัดในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25 รายการจารึกเหล่านี้ช่วยยืนยันว่าวัดสำเภาเป็นพื้นที่ศรัทธาที่ได้รับการอุปถัมภ์ต่อเนื่องในยุคหลัง ไม่ได้มีความสำคัญเฉพาะในเรื่องเล่าต้นกำเนิดเท่านั้น จารึกเกี่ยวกับการสร้างพระพุทธรูปสะท้อนการทำบุญ การอุทิศศรัทธา และบทบาทของวัดในฐานะพื้นที่รวมใจของผู้คนหลายยุคหลายสมัย

 

ในช่วงสมัยรัตนโกสินทร์ วัดสำเภาได้รับการทำนุบำรุงจากเจ้านายฝ่ายเหนือและผู้ศรัทธาในท้องถิ่นต่อเนื่อง เรื่องเล่าที่ปรากฏในแหล่งข้อมูลท้องถิ่นกล่าวถึงพระยาธรรมลังกา เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 2 ที่ได้มาทำบุญถาวรวัตถุในปี พ.ศ. 2362 และเจ้าสุริยวงศ์ หรือคำตั๋น สิโรรส ผู้มีบทบาทในการทำนุบำรุงวัดสืบมา ความต่อเนื่องของการดูแลเช่นนี้ทำให้วัดสำเภายังคงดำรงอยู่ในเมืองเก่าเชียงใหม่ แม้เมืองและสังคมโดยรอบจะเปลี่ยนแปลงไปมาก

 

เมื่อเดินอยู่ภายในวัดสำเภา สิ่งที่สัมผัสได้ชัดคือความเป็นวัดชุมชนกลางเมืองเก่า วัดไม่ได้มีบรรยากาศหนาแน่นแบบวัดท่องเที่ยวขนาดใหญ่ แต่มีความสงบและเดินชมได้ง่าย บริเวณลานวัดสามารถมองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างพระวิหาร พระเจดีย์ พระอุโบสถ ซุ้มประตู และพื้นที่กิจกรรมของวัดได้ครบในระยะไม่ไกล เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการใช้เวลา 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมงในการไหว้พระ ถ่ายภาพ และสังเกตรายละเอียดศิลปกรรมอย่างช้า ๆ

 

วัดสำเภายังอยู่ในเส้นทางถนนคนเดินวันอาทิตย์ของเชียงใหม่ ซึ่งจัดบนถนนราชดำเนินและถนนพระปกเกล้า บริเวณนี้จะมีผู้คนจำนวนมากในช่วงเย็นวันอาทิตย์ เพราะเป็นเส้นทางจำหน่ายสินค้าหัตถกรรม อาหารพื้นเมือง ของฝาก และกิจกรรมทางวัฒนธรรม ระหว่างทางมีวัดหลายแห่งให้แวะชม รวมถึงวัดสำเภา วัดพันอ้น วัดพันเตา วัดเจดีย์หลวง และวัดพระสิงห์ การมาเที่ยววัดสำเภาในวันอาทิตย์จึงให้ประสบการณ์ที่แตกต่างจากวันธรรมดา เพราะสามารถชมวัดพร้อมสัมผัสชีวิตเมืองเก่าเชียงใหม่ในช่วงถนนคนเดินได้ในคราวเดียว

 

สำหรับผู้ที่ต้องการชมวัดอย่างสงบ ช่วงเช้าถึงบ่ายของวันธรรมดาเป็นเวลาที่เหมาะกว่า เพราะจำนวนผู้คนไม่หนาแน่น เดินชมพระวิหาร พระเจดีย์ และพระอุโบสถได้สบายกว่า ส่วนช่วงเย็นวันอาทิตย์เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการรวมการไหว้พระกับการเดินถนนคนเดินท่าแพ บรรยากาศในช่วงนั้นคึกคัก มีร้านค้าและอาหารจำนวนมาก แต่ควรวางแผนเวลาเดินทางให้ดี เพราะถนนบางช่วงมีการปิดการจราจรและพื้นที่จอดรถในเมืองเก่ามีจำกัด

 

