วัดดงฤๅษี

วันเปิดทำการ: เปิดให้เข้าชม

เวลาเปิดทำการ: กรุณาตรวจสอบกับวัดก่อนเดินทาง

 

วัดดงฤาษี จังหวัดลำพูน เป็นวัดเก่าแก่สำคัญของตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน มีเอกลักษณ์โดดเด่นทั้งในด้านประวัติศาสตร์ ศาสนา โบราณสถาน และตำนานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับฤาษี 2 ตน ซึ่งกลายมาเป็นที่มาของชื่อวัด วัดแห่งนี้ตั้งอยู่เลขที่ 140 บ้านดงฤาษี หมู่ 8 ตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ตั้งวัด 9 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา และมีพื้นที่ด้านทิศเหนือติดกับแม่น้ำลี้ ทำให้สภาพแวดล้อมของวัดมีความสงบ ร่มรื่น และเชื่อมโยงกับภูมิประเทศของชุมชนบ้านโฮ่งอย่างชัดเจน ผู้ที่เดินทางมายังวัดดงฤาษีจะได้สัมผัสทั้งบรรยากาศวัดเก่าริมน้ำ โบราณสถานล้านนา และเรื่องเล่าที่สะท้อนคติธรรมเรื่องความไม่ยึดติดในทรัพย์สินและการเลือกดำเนินชีวิตตามทางธรรม

 

วัดดงฤาษีเป็นวัดที่เหมาะสำหรับผู้ที่สนใจการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดลำพูน โดยเฉพาะผู้ที่ต้องการศึกษาเส้นทางวัดเก่าในอำเภอบ้านโฮ่ง วัดแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงอาคารเสนาสนะทั่วไป แต่ยังมีโบราณสถานสำคัญคือหอไตรวัดดงฤาษี ซึ่งมีความเก่าแก่ สวยงาม และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร หอไตรแห่งนี้เป็นหลักฐานสำคัญของภูมิปัญญาช่างล้านนาและการรักษาพระธรรมคัมภีร์ในอดีต เพราะหอไตรหรือหอธรรมมีหน้าที่เก็บรักษาคัมภีร์ ใบลาน และเอกสารทางพระพุทธศาสนาให้พ้นจากความชื้น แมลง และการใช้งานที่ไม่เหมาะสม

 

ภายในวัดดงฤาษีมีอาคารเสนาสนะครบถ้วนตามลักษณะของวัดไทย ได้แก่ วิหาร อุโบสถ เจดีย์ กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ และหอไตร ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวัดแห่งนี้เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของชุมชนมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน วิหารและอุโบสถเป็นพื้นที่ประกอบศาสนพิธี ส่วนเจดีย์เป็นสัญลักษณ์ของพุทธศรัทธา กุฏิสงฆ์เป็นที่จำพรรษาของพระภิกษุ และศาลาการเปรียญเป็นพื้นที่รวมกิจกรรมของวัดและชุมชน เมื่อมองโดยรวม วัดดงฤาษีจึงเป็นพื้นที่ที่รวมบทบาทของวัดในสังคมไทยไว้อย่างครบถ้วน ทั้งเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ เป็นพื้นที่รวมใจของชาวบ้าน และเป็นแหล่งอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

 

วัดดงฤาษีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2324 ในช่วงแรกพื้นที่แห่งนี้เป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่า ต่อมาเมื่อมีผู้คนเข้ามาอยู่อาศัย ได้พบพระพุทธรูปหลายองค์ซึ่งเป็นพระพุทธรูปโบราณ และพบรูปปั้นพระฤาษี 2 ตนอยู่ในบริเวณเดียวกัน การค้นพบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทำให้เกิดความศรัทธาในหมู่ชาวบ้าน จึงมีการชักชวนกันเข้ามาบูรณะสิ่งก่อสร้างขึ้นใหม่ และนิมนต์พระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยมีพระโพธิ์เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และในปัจจุบันมีพระครูปลัดชัยนรินทร์ ชยวฑฺฒเมธี เป็นเจ้าอาวาส

