วัดท่าโป่ง

วันเปิดทำการ: ทุกวัน

เวลาเปิดทำการ: 08.00 – 17.00 น.

 

วัดท่าโป่ง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 173 บ้านท่าโป่ง หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านแม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ วัดแห่งนี้เป็นวัดชุมชนสำคัญของบ้านท่าโป่ง มีพื้นที่ตั้งวัด 3 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 15320 และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 15039 วัดท่าโป่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2427 และเป็นศาสนสถานที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนบ้านท่าโป่ง ลำน้ำแม่ขาน พื้นที่เกษตรกรรม โรงเรียน และวิถีพระพุทธศาสนาแบบล้านนาได้อย่างชัดเจน

 

ชื่อวัดท่าโป่งตั้งตามชื่อหมู่บ้านท่าโป่ง ซึ่งเป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ใกล้ลำน้ำแม่ขาน พื้นที่ริมน้ำและบริเวณท่าลงสู่แม่น้ำมีพืชพันธุ์ต่าง ๆ อุดมสมบูรณ์ ชาวบ้านจึงใช้ชื่อบ้านท่าโป่งสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน คำว่า “ท่า” ชวนให้นึกถึงพื้นที่ริมน้ำหรือจุดลงน้ำที่ผู้คนในอดีตใช้สัญจรและใช้ประโยชน์ ส่วนคำว่า “โป่ง” สัมพันธ์กับลักษณะพื้นที่และความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณตามริมลำน้ำ ชื่อวัดจึงไม่ใช่เพียงชื่อทางศาสนา แต่เป็นชื่อที่บันทึกภูมิประเทศ วิถีชีวิต และความทรงจำของคนในบ้านท่าโป่งไว้ในตัวเอง

 

ประวัติการก่อตั้งวัดท่าโป่งมีเรื่องเล่าที่น่าสนใจจากผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้าน เมื่อแรกเริ่มก่อสร้างวัดและขุดดินเพื่อฝังรากกำแพง ชาวบ้านได้พบกะโหลกศีรษะและชิ้นส่วนกระดูกของมนุษย์ จึงสันนิษฐานกันว่าพื้นที่แห่งนี้เคยเป็นป่าช้ามาก่อน ก่อนจะได้รับการเปลี่ยนบทบาทเป็นวัดประจำหมู่บ้านในเวลาต่อมา เรื่องเล่านี้ทำให้วัดท่าโป่งมีมิติทางประวัติศาสตร์ลึกกว่าวัดชุมชนทั่วไป เพราะพื้นที่ศาสนสถานไม่ได้เริ่มจากพื้นที่ว่างเปล่า แต่เกิดขึ้นบนพื้นที่ที่เคยมีความหมายต่อชุมชนในอีกลักษณะหนึ่ง ก่อนจะถูกยกระดับเป็นพื้นที่บุญ พื้นที่สงบ และศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้าน

 

ช่วงก่อตั้งวัดยังไม่ปรากฏชื่อเจ้าอาวาสผู้ริเริ่มการก่อสร้างอย่างแน่ชัด แต่เรื่องเล่าสืบต่อกันมาระบุว่า เมื่อวัดมีพระภิกษุและสามเณรอยู่อาศัยครบจำนวนสงฆ์แล้ว จึงได้เสนอขอตั้งวัดไปยังคณะสงฆ์ตามลำดับชั้น โดยตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้านท่าโป่ง ในช่วงเวลานั้นพื้นที่บ้านท่าโป่งเกี่ยวข้องกับตำบลบ้านแม อำเภอแม่วาง ก่อนมีการเปลี่ยนแปลงทางเขตการปกครองมาสู่อำเภอสันป่าตองในเวลาต่อมา วัดท่าโป่งจึงเป็นวัดที่ช่วยสะท้อนพัฒนาการของพื้นที่บ้านแมและบ้านท่าโป่งจากอดีตมาถึงปัจจุบัน

 

อาณาเขตของวัดท่าโป่งสะท้อนลักษณะวัดชุมชนที่ตั้งอยู่ท่ามกลางระบบน้ำ การศึกษา และพื้นที่สาธารณะอย่างชัดเจน ทิศเหนือจดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดลำเหมือง ทิศตะวันออกจดที่โรงเรียน และทิศตะวันตกจดลำเหมือง การที่วัดมีลำเหมืองอยู่ทั้งด้านใต้และด้านตะวันตกทำให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับระบบน้ำของชุมชนล้านนา ส่วนด้านตะวันออกที่จดโรงเรียนสะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างวัดกับการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนในหมู่บ้าน

 