ในแง่การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม วัดสำเภาเหมาะอย่างยิ่งกับการเชื่อมโยงเป็นเส้นทางเรียนรู้วัดบนถนนราชดำเนิน เริ่มจากประตูท่าแพ เดินเข้าสู่ถนนราชดำเนิน แวะวัดพันอ้นและวัดสำเภา จากนั้นเดินต่อไปยังวัดพันเตา วัดเจดีย์หลวง หอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ และวัดพระสิงห์ เส้นทางนี้ทำให้เห็นภาพเมืองเก่าเชียงใหม่ทั้งด้านศาสนา ประวัติศาสตร์ ชุมชน ร้านค้า และวัฒนธรรมร่วมสมัย โดยใช้การเดินเท้าเป็นหลัก

 

สำหรับผู้ที่สนใจศิลปกรรมล้านนา วัดสำเภาให้รายละเอียดที่ควรสังเกตหลายระดับ เริ่มจากรูปทรงหลังคาซ้อนของพระวิหาร สัดส่วนฐานยกสูง ลวดลายปูนปั้นบนหน้าบันและเสา บันไดมกรคายนาค พระประธานปางมารวิชัย พระเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมย่อเก็จ ชั้นมาลัยเถา องค์ระฆังทองจังโก และฉัตร 5 ชั้น ไปจนถึงประตูไม้แกะสลักเทวดาของพระอุโบสถ รายละเอียดเหล่านี้ทำให้วัดสำเภาเป็นแหล่งเรียนรู้ที่ดีสำหรับผู้สนใจสถาปัตยกรรมวัดภาคเหนือ โดยไม่ต้องเดินทางออกนอกเมือง

 

ด้านการถ่ายภาพ วัดสำเภามีมุมที่น่าสนใจทั้งบริเวณพระวิหาร พระเจดีย์ บันไดนาค งานปูนปั้น และซุ้มทางเข้า แสงช่วงเช้าเหมาะกับการถ่ายภาพด้านหน้าอาคาร ส่วนช่วงบ่ายแก่สามารถเก็บรายละเอียดองค์เจดีย์และบรรยากาศลานวัดได้ดี ผู้ถ่ายภาพควรรักษาความสงบ ไม่ใช้แฟลชในพื้นที่ที่ไม่เหมาะสม ไม่ปีนหรือแตะต้ององค์ประกอบทางศาสนา และหลีกเลี่ยงการถ่ายภาพในลักษณะที่รบกวนพระสงฆ์หรือผู้ที่กำลังสักการะ

 

การแต่งกายเมื่อเข้าวัดสำเภาควรสุภาพตามธรรมเนียมการเข้าศาสนสถาน เสื้อควรคลุมไหล่ กางเกงหรือกระโปรงควรมีความยาวเหมาะสม ถอดรองเท้าก่อนเข้าพระวิหารหรืออาคารที่กำหนด และควรพูดคุยด้วยเสียงเบา ภายในวัดมีพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และโบราณสถานที่ควรให้ความเคารพ การปฏิบัติตัวอย่างเหมาะสมช่วยให้การเที่ยววัดเป็นประสบการณ์ที่ดีทั้งต่อตนเอง ผู้มาเยือนคนอื่น และชุมชนวัด

 

การเดินทาง ไปวัดสำเภาสะดวกมากเพราะอยู่ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่ ผู้ที่พักในย่านประตูท่าแพ ถนนราชดำเนิน ถนนพระปกเกล้า หรือบริเวณคูเมือง สามารถเดินเท้ามาได้ง่าย หากเดินจากประตูท่าแพใช้ระยะทางประมาณ 250 เมตร ผ่านถนนราชดำเนินเข้าสู่เขตเมืองเก่า หากเดินทางด้วยรถแดง รถตุ๊กตุ๊ก แท็กซี่ หรือบริการเรียกรถผ่านแอป สามารถลงบริเวณถนนราชดำเนินใกล้วัดพันอ้นหรือแยกถนนราชภาคินัยแล้วเดินเข้าวัดได้สะดวก ผู้ขับรถส่วนตัวควรเผื่อเวลาเรื่องที่จอดรถ โดยเฉพาะช่วงเย็นวันอาทิตย์ที่มีถนนคนเดิน

 

