วัดดอนเจียง

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 17.00 น.

 

วัดดอนเจียง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บ้านดอนเจียง หมู่ 8 ตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นวัดเก่าแก่ในชุมชนสบเปิงที่มีความสำคัญทั้งด้านศาสนา ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และศิลปกรรมล้านนา วัดแห่งนี้มีรหัสวัด 350060601 และเป็นหนึ่งในวัดสำคัญของตำบลสบเปิงที่ยังเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของชาวบ้านอย่างชัดเจน จุดเด่นที่สุดของวัดคือโบราณสถานวิหารทรงล้านนาอายุมากกว่า 100 ปี ซึ่งยังคงสะท้อนภูมิปัญญาช่างพื้นบ้านภาคเหนือผ่านรูปทรงหลังคาซ้อนชั้น งานไม้ และเทคนิคการประกอบโครงสร้างที่ไม่ใช้ตะปูหรือเหล็กเป็นตัวยึดหลัก

 

วัดดอนเจียงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการไหว้พระ ทำบุญ ชมวิหารล้านนาเก่า และเรียนรู้ภูมิปัญญาสล่าพื้นเมืองในบรรยากาศวัดชุมชนของอำเภอแม่แตง วัดแห่งนี้ไม่ได้มีเสน่ห์จากความใหญ่โตแบบวัดท่องเที่ยวกระแสหลัก แต่มีคุณค่าจากความลึกของประวัติ ความเกี่ยวข้องกับชุมชนบ้านดอนเจียง และงานสถาปัตยกรรมไม้ที่แสดงทักษะเชิงช่างของคนล้านนาในอดีต การมาเยือนวัดดอนเจียงจึงไม่ใช่เพียงการแวะชมวัด แต่เป็นการได้เห็นร่องรอยของศรัทธา งานช่าง และความร่วมมือของชาวบ้านที่ช่วยกันสร้างและรักษาวัดไว้ให้คนรุ่นหลัง

 

บ้านดอนเจียงอยู่ในตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีทั้งหมู่บ้านเกษตรกรรม ถนนท้องถิ่น ทางหลวงสายแม่มาลัย-ปาย ลำน้ำแม่ฮาว ป่าเบญจพรรณ และภูมิประเทศที่เชื่อมต่อไปยังพื้นที่ภูเขาของแม่แตง ตำบลสบเปิงอยู่ห่างจากตัวอำเภอแม่แตงประมาณ 10 กิโลเมตร และมีทางหลวงหมายเลข 1095 ตัดผ่านในแนวตะวันตก-ตะวันออก ทำให้พื้นที่นี้เป็นทั้งชุมชนอยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรม และเส้นทางผ่านสำคัญของนักเดินทางที่มุ่งหน้าไปยังปายหรือแหล่งท่องเที่ยวในแม่แตง วัดดอนเจียงจึงตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีชีวิตจริง ไม่ใช่วัดที่แยกตัวออกจากชุมชน

 

ชื่อ “ดอนเจียง” สะท้อนภูมินามของท้องถิ่น คำว่า “ดอน” ในภาษาพื้นถิ่นมักสื่อถึงพื้นที่เนินหรือพื้นที่ยกสูง ส่วน “เจียง” เป็นคำที่ชวนให้นึกถึงเมือง ถิ่นฐาน หรือพื้นที่ชุมชนในวัฒนธรรมล้านนา เมื่อชื่อวัดใช้ชื่อเดียวกับหมู่บ้าน วัดจึงเป็นทั้งศาสนสถานและเครื่องหมายทางพื้นที่ของชุมชนบ้านดอนเจียง ผู้ที่กล่าวถึงวัดดอนเจียงจึงไม่ได้หมายถึงเพียงอาคารวัด แต่ยังหมายถึงความทรงจำของหมู่บ้าน ศรัทธาของชาวบ้าน และประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่สืบต่อกันมาอย่างยาวนาน

 