ลำเหมืองมีความหมายมากในวิถีล้านนา เพราะเป็นระบบน้ำที่หล่อเลี้ยงพื้นที่เกษตรกรรมและชีวิตประจำวันของชาวบ้าน วัดท่าโป่งซึ่งตั้งอยู่ใกล้ลำเหมืองและลำน้ำแม่ขานจึงมีบรรยากาศที่ผูกกับน้ำ นา และพื้นที่ชุมชนอย่างแนบแน่น การทำความเข้าใจวัดท่าโป่งจึงไม่ควรมองเพียงอาคารวัด แต่ควรมองเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์บ้านท่าโป่งที่มีทั้งเส้นทางสาธารณะ โรงเรียน ลำเหมือง พื้นที่เกษตร และศูนย์รวมศรัทธาของชุมชนอยู่ร่วมกัน

 

อาคารเสนาสนะของวัดท่าโป่งประกอบด้วยวิหาร กุฏิ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร โรงครัว และหอพระไตร องค์ประกอบเหล่านี้ทำให้วัดมีความพร้อมสำหรับการประกอบศาสนกิจและกิจกรรมชุมชน วิหารเป็นพื้นที่ไหว้พระและฟังธรรม กุฏิเป็นพื้นที่จำพรรษาของพระภิกษุ ศาลาอเนกประสงค์รองรับกิจกรรมหมู่บ้าน ศาลาบาตรเกี่ยวข้องกับการถวายภัตตาหาร โรงครัวรองรับงานบุญที่ต้องมีการจัดอาหารร่วมกัน และหอพระไตรสะท้อนความสำคัญของการเก็บรักษาคัมภีร์และการเรียนรู้ทางธรรมภายในวัด

 

วิหารของวัดท่าโป่งเป็นอาคารสำคัญที่ชาวบ้านใช้กราบพระ ฟังธรรม ทำบุญ และร่วมพิธีกรรมในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา วิหารมีความสำคัญในฐานะหัวใจของวัดชุมชน เพราะเป็นพื้นที่ที่พระสงฆ์และญาติโยมมาพบกันผ่านศรัทธา เสียงสวดมนต์ การถวายภัตตาหาร การฟังธรรม และงานบุญในรอบปี วัดท่าโป่งยังมีประวัติการบูรณะปฏิสังขรณ์วิหาร ซึ่งสะท้อนว่าชุมชนให้ความสำคัญกับการดูแลอาคารศาสนสถานให้คงอยู่และใช้งานได้ต่อเนื่อง

 

พระประธานในวิหารเป็นจุดสักการะหลักของวัดท่าโป่ง ผู้มาเยือนควรเริ่มการไหว้พระจากพื้นที่นี้ ตั้งจิตให้สงบ ทำบุญตามกำลังศรัทธา และระลึกถึงพระพุทธคุณ พระธรรม และพระสงฆ์ พระประธานของวัดชุมชนไม่ได้เป็นเพียงองค์พระสำหรับกราบไหว้เท่านั้น แต่เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในหมู่บ้าน ทั้งในวันพระ งานบุญ งานเทศกาล และช่วงเวลาสำคัญของครอบครัว

 

กุฏิสงฆ์เป็นพื้นที่จำพรรษาและปฏิบัติกิจของพระภิกษุ ทำให้วัดท่าโป่งมีชีวิตทางพระพุทธศาสนาอย่างต่อเนื่อง พระสงฆ์ใช้กุฏิเป็นที่พัก ทำวัตร สวดมนต์ ศึกษาธรรม รับกิจนิมนต์ และดูแลกิจกรรมภายในวัด เมื่อวัดมีพระสงฆ์อยู่ประจำ ชาวบ้านสามารถเข้ามาทำบุญ ปรึกษาเรื่องศาสนพิธี และใช้วัดเป็นที่พึ่งทางใจได้ตลอดปี ไม่ใช่เฉพาะช่วงเทศกาลหรืองานบุญใหญ่เท่านั้น

 

ศาลาอเนกประสงค์และศาลาบาตรสะท้อนบทบาทของวัดท่าโป่งในฐานะพื้นที่กลางของชุมชน ศาลาอเนกประสงค์รองรับกิจกรรมที่มีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก เช่น การประชุมเตรียมงานบุญ งานชุมชน และกิจกรรมของญาติโยม ส่วนศาลาบาตรเป็นพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการถวายภัตตาหารและงานบุญของวัด วิถีงานบุญแบบล้านนามักอาศัยแรงร่วมของชาวบ้าน ทั้งการเตรียมอาหาร การจัดเครื่องไทยธรรม การทำความสะอาดวัด และการต้อนรับผู้มาร่วมงาน พื้นที่เหล่านี้จึงเป็นภาพสะท้อนน้ำใจและความร่วมมือของชุมชนบ้านท่าโป่ง