 

ความสำคัญของวัดดงฤาษีจึงอยู่ที่การเป็นวัดเก่าที่มีทั้งหลักฐานเชิงประวัติศาสตร์และตำนานท้องถิ่นประกอบกันอย่างแนบแน่น การพบพระพุทธรูปโบราณและรูปปั้นฤาษี 2 ตน ไม่ได้เป็นเพียงเหตุการณ์ในอดีตที่นำไปสู่การสร้างวัดเท่านั้น แต่ยังเป็นรากฐานของชื่อวัดและความทรงจำร่วมของคนบ้านโฮ่ง ตำนานฤาษีที่เล่าสืบต่อกันมาเป็นเรื่องราวที่มีทั้งมิติทางศาสนา ศีลธรรม และวัฒนธรรมท้องถิ่น ทำให้วัดดงฤาษีเป็นมากกว่าสถานที่ไหว้พระ แต่เป็นพื้นที่ที่ผู้มาเยือนได้เรียนรู้คติธรรมผ่านเรื่องเล่าของชุมชน

 

เหตุที่วัดแห่งนี้ได้ชื่อว่า “วัดดงฤาษี” มาจากการพบรูปปั้นฤาษี 2 ตนในบริเวณวัด และมีตำนานเล่าว่า ฤาษีทั้งสองมีความเกี่ยวข้องกับชื่อบ้านนามเมืองของอำเภอบ้านโฮ่ง เรื่องเล่าเริ่มต้นจากเศรษฐีคนหนึ่งซึ่งมีบ้านอยู่ที่บ้านขุนแปะ บนฝั่งแม่น้ำปิง เขตอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ในเวลานั้นชุมชนบ้านขุนแปะเป็นชุมชนขนาดใหญ่ เศรษฐีผู้นี้เป็นผู้มีทรัพย์สมบัติมากมาย ได้มาจากความสามารถด้านการค้า แต่การค้าของเขามีลักษณะเอารัดเอาเปรียบผู้อื่น ทั้งการโกง การกดราคา และการแสวงหาผลประโยชน์จากผู้ที่ด้อยกว่า

 

เศรษฐีผู้นี้มีลูกชาย 2 คน เมื่อภรรยาของเขาเสียชีวิตลง เศรษฐีก็ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้แก่บุตรชาย และพยายามหาทรัพย์สินเงินทองมาเพื่อมอบให้ลูกทั้งสอง ลูกชายทั้ง 2 เติบโตขึ้นท่ามกลางความมั่งคั่ง แต่ความมั่งคั่งนั้นมาจากวิธีการที่ไม่เป็นธรรม เมื่อถึงวัยที่ควรศึกษาเล่าเรียน เศรษฐีได้พาลูกชายทั้ง 2 ไปศึกษาหาความรู้ที่วัด ด้วยหวังว่าลูกจะมีความรู้เพียงพอที่จะกลับมาช่วยดูแลกิจการและทรัพย์สินของครอบครัว

 

อย่างไรก็ตาม ลูกชายทั้งสองกลับไม่ได้สนใจการศึกษาเพื่อกลับมาประกอบกิจการทางโลก แต่หันไปสนใจธรรมะอย่างลึกซึ้ง เมื่อได้ศึกษาคำสอนทางพระพุทธศาสนา ทั้งสองเกิดความเลื่อมใสและตัดสินใจบวชเป็นพระภิกษุ โดยไม่มีท่าทีว่าจะลาสิกขา การตัดสินใจของบุตรชายทำให้เศรษฐีเกิดความทุกข์ใจอย่างมาก เพราะเขาวิตกว่าหากตนเองเสียชีวิตไปแล้ว ทรัพย์สมบัติที่สะสมมาทั้งชีวิตจะไม่มีผู้สืบทอด และไม่มีใครดูแลสมบัติที่เขาหามาอย่างยากลำบาก