วัดดอนเจียงมีชื่อเดิมว่า “วัดศรีดอนเจียง” และเรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า “วัดศีรีบรรพต” ก่อนที่ชาวบ้านจะนิยมเรียกตามชื่อหมู่บ้านว่า “วัดดอนเจียง” ชื่อเดิมเหล่านี้ช่วยเพิ่มมิติทางประวัติศาสตร์ให้วัด เพราะสะท้อนว่าพื้นที่นี้เคยมีความหมายด้านภูมิประเทศและศรัทธาในหลายชั้น ไม่ว่าจะเป็นคำว่า “ดอน” ที่เกี่ยวกับพื้นที่สูง หรือคำว่า “บรรพต” ที่สัมพันธ์กับภูเขาและความศักดิ์สิทธิ์ในจินตนาการทางพุทธศาสนา วัดจึงมีทั้งมิติของวัดบ้านและมิติของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในภูมิทัศน์ล้านนา

 

ประวัติของวัดดอนเจียงมีความลึกกว่าวัดชุมชนทั่วไป วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2385 และมีพื้นที่ตั้งวัด 13 ไร่ 1 งาน 69 ตารางวา พร้อมที่ธรณีสงฆ์ 4 แปลง เนื้อที่ 35 ไร่ 2 งาน 91 ตารางวา พื้นที่วัดจึงมีขนาดและฐานทรัพย์สินทางศาสนาที่สะท้อนบทบาทของวัดในชุมชนอย่างชัดเจน การที่วัดดำรงอยู่มายาวนานตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ทำให้วัดดอนเจียงเป็นหลักฐานทางสังคมที่บอกเล่าการตั้งถิ่นฐาน การรวมศรัทธา และพัฒนาการของชุมชนสบเปิงได้อย่างน่าสนใจ

 

ภายในวัดแบ่งพื้นที่ใช้งานหลักออกเป็นเขตพุทธาวาสและเขตสังฆาวาส เขตพุทธาวาสเป็นพื้นที่ประกอบศาสนกิจ สักการะพระธาตุ ไหว้พระ และทำบุญ ส่วนเขตสังฆาวาสเป็นพื้นที่เกี่ยวข้องกับการจำพรรษาและการใช้ชีวิตของพระภิกษุ การแบ่งพื้นที่เช่นนี้สะท้อนโครงสร้างวัดล้านนาที่มีระเบียบและทำหน้าที่ทั้งด้านศาสนาและด้านชุมชนไปพร้อมกัน ผู้มาเยือนควรใช้พื้นที่อย่างสำรวม โดยเฉพาะบริเวณที่เกี่ยวข้องกับพระภิกษุและกิจของสงฆ์

 

สิ่งสำคัญภายในวัดประกอบด้วยพระบรมธาตุศรีวิชัย วิหารรูปทรงล้านนา ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงครัว พิพิธภัณฑ์ และแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรม องค์ประกอบเหล่านี้ทำให้วัดดอนเจียงไม่ได้เป็นเพียงวัดสำหรับประกอบพิธีกรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นที่เรียนรู้เรื่องศาสนา สถาปัตยกรรม งานช่าง และวิถีชุมชนท้องถิ่น ผู้ที่สนใจวัดล้านนาและงานไม้โบราณจะเห็นคุณค่าของวัดแห่งนี้เป็นพิเศษ

 

วิหารทรงล้านนาของวัดดอนเจียงเป็นจุดเด่นที่ควรชมมากที่สุด วิหารหลังนี้สร้างมากว่า 100 ปี และมีรูปทรงหลังคาซ้อนชั้นแบบล้านนา งานหลังคาและลวดลายประดับช่วยสร้างจังหวะสายตาที่งดงามตามแบบวัดภาคเหนือ โครงสร้างโดยรวมสะท้อนความเข้าใจเรื่องสัดส่วน น้ำหนัก และการจัดวางองค์ประกอบของสล่าพื้นเมืองในอดีต ความงามของวิหารไม่ได้อยู่ที่ความใหม่หรือความฉูดฉาด แต่อยู่ที่ความกลมกลืนระหว่างไม้ รูปทรง หลังคา ลายประดับ และบรรยากาศสงบของวัดบ้าน