 

โรงครัวของวัดมีความสำคัญต่อการจัดงานบุญอย่างมาก เพราะงานวัดในชุมชนล้านนามักมีการทำอาหารร่วมกันเพื่อถวายพระและเลี้ยงผู้มาร่วมงาน โรงครัวจึงเป็นพื้นที่ปฏิบัติจริงของศรัทธา เป็นที่ที่ชาวบ้านมาช่วยกันทำงานหลังฉาก ทั้งหุงหาอาหาร ล้างภาชนะ เตรียมของถวาย และดูแลความเรียบร้อยของงานบุญ วัดท่าโป่งจึงไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ประกอบพิธีในวิหาร แต่เป็นพื้นที่ทำงานร่วมกันของคนทั้งหมู่บ้าน

 

หอพระไตรเป็นองค์ประกอบที่ช่วยเพิ่มมิติด้านการศึกษาและธรรมะให้กับวัด เพราะหอพระไตรเกี่ยวข้องกับการเก็บรักษาพระไตรปิฎก คัมภีร์ หรือเอกสารธรรมของวัด ในบริบทวัดชุมชน หอพระไตรไม่เพียงเป็นอาคารประกอบ แต่ยังสื่อถึงการให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนาและการรักษามรดกทางธรรมของชุมชน

 

วัดท่าโป่งมีประวัติด้านการศึกษา โดยมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2490 การมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแสดงให้เห็นว่าบทบาทของวัดไม่ได้จำกัดอยู่ที่การทำบุญหรือพิธีกรรมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการศึกษาและการฝึกอบรมความรู้ทางธรรมแก่พระภิกษุ สามเณร และผู้สนใจ วัดจึงทำหน้าที่เป็นแหล่งเรียนรู้ทางศาสนาและจริยธรรมของชุมชนบ้านท่าโป่งมาอย่างต่อเนื่อง

 

ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏในประวัติวัดท่าโป่ง ได้แก่ พระอธิการก๋า พระอธิการต๋า เจ้าอธิการอุ่นใจ ญาโน พระครูบุญมา เมโธ พระอธิการสุขสันต์ สุธีโณ และพระอธิการดวงทิพย์ อรุโณ ส่วนข้อมูลปัจจุบันของวัดระบุพระครูอรุณบวรรัตน อรุโณ เป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโป่ง ลำดับพระสงฆ์ผู้ดูแลวัดเหล่านี้ช่วยให้เห็นความต่อเนื่องของการอุปถัมภ์และการบริหารวัดจากรุ่นสู่รุ่น วัดที่มีอายุยาวนานเช่นนี้ต้องอาศัยทั้งพระสงฆ์ ชาวบ้าน และคณะศรัทธาร่วมกันดูแลจึงสามารถดำรงบทบาทอยู่ได้

 

พระครูอรุณบวรรัตน อรุโณ มีบทบาทในฐานะเจ้าอาวาสวัดท่าโป่ง ดูแลศาสนสถาน นำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา และประสานความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชนบ้านท่าโป่ง วัดที่มีเสนาสนะหลายส่วนและมีบทบาททางการศึกษาจำเป็นต้องมีการดูแลต่อเนื่อง ทั้งด้านความสงบเรียบร้อยของวัด การจัดงานบุญ การดูแลพระภิกษุสามเณร การบำรุงรักษาอาคาร และการทำให้วัดยังคงเป็นพื้นที่ศรัทธาที่ชาวบ้านพึ่งพาได้

 

ตำบลบ้านแมเป็นพื้นที่ที่มีวัดประจำหมู่บ้านหลายแห่ง เช่น วัดหางดง วัดท่าโป่ง วัดต้นงิ้วหรือวัดฉิมพลี วัดบ้านสัน วัดร้องขุ้ม วัดธรรมชัย วัดกิ่วแลน้อย วัดบ้านดง วัดท่าเดื่อ อารามส้มสุข และวัดบ้านเปียง เครือข่ายวัดเหล่านี้สะท้อนวิถีล้านนาที่วัดเป็นศูนย์กลางของแต่ละหมู่บ้าน ทั้งด้านศาสนา ประเพณี การศึกษา และการรวมตัวของชุมชน วัดท่าโป่งจึงเป็นหนึ่งในวัดสำคัญที่ช่วยรักษาภูมิทัศน์ศรัทธาของตำบลบ้านแม

 