วัดสำเภายังสามารถจัดรวมกับร้านอาหารและที่พักในเขตเมืองเก่าได้ง่าย บริเวณรอบวัดมีทั้งร้านอาหารไทย ร้านอาหารมังสวิรัติ ร้านอาหารเช้า คาเฟ่ และโรงแรมขนาดเล็กจำนวนมาก นักท่องเที่ยวที่ต้องการเที่ยวแบบเดินเมืองเก่าสามารถเลือกพักใกล้ถนนราชดำเนินหรือย่านประตูท่าแพ แล้วเดินเที่ยววัดสำเภา วัดพันอ้น และสถานที่สำคัญใกล้เคียงได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้รถหลายรอบ จุดนี้เป็นข้อได้เปรียบสำคัญของวัดสำเภาในฐานะแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่เข้าถึงง่ายและเชื่อมต่อกับเมืองได้ดี

 

โดยสรุป วัดสำเภาเป็นวัดในเชียงใหม่ที่ควรค่าแก่การแวะชมสำหรับผู้ที่ต้องการเข้าใจเมืองเก่าเชียงใหม่ผ่านรายละเอียดเล็ก ๆ ที่มีความหมายลึกซึ้ง วัดมีทั้งเรื่องเล่าพ่อค้าชาวเมืองระแหงและสำเภาทอง สถาปัตยกรรมล้านนา พระวิหารที่ประดับลวดลายปูนปั้นงดงาม พระเจดีย์สีทองด้านหลังวิหาร พระอุโบสถเก่าแก่ และตำแหน่งที่ตั้งบนถนนราชดำเนินซึ่งเชื่อมโยงกับถนนคนเดินท่าแพ การมาเยือนวัดสำเภาจึงไม่ใช่เพียงการไหว้พระระหว่างทาง แต่เป็นการอ่านประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ผ่านวัดเล็กกลางเวียงที่ยังคงมีชีวิตในปัจจุบัน

 

 

ตอบ: วัดสำเภาตั้งอยู่บริเวณถนนราชดำเนินและถนนราชภาคินัย ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามวัดพันอ้น และอยู่ห่างจากประตูท่าแพประมาณ 250 เมตร

 

ตอบ: วัดสำเภาเป็นวัดเก่าแก่ในเมืองเก่าเชียงใหม่ มีประวัติเกี่ยวข้องกับพ่อค้าชาวเมืองระแหงที่สร้างสำเภาทองบรรจุไว้ในพระเจดีย์ และเป็นแหล่งชมสถาปัตยกรรมล้านนาที่สำคัญแห่งหนึ่งบนถนนราชดำเนิน

 

ตอบ: จุดเด่นคือพระวิหารศิลปะล้านนาบนฐานยกสูง ลายปูนปั้นเทวดาและพรรณพฤกษา บันไดมกรคายนาค พระเจดีย์ทองจังโก พระอุโบสถเก่าแก่ และเรื่องเล่าสำเภาทองที่เป็นที่มาของชื่อวัด

 

ตอบ: วัดสำเภาเปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.00 – 17.00 น.

 

ตอบ: ได้ สามารถเดินจากประตูท่าแพ นั่งรถแดง รถตุ๊กตุ๊ก แท็กซี่ หรือบริการเรียกรถผ่านแอปมาลงบริเวณถนนราชดำเนินใกล้วัดพันอ้น แล้วเดินเข้าวัดได้สะดวก

 

ตอบ: สามารถเที่ยวร่วมกับวัดพันอ้น ประตูท่าแพ วัดเจดีย์หลวง อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ หอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ และวัดพระสิงห์ได้ในเส้นทางเมืองเก่าเชียงใหม่

 

ตอบ: ช่วงเช้าถึงบ่ายของวันธรรมดาเหมาะสำหรับชมวัดอย่างสงบ ส่วนเย็นวันอาทิตย์เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการไหว้พระและเดินถนนคนเดินท่าแพในเส้นทางเดียวกัน

 

ตอบ: ควรแต่งกายสุภาพ เสื้อคลุมไหล่ กางเกงหรือกระโปรงมีความยาวเหมาะสม ถอดรองเท้าก่อนเข้าอาคารศาสนา และรักษาความสงบภายในวัด