 

ความพิเศษของวิหารวัดดอนเจียงคือโครงสร้างไม้ที่ประกอบขึ้นโดยไม่ใช้ตะปูหรือเหล็กในการตอกยึดเป็นหลัก สล่าในยุคนั้นใช้วิธีทำไม้เป็นรูหรือช่อง แล้วนำไม้อีกชิ้นมาประกบหรือสอดเข้าหากันให้เกิดการยึดเหนี่ยวระหว่างไม้กับไม้ เทคนิคนี้ต้องอาศัยความเข้าใจเรื่องน้ำหนัก แรงกด แรงดึง และความพอดีของชิ้นส่วนอย่างลึกซึ้ง หากคำนวณผิดหรือบากไม้ไม่พอดี โครงสร้างจะไม่มั่นคง แต่หากทำได้ถูกต้อง งานไม้จะยึดกันแน่น แข็งแรง และอยู่ได้นาน วัดดอนเจียงจึงเป็นตัวอย่างสำคัญของภูมิปัญญาช่างล้านนาที่ไม่ควรมองข้าม

 

การสร้างวิหารเกิดจากแรงศรัทธาของชาวบ้านดอนเจียงที่ร่วมกันก่อสร้าง โดยมีสล่าในยุคนั้นเป็นผู้ควบคุมดูแลงานช่าง การทำงานในลักษณะนี้สะท้อนวัฒนธรรมการสร้างวัดแบบล้านนาอย่างชัดเจน เพราะวัดไม่ได้เกิดจากช่างเพียงกลุ่มเดียว แต่เกิดจากการร่วมแรงของชุมชน ทั้งการถวายแรงงาน การจัดหาวัสดุ การสนับสนุนอาหาร การร่วมทำบุญ และการช่วยดูแลพื้นที่ วัดดอนเจียงจึงเป็นผลลัพธ์ของศรัทธาร่วม ไม่ใช่เพียงผลงานสถาปัตยกรรมโดดเดี่ยว

 

วิหารหลังนี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับยุคของครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ซึ่งเป็นพระเถระสำคัญที่มีบทบาทอย่างยิ่งในการบูรณะศาสนสถานในภาคเหนือ ช่วงเวลาที่วัดได้รับการบูรณะในยุคครูบาเจ้าศรีวิชัยทำให้วิหารวัดดอนเจียงมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์เพิ่มขึ้น เพราะไม่เพียงเป็นงานช่างพื้นบ้านเก่าแก่ แต่ยังเชื่อมโยงกับกระแสศรัทธาและการฟื้นฟูศาสนสถานของล้านนาในช่วงสำคัญ วัดจึงมีความหมายทั้งในระดับหมู่บ้านและระดับประวัติศาสตร์พุทธศิลป์ภาคเหนือ

 

พระบรมธาตุศรีวิชัยเป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้วัดดอนเจียงมีมิติทางศรัทธาเด่นชัด พระธาตุในวัฒนธรรมล้านนาไม่ได้เป็นเพียงสิ่งก่อสร้างเพื่อความงาม แต่เป็นศูนย์รวมความเคารพของชุมชน เป็นจุดไหว้พระ ขอพร และระลึกถึงพระพุทธศาสนาในเชิงสัญลักษณ์ เมื่อพระบรมธาตุ วิหาร และพื้นที่ชุมชนอยู่ร่วมกันภายในวัดเดียวกัน วัดดอนเจียงจึงมีทั้งมิติการสักการะ มิติประวัติศาสตร์ และมิติการเรียนรู้สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น

 

ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงครัว พิพิธภัณฑ์ และแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรม ล้วนช่วยให้วัดดอนเจียงเป็นพื้นที่ใช้งานของชุมชนอย่างครบถ้วน ศาลาการเปรียญรองรับการประชุม ทำบุญ และกิจกรรมของญาติโยม หอระฆังเป็นสัญลักษณ์ของการบอกเวลาและกิจกรรมทางศาสนา กุฏิสงฆ์เป็นพื้นที่จำพรรษา ศาลาบำเพ็ญกุศลรองรับงานพิธีของครอบครัว ส่วนพิพิธภัณฑ์และแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรมช่วยสืบทอดองค์ความรู้ให้คนรุ่นใหม่เห็นคุณค่าของมรดกท้องถิ่น

 

บทบาทของวัดดอนเจียงต่อชุมชนเด่นชัดในฐานะศูนย์รวมจิตใจของบ้านดอนเจียงและพื้นที่ใกล้เคียง ชาวบ้านใช้วัดเป็นสถานที่ทำบุญ ฟังธรรม ร่วมงานประเพณี ทำพิธีครอบครัว บำเพ็ญกุศล และพบปะกันในวาระสำคัญของหมู่บ้าน วัดระดับชุมชนในภาคเหนือทำหน้าที่มากกว่าสถานที่สักการะ เพราะเป็นพื้นที่ที่ช่วยรักษาความสัมพันธ์ของคนหลายรุ่น ทำให้ผู้คนยังมีพื้นที่ร่วมในการแสดงศรัทธา ความกตัญญู และความเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้าน

 

ประเพณีและงานบุญที่สัมพันธ์กับวัดดอนเจียงดำเนินไปตามปฏิทินพระพุทธศาสนาและวิถีล้านนา เช่น การทำบุญวันพระ วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา การทอดผ้าป่า และการทอดกฐินหลังออกพรรษา งานบุญเหล่านี้เป็นกลไกสำคัญที่ทำให้ชาวบ้านได้ร่วมแรงร่วมใจบำรุงวัด สนับสนุนพระสงฆ์ ดูแลศาสนสถาน และสืบสานจารีตของชุมชนอย่างต่อเนื่อง

 

วัดดอนเจียงยังเหมาะสำหรับการเรียนรู้เรื่องภูมิปัญญาสล่าล้านนาโดยตรง เพราะวิหารไม้ของวัดช่วยให้เห็นหลักคิดของช่างโบราณที่ใช้ความละเอียด ความอดทน และความเข้าใจวัสดุธรรมชาติเป็นพื้นฐาน ไม้แต่ละชิ้นไม่ได้เป็นเพียงวัสดุก่อสร้าง แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบโครงสร้างที่ต้องเข้ากันพอดี การเจาะ การบาก การสอด และการประกบไม้จึงเป็นทั้งงานช่างและงานศิลป์ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างมือคนกับธรรมชาติ วัดแห่งนี้จึงเหมาะกับผู้สนใจสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น งานไม้ และมรดกช่างล้านนา

 

สิ่งที่ควรชมเมื่อมาเยือนวัดดอนเจียงคือวิหารทรงล้านนา โครงสร้างไม้ไร้ตะปู พระบรมธาตุศรีวิชัย หอระฆัง ศาลาการเปรียญ และบรรยากาศโดยรวมของวัดชุมชน ผู้มาเยือนควรใช้เวลาเดินชมอย่างช้า ๆ สังเกตจังหวะหลังคา รายละเอียดของไม้ และการจัดวางพื้นที่วัด การชมวัดลักษณะนี้ควรใช้ความสำรวม ไม่จับหรือพิงโครงสร้างไม้เก่า และไม่เข้าไปในพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับกิจของสงฆ์โดยไม่ได้รับอนุญาต เพื่อช่วยรักษาโบราณสถานให้คงอยู่ต่อไป

 