 

เศรษฐีจึงพยายามอ้อนวอนให้พระบุตรชายทั้งสองลาสิกขา ใช้วิธีต่าง ๆ ทั้งการขอร้อง การกดดัน และในที่สุดถึงขั้นขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย พระบุตรชายทั้งสองเห็นดังนั้นก็เกิดความกลัวบาป หากบิดาทำร้ายตนเองเพราะความยึดติดในตัวลูก ทั้งสองจึงยอมลาสิกขาเพื่อรักษาชีวิตของบิดาไว้ แต่เศรษฐีกลับตั้งเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า เมื่อสึกแล้วห้ามกลับไปบวชเป็นพระภิกษุอีก ทั้งสองจึงต้องจำใจลาสิกขาและกลับมาอยู่กับบิดา แม้จิตใจจะยังผูกพันกับธรรมะและการปฏิบัติธรรมอยู่ก็ตาม

 

เมื่อกลับมาอยู่บ้าน ลูกชายทั้งสองกลับไม่สามารถทำตัวเหมือนชายหนุ่มทั่วไปได้ พวกเขายังคงสนใจธรรมะและรู้สึกไม่สบายใจต่อวิธีการกอบโกยทรัพย์สินของบิดา ความร่ำรวยที่บิดาภาคภูมิใจ กลับเป็นสิ่งที่ทำให้ทั้งสองรู้สึกหนักใจ เพราะทรัพย์สินเหล่านั้นมีที่มาจากการเอาเปรียบผู้อื่น ทั้งสองจึงปรึกษากันและตัดสินใจแอบหนีออกจากบ้าน เพื่อหลีกจากชีวิตทางโลกที่เต็มไปด้วยความยึดติดและความไม่เป็นธรรม

 

ทั้งสองเดินทางขึ้นมาตามลำน้ำปิง จนมาถึงสบน้ำลี้ จากนั้นจึงเดินทางต่อขึ้นมาตามลำน้ำลี้เรื่อย ๆ จนถึงดงป่าหวายบริเวณที่ตั้งวัดดงฤาษีในปัจจุบัน พื้นที่แห่งนี้อยู่ห่างไกลจากบ้านขุนแปะมากพอที่บิดาเศรษฐีจะติดตามมาได้ยาก และมีสภาพแวดล้อมเหมาะแก่การปลีกวิเวก ทั้งสองจึงตัดสินใจอยู่ที่นี่เพื่อปฏิบัติธรรม แต่เนื่องจากเคยให้คำมั่นกับบิดาว่าจะไม่กลับไปบวชเป็นพระภิกษุอีก จึงเลือกบวชเป็นพระฤาษีแทน

 

ฤาษีทั้งสองดำรงชีวิตอย่างเรียบง่าย อยู่กับการปฏิบัติธรรมและความสงบของป่า ไม่สนใจอาหารการกินหรือความสะดวกสบาย ฉันอาหารบ้าง ไม่ฉันบ้าง บางครั้ง 2–3 วันจึงฉันเพียงเพื่อประทังชีวิต ความมุ่งมั่นในการปฏิบัติธรรมของทั้งสองแสดงให้เห็นถึงการละวางจากทรัพย์สินและความสุขทางโลกอย่างสิ้นเชิง ชีวิตของฤาษีทั้งสองจึงกลายเป็นคติสอนใจเรื่องการไม่ยึดติด ความสำนึกต่อบาปบุญ และการเลือกทางธรรมเหนือทรัพย์สมบัติ

 

 