บทบาทของวัดท่าโป่งต่อชุมชนบ้านท่าโป่งมีหลายมิติ วัดเป็นสถานที่ทำบุญของผู้สูงอายุ เป็นพื้นที่เรียนรู้มารยาททางพระพุทธศาสนาของเด็กและเยาวชน เป็นพื้นที่ประกอบพิธีกรรมของครอบครัว และเป็นศูนย์กลางการรวมตัวของชาวบ้านในรอบปี เมื่อมีงานบุญหรืองานชุมชน วัดจะเป็นพื้นที่ที่ผู้คนกลับมาพบกัน ช่วยกันจัดเตรียมสถานที่ ถวายภัตตาหาร ทำบุญ และสืบสานประเพณีของหมู่บ้าน

 

งานบุญของวัดท่าโป่งดำเนินตามวิถีวัดชุมชนล้านนา เช่น การทำบุญวันพระ การฟังธรรม งานสงกรานต์ งานเข้าพรรษา งานออกพรรษา งานกฐิน งานผ้าป่า และงานบำเพ็ญกุศลของครอบครัว งานเหล่านี้ทำให้วัดเป็นพื้นที่ที่เชื่อมโยงพระสงฆ์ ญาติโยม ผู้สูงอายุ เด็ก เยาวชน และผู้นำชุมชนเข้าด้วยกัน ความสำคัญของวัดจึงไม่ได้อยู่เฉพาะที่ประวัติเก่าแก่ แต่ยังอยู่ที่การทำหน้าที่เป็นพื้นที่ศรัทธาในชีวิตประจำวันของชุมชน

 

จุดเด่นของวัดท่าโป่งอยู่ที่การเป็นวัดเก่าแก่ของบ้านท่าโป่ง มีประวัติการตั้งวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2427 มีเรื่องเล่าการพบกะโหลกศีรษะและกระดูกมนุษย์ในช่วงขุดรากกำแพง มีที่มาชื่อวัดจากหมู่บ้านริมลำน้ำแม่ขาน และมีเสนาสนะครบสำหรับวัดชุมชน ทั้งวิหาร กุฏิ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร โรงครัว และหอพระไตร วัดแห่งนี้จึงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการไหว้พระในบรรยากาศสงบและเรียนรู้เรื่องราวของชุมชนบ้านแมอย่างลึกขึ้น

 

สิ่งที่ควรชมเมื่อมาเยือนวัดท่าโป่งคือวิหาร พระประธานในวิหาร หอพระไตร ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร กุฏิสงฆ์ และบรรยากาศวัดชุมชนที่ตั้งอยู่ใกล้ลำเหมืองและโรงเรียน ผู้มาเยือนควรเดินชมอย่างสงบ ไม่เร่งรีบ และให้ความสำคัญกับความเป็นวัดที่ชาวบ้านใช้จริงในชีวิตประจำวัน ความน่าสนใจของวัดไม่ได้อยู่ที่ความใหญ่โต แต่อยู่ที่ประวัติ ความต่อเนื่องของศรัทธา และความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชนรอบข้าง

 

จุดที่ควรไหว้ภายในวัดคือพื้นที่สักการะหลักในวิหารและพระประธาน ผู้มาเยือนสามารถตั้งจิตให้สงบ ทำบุญ ถวายสังฆทาน หรือร่วมกิจกรรมตามโอกาส ควรแต่งกายสุภาพ ไม่ส่งเสียงดัง ไม่รบกวนพระสงฆ์หรือชาวบ้านที่กำลังประกอบกิจกรรม ไม่ปีนป่ายหรือสัมผัสปูชนียวัตถุโดยไม่ได้รับอนุญาต และถ่ายภาพด้วยความเคารพ โดยเฉพาะภายในวิหารและพื้นที่ประกอบพิธีกรรมของวัด

 

วัดท่าโป่งเหมาะกับผู้ที่สนใจวัดชุมชนล้านนา ประวัติวัดเก่าแก่ของตำบลบ้านแม วิถีชุมชนริมลำน้ำแม่ขาน การศึกษาแบบพระปริยัติธรรม และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในอำเภอสันป่าตอง วัดแห่งนี้ไม่ได้เน้นความพลุกพล่านแบบสถานที่ท่องเที่ยวขนาดใหญ่ แต่เหมาะกับการเดินทางแบบสงบ เข้าใจบริบท และใช้เวลาเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างวัด ชุมชน โรงเรียน ลำเหมือง และลำน้ำอย่างละเอียด

 

ในเชิงเส้นทางท่องเที่ยว วัดท่าโป่งสามารถเชื่อมต่อกับวัดและสถานที่ใกล้เคียงในตำบลบ้านแมและอำเภอสันป่าตองได้หลายแห่ง เช่น วัดต้นงิ้วหรือวัดฉิมพลี วัดบ้านสัน วัดร้องขุ้ม วัดท่าเดื่อ วัดกิ่วแลน้อย หมู่บ้านหัตถกรรมไม้แกะสลักบ้านกิ่วแลน้อย และเส้นทางโซนบ้านแม–หางดง การเดินทางแบบครึ่งวันถึง 1 วันสามารถเริ่มจากไหว้พระที่วัดท่าโป่ง ต่อด้วยวัดใกล้เคียง แวะร้านอาหารในพื้นที่ และขยายไปยังแหล่งหัตถกรรมหรือชุมชนท่องเที่ยวใกล้เคียงได้ตามเวลา

 

การเดินทาง ไปวัดท่าโป่งสะดวกที่สุดด้วยรถยนต์ส่วนตัวหรือรถเช่า จากตัวเมืองเชียงใหม่สามารถใช้ถนนเชียงใหม่–ฮอด หรือทางหลวงหมายเลข 108 ผ่านอำเภอหางดงเข้าสู่อำเภอสันป่าตอง แล้วเข้าสู่ตำบลบ้านแมและบ้านท่าโป่ง หมู่ที่ 3 หรือใช้เส้นทางเลียบคันคลองชลประทานผ่านโซนหางดงเข้าสู่พื้นที่บ้านแม เส้นทางภายในชุมชนควรขับรถด้วยความระมัดระวัง โดยเฉพาะช่วงวันพระ วันหยุด ช่วงโรงเรียนเปิด-ปิดเรียน หรือช่วงที่วัดมีกิจกรรมทางศาสนา

 

ช่วงเวลาที่เหมาะกับการมาเยือนคือช่วงเช้าหรือช่วงบ่ายก่อนเย็น เพราะอากาศไม่ร้อนเกินไปและเหมาะกับการไหว้พระ เดินชมวิหาร และต่อเส้นทางไปยังวัดหรือแหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง หากต้องการสัมผัสบรรยากาศวัดชุมชนอย่างสงบ สามารถมาในวันธรรมดา ส่วนช่วงวันพระหรือเทศกาลสำคัญจะเห็นบทบาทของวัดในฐานะศูนย์รวมศรัทธาของชาวบ้านได้ชัดเจนขึ้น

 

โดยสรุป วัดท่าโป่งเป็นวัดชุมชนเก่าแก่ของบ้านท่าโป่ง หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านแม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2427 ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่สัมพันธ์กับลำน้ำแม่ขาน ลำเหมือง โรงเรียน และพื้นที่เกษตรกรรม มีวิหาร กุฏิ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร โรงครัว และหอพระไตรเป็นเสนาสนะสำคัญ มีพระประธานในวิหารเป็นปูชนียวัตถุหลัก และมีพระครูอรุณบวรรัตน อรุโณ เป็นเจ้าอาวาส วัดแห่งนี้เหมาะสำหรับการไหว้พระ เรียนรู้ประวัติหมู่บ้านท่าโป่ง และสัมผัสวิถีวัดล้านนาในบรรยากาศสงบของตำบลบ้านแม

 

 

ตอบ: วัดท่าโป่งตั้งอยู่เลขที่ 173 บ้านท่าโป่ง หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านแม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ 50120

 

ตอบ: วัดท่าโป่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2427 และตั้งชื่อตามหมู่บ้านท่าโป่งซึ่งเป็นชุมชนใกล้ลำน้ำแม่ขาน

 

ตอบ: ชื่อบ้านท่าโป่งสัมพันธ์กับพื้นที่ใกล้ลำน้ำแม่ขาน ซึ่งมีพืชพันธุ์อุดมสมบูรณ์ตามท่าลงสู่แม่น้ำ ชาวบ้านจึงเรียกพื้นที่นี้ว่าบ้านท่าโป่งสืบต่อกันมา

 

ตอบ: วัดมีวิหาร กุฏิ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร โรงครัว และหอพระไตร

 

ตอบ: ปูชนียวัตถุสำคัญของวัดท่าโป่งคือพระประธานในวิหาร

 

ตอบ: วัดมีประวัติการเปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 สะท้อนบทบาทของวัดในฐานะแหล่งเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนาของชุมชน

 

ตอบ: พระครูอรุณบวรรัตน อรุโณ เป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโป่ง

 

ตอบ: เหมาะกับผู้ที่สนใจวัดชุมชนล้านนา ประวัติวัดเก่าแก่ของตำบลบ้านแม วิถีชุมชนริมลำน้ำแม่ขาน การไหว้พระแบบสงบ และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในอำเภอสันป่าตอง