ตำบลสบเปิงมีวัดหลายแห่งกระจายอยู่ตามหมู่บ้าน เช่น วัดสบเปิง วัดท่าข้าม วัดดอยตะแคง วัดปางม่วง วัดปางฮ่าง วัดหนองบัวหลวง และวัดสหกรณ์ทุ่งใหม่ วัดดอนเจียงจึงเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายวัดชุมชนในตำบลเดียวกัน แต่มีเอกลักษณ์โดดเด่นด้านวิหารล้านนาและประวัติการบูรณะในยุคครูบาเจ้าศรีวิชัย ผู้ที่สนใจวัดพื้นบ้านในแม่แตงสามารถจัดเส้นทางไหว้พระและเรียนรู้วัดชุมชนในตำบลสบเปิงต่อเนื่องกันได้

 

เส้นทางท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับวัดดอนเจียงสามารถต่อยอดได้หลายรูปแบบ หากต้องการเน้นวัฒนธรรม สามารถแวะวัดสบเปิง วัดท่าข้าม วัดดอยตะแคง และวัดปางฮ่างในตำบลเดียวกัน หากต้องการเพิ่มมิติธรรมชาติและกิจกรรม สามารถเดินทางต่อไปยังเส้นทางแม่แตงที่มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและกิจกรรมกลางแจ้งหลายแห่ง เช่น น้ำตกหมอกฟ้า พื้นที่ช้างอนุรักษ์ และโซนที่พักในตำบลสบเปิงหรือกื้ดช้าง เส้นทางนี้ทำให้การเที่ยวแม่แตงมีทั้งวัด โบราณสถาน งานช่าง ธรรมชาติ และที่พักครบในทริปเดียว

 

การเดินทาง ไปวัดดอนเจียงจากตัวเมืองเชียงใหม่เหมาะกับรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่า โดยใช้ถนนโชตนา หรือทางหลวงหมายเลข 107 มุ่งหน้าอำเภอแม่แตง จากนั้นเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 1095 สายแม่มาลัย-ปาย แล้วต่อเข้าสู่พื้นที่ตำบลสบเปิงและบ้านดอนเจียงตามถนนท้องถิ่น เส้นทางโดยรวมเป็นเส้นทางชนบทที่เชื่อมกับถนนสายหลัก แต่ผู้ขับขี่ควรระมัดระวังในช่วงฝนตกหรือถนนเปียกลื่น โดยเฉพาะเมื่อต้องเข้าสู่ถนนหมู่บ้านหรือเส้นทางที่มีรถสวนกันในพื้นที่ชุมชน

 

ผู้ที่ต้องการจัดทริปแบบครึ่งวันสามารถเริ่มจากวัดดอนเจียง ไหว้พระ ชมวิหารล้านนา และเรียนรู้โครงสร้างไม้ จากนั้นแวะวัดใกล้เคียงในตำบลสบเปิง เช่น วัดสบเปิง วัดท่าข้าม หรือวัดดอยตะแคง แล้วพักรับประทานอาหารในโซนสบเปิง หากมีเวลาเต็มวัน สามารถต่อเส้นทางไปยังน้ำตกหมอกฟ้า โซนช้างอนุรักษ์ หรือเลือกพักค้างคืนในที่พักตำบลสบเปิงเพื่อสัมผัสบรรยากาศแม่แตงอย่างไม่เร่งรีบ

 

วัดดอนเจียงเหมาะกับนักท่องเที่ยวที่สนใจวัดชุมชน ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ศิลปกรรมล้านนา งานไม้โบราณ และเส้นทางท่องเที่ยวที่ไม่เร่งรีบ ผู้ที่ชอบถ่ายภาพสถาปัตยกรรมควรให้ความสำคัญกับมุมมองของวิหาร หลังคาซ้อนชั้น รายละเอียดโครงสร้างไม้ และบรรยากาศวัดบ้าน ส่วนผู้ที่สนใจวัฒนธรรมควรใช้เวลาสังเกตความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชน เพราะคุณค่าของวัดดอนเจียงไม่ได้อยู่เพียงที่ความงามของวิหาร แต่อยู่ที่วิธีที่ชุมชนร่วมกันดูแลและอนุรักษ์ไว้