เมื่อเวลาผ่านไป ฤาษีทั้งสองยังคงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและมุ่งมั่นในการปฏิบัติธรรม จนในที่สุดก็เสียชีวิตลงพร้อมกัน ณ สถานที่แห่งนั้น ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงซึ่งเคยพบเห็นฤาษีทั้งสองออกมาบิณฑบาตเป็นครั้งคราว เมื่อไม่พบเห็นเป็นเวลาหลายวันจึงเกิดความสงสัยและเดินทางเข้าไปตรวจสอบ เมื่อไปถึงก็พบว่าฤาษีทั้งสองได้เสียชีวิตลงแล้ว บรรยากาศในขณะนั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความเคารพในความตั้งมั่นของทั้งสอง

 

ในเวลาเดียวกัน คนของเศรษฐีซึ่งถูกส่งมาตามหาลูกชายก็ได้เดินทางมาถึงพื้นที่และพบเหตุการณ์นี้ จึงรีบกลับไปแจ้งข่าวให้เศรษฐีทราบ เมื่อเศรษฐีได้ทราบข่าวก็เกิดความเสียใจอย่างยิ่ง จึงเดินทางมาพร้อมทรัพย์สินจำนวนมากเพื่อจัดพิธีศพให้บุตรชายทั้งสองอย่างสมเกียรติ หลังจากเสร็จสิ้นพิธี เงินและทรัพย์สินที่เหลือได้ถูกนำมาใช้ในการสร้างวัด และสร้างรูปปั้นพระฤาษีไว้เป็นอนุสรณ์ เพื่อระลึกถึงชีวิตและการตัดสินใจของบุตรชายทั้งสอง

 

รูปปั้นพระฤาษีที่สร้างขึ้นในครั้งแรกมีขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10 ศอก และตั้งอยู่ห่างกันประมาณ 6 ศอก สะท้อนถึงความเคารพและความยิ่งใหญ่ในสายตาของผู้สร้าง ต่อมาเมื่อกาลเวลาผ่านไป เศียรของรูปปั้นได้หักพัง จึงมีการบูรณะใหม่ โดยปั้นเศียรให้มีลักษณะคล้ายพระสาวกดังที่เห็นในปัจจุบัน รูปปั้นเหล่านี้กลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญของวัด และเป็นจุดเริ่มต้นของชื่อ “วัดดงฤาษี” ที่ใช้เรียกกันมาจนถึงทุกวันนี้

 

ตำนานฤาษีทั้งสองไม่เพียงเป็นเรื่องเล่าในอดีต แต่ยังเป็นบทเรียนทางศีลธรรมที่สะท้อนถึงความขัดแย้งระหว่างโลกียะและโลกุตระ ระหว่างความมั่งคั่งทางวัตถุกับความสงบทางจิตใจ เรื่องราวนี้ทำให้วัดดงฤาษีมีมิติที่ลึกซึ้งมากกว่าวัดทั่วไป เพราะผู้มาเยือนไม่เพียงได้ชมโบราณสถานหรือกราบพระ แต่ยังได้เรียนรู้แนวคิดเรื่องการปล่อยวางและการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า

 

อีกหนึ่งองค์ประกอบที่มีคุณค่าอย่างยิ่งของวัดดงฤาษีคือ “หอไตรวัดดงฤาษี” ซึ่งเป็นโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากร หอไตรในวัฒนธรรมล้านนามีบทบาทสำคัญในการเก็บรักษาคัมภีร์พระธรรม โดยเฉพาะคัมภีร์ใบลานที่บันทึกด้วยอักษรล้านนา หรือที่เรียกว่า “ตั๋วเมือง” ซึ่งถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ การเก็บรักษาคัมภีร์เหล่านี้จำเป็นต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยจากความชื้น แมลง และการใช้งานที่ไม่เหมาะสม จึงเกิดแนวคิดในการสร้างหอไตรแยกออกจากอาคารหลักของวัด

 

หอไตรวัดดงฤาษีจึงเป็นตัวอย่างสำคัญของภูมิปัญญาโบราณที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมและความเชื่อ ตัวอาคารมีความงดงามในแบบล้านนา ใช้วัสดุที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม และมีการออกแบบที่คำนึงถึงการใช้งานจริง แม้จะไม่ได้มีขนาดใหญ่ แต่กลับมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปกรรมสูง ผู้ที่สนใจด้านสถาปัตยกรรมล้านนาจะสามารถศึกษาโครงสร้าง รายละเอียด และรูปแบบของหอไตรได้จากสถานที่แห่งนี้อย่างชัดเจน

 

ในปัจจุบัน วัดดงฤาษียังคงเป็นศูนย์กลางทางศาสนาของชุมชนบ้านโฮ่ง พระสงฆ์ยังคงจำพรรษาและประกอบศาสนกิจอย่างต่อเนื่อง ชาวบ้านยังคงเข้ามาทำบุญ ฟังธรรม และร่วมกิจกรรมของวัดอย่างสม่ำเสมอ ทำให้วัดไม่ได้เป็นเพียงโบราณสถาน แต่เป็นพื้นที่ที่มีชีวิต มีความสัมพันธ์กับผู้คน และมีบทบาทในวิถีชีวิตของชุมชนอย่างแท้จริง

 

บรรยากาศของวัดดงฤาษีมีความเงียบสงบและเป็นธรรมชาติ ด้วยทำเลที่ตั้งใกล้แม่น้ำลี้ ผู้ที่เดินทางมาจะรู้สึกถึงความผ่อนคลายตั้งแต่ก้าวเข้าสู่พื้นที่วัด เสียงน้ำไหลและลมธรรมชาติช่วยเสริมให้บรรยากาศมีความสงบเหมาะแก่การทำสมาธิ การไหว้พระ หรือการใช้เวลาอยู่กับตนเองอย่างมีคุณค่า วัดแห่งนี้จึงเหมาะสำหรับทั้งสายบุญและนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสความสงบแบบวิถีล้านนา

 

สำหรับนักท่องเที่ยวที่วางแผนเดินทางมาอำเภอบ้านโฮ่ง วัดดงฤาษีสามารถจัดอยู่ในเส้นทางเดียวกับวัดสำคัญอื่น ๆ ได้อย่างสะดวก ไม่ว่าจะเป็นวัดพระเจ้าสะเลียมหวาน วัดพระเจ้าตนหลวง หรือหอธรรมวัดป่าป๋วย การเดินทางในโซนนี้ช่วยให้ผู้มาเยือนได้เห็นภาพรวมของวัฒนธรรมล้านนาในระดับชุมชน ทั้งด้านศาสนา สถาปัตยกรรม และวิถีชีวิตของผู้คนในพื้นที่

 

 

เมื่อพิจารณาในภาพรวม วัดดงฤาษีจึงเป็นสถานที่ที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างศาสนา ประวัติศาสตร์ และชุมชนได้อย่างครบถ้วน วัดไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งเรียนรู้เรื่องราวของผู้คนในอดีต ผ่านทั้งโบราณสถานอย่างหอไตร และตำนานฤาษีที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน เรื่องเล่านี้ช่วยให้ผู้มาเยือนได้เข้าใจแนวคิดของคนในอดีตเกี่ยวกับความดี ความชั่ว การยึดติด และการปล่อยวาง ซึ่งยังคงเป็นบทเรียนที่มีคุณค่าในปัจจุบัน

 

อีกหนึ่งมิติที่น่าสนใจของวัดดงฤาษีคือการเป็นวัดชุมชนที่ยังคงมีชีวิต วัดไม่ได้ถูกทิ้งร้างหรือกลายเป็นเพียงแหล่งท่องเที่ยว แต่ยังคงมีพระสงฆ์จำพรรษาและมีบทบาทในชีวิตประจำวันของชาวบ้าน ชุมชนยังคงเข้าวัด ทำบุญ และร่วมกิจกรรมทางศาสนาอย่างต่อเนื่อง สิ่งนี้ทำให้บรรยากาศของวัดมีความเป็นธรรมชาติและไม่ถูกปรุงแต่ง ผู้มาเยือนจะได้สัมผัสวิถีชีวิตจริงของชุมชนล้านนาอย่างแท้จริง

 

วัดดงฤาษีจึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวายของเมืองใหญ่ และมองหาสถานที่ที่ให้ทั้งความสงบและคุณค่าทางจิตใจ การได้เดินชมโบราณสถานอย่างหอไตร การได้เรียนรู้ตำนานฤาษี และการได้กราบพระในบรรยากาศเงียบสงบ เป็นประสบการณ์ที่ช่วยเติมเต็มทั้งความรู้และความรู้สึกในเวลาเดียวกัน

 

ในแง่ของการท่องเที่ยวเชิงเส้นทาง วัดดงฤาษีสามารถเชื่อมโยงกับแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ ในอำเภอบ้านโฮ่งได้อย่างลงตัว ไม่ว่าจะเป็นวัดพระเจ้าสะเลียมหวาน วัดพระเจ้าตนหลวง หรือหอธรรมวัดป่าป๋วย เส้นทางนี้เหมาะสำหรับการจัดทริปไหว้พระแบบครึ่งวันหรือเต็มวัน โดยผู้เดินทางสามารถเรียนรู้ทั้งศิลปะล้านนา โบราณสถาน และเรื่องเล่าท้องถิ่นในพื้นที่เดียวกัน

 

สำหรับผู้ที่สนใจด้านสถาปัตยกรรม หอไตรวัดดงฤาษีถือเป็นจุดสำคัญที่ไม่ควรพลาด การได้เห็นโครงสร้างจริงของหอไตรล้านนา จะช่วยให้เข้าใจแนวคิดการออกแบบในอดีตได้ชัดเจนมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเลือกวัสดุ การจัดวางอาคาร หรือการออกแบบเพื่อป้องกันความเสียหายต่อคัมภีร์ สิ่งเหล่านี้สะท้อนถึงความรู้และประสบการณ์ของช่างพื้นบ้านที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน

 

ในขณะเดียวกัน ตำนานฤาษีทั้งสองก็ช่วยเติมเต็มมิติทางวัฒนธรรมให้กับวัด ทำให้การมาเยือนวัดดงฤาษีไม่ใช่เพียงการชมสถานที่ แต่เป็นการเรียนรู้เรื่องราวที่มีทั้งความเชื่อ คติธรรม และประวัติศาสตร์ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน ผู้ที่สนใจเรื่องเล่าท้องถิ่นจะพบว่าวัดแห่งนี้มีเรื่องราวที่ลึกซึ้งและแตกต่างจากวัดทั่วไปในลำพูน

 

ด้วยองค์ประกอบทั้งหมดนี้ วัดดงฤาษีจึงเป็นหนึ่งในวัดที่มีคุณค่าในอำเภอบ้านโฮ่ง ทั้งในด้านศาสนา ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนรู้เรื่องราวของลำพูนในมุมที่ลึกขึ้น และเป็นอีกหนึ่งจุดหมายที่ควรเพิ่มเข้าไปในแผนการเดินทางสำหรับผู้ที่สนใจวัดเก่าและโบราณสถานในภาคเหนือของประเทศไทย

 

ตอบ: วัดดงฤาษีตั้งอยู่เลขที่ 140 บ้านดงฤาษี หมู่ 8 ตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

 

ตอบ: จุดเด่นคือหอไตรโบราณที่ขึ้นทะเบียนกรมศิลปากร และตำนานฤาษี 2 ตน

 

ตอบ: วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 และได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425

 

ตอบ: มาจากการพบรูปปั้นฤาษี 2 ตนในพื้นที่ และตำนานเกี่ยวกับฤาษีทั้งสอง

 

ตอบ: เหมาะกับการไหว้พระ ศึกษาประวัติศาสตร์ และท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมล้านนา