 

ผู้มาเยือนควรแต่งกายสุภาพ ใช้เสียงเบา เคารพพื้นที่สงฆ์ ไม่รบกวนกิจของพระภิกษุ และระมัดระวังเป็นพิเศษเมื่อชมโบราณสถานหรือโครงสร้างไม้เก่า การสัมผัส ขีดเขียน ปีนป่าย หรือกระแทกส่วนประกอบของวิหารอาจทำให้เกิดความเสียหายต่อมรดกช่างที่สืบต่อมานานกว่าศตวรรษ การเที่ยววัดดอนเจียงอย่างเหมาะสมจึงควรเป็นการชมด้วยความเคารพ เข้าใจคุณค่า และช่วยรักษาบรรยากาศสงบของวัดให้คงอยู่

 

โดยสรุป วัดดอนเจียงเป็นวัดราษฎร์มหานิกายของบ้านดอนเจียง หมู่ 8 ตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ที่มีคุณค่าสูงทั้งด้านศาสนา ศิลปกรรม และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น วัดมีประวัติสร้างเมื่อ พ.ศ. 2385 มีพระบรมธาตุศรีวิชัย วิหารรูปทรงล้านนา ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงครัว พิพิธภัณฑ์ และแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรม โดยเฉพาะวิหารล้านนาอายุกว่า 100 ปีที่ใช้เทคนิคงานไม้แบบไม่ใช้ตะปูหรือเหล็กเป็นตัวยึดหลัก วัดแห่งนี้จึงเป็นหนึ่งในจุดหมายเชิงวัฒนธรรมของแม่แตงที่ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจศรัทธา งานช่าง และวิถีชุมชนล้านนาได้อย่างลึกซึ้ง

 

 

ตอบ: วัดดอนเจียงตั้งอยู่บ้านดอนเจียง หมู่ 8 ตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

 

ตอบ: วัดดอนเจียงเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย รหัสวัด 350060601

 

ตอบ: วัดดอนเจียงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2385 มีชื่อเดิมว่าวัดศรีดอนเจียง และเรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่าวัดศีรีบรรพต ภายในวัดมีวิหารทรงล้านนาอายุมากกว่า 100 ปีที่ได้รับการบูรณะในยุคครูบาเจ้าศรีวิชัย

 

ตอบ: จุดเด่นคือวิหารทรงล้านนาเก่า หลังคาซ้อนชั้นแบบล้านนา และโครงสร้างไม้ที่ประกอบโดยไม่ใช้ตะปูหรือเหล็กเป็นตัวยึดหลัก แต่ใช้เทคนิคการบาก เจาะ สอด และประกบไม้ตามภูมิปัญญาสล่าพื้นเมือง

 

ตอบ: สิ่งสำคัญ ได้แก่ พระบรมธาตุศรีวิชัย วิหารรูปทรงล้านนา ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงครัว พิพิธภัณฑ์ และแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรม

 

ตอบ: เหมาะกับผู้ที่สนใจวัดชุมชน ศิลปกรรมล้านนา งานไม้โบราณ วิหารเก่า และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในอำเภอแม่แตง

 

ตอบ: สามารถเที่ยวร่วมกับวัดท่าข้าม วัดสบเปิง วัดดอยตะแคง วัดปางฮ่าง น้ำตกหมอกฟ้า และแหล่งท่องเที่ยวในเส้นทางแม่แตง-ปายได้

 

ตอบ: ใช้ถนนโชตนา หรือทางหลวงหมายเลข 107 มุ่งหน้าอำเภอแม่แตง แล้วเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 1095 สายแม่มาลัย-ปาย จากนั้นเข้าสู่บ้านดอนเจียง ตำบลสบเปิง เหมาะกับรